16.05.2018 12:13 | Son Güncelleme:
AA

100 yıllık ayağı bavulda saklıyor

Antalya Gazipaşalı 72 yaşındaki Nuriye Çağlayan,  Filistin cephesinde ayağını kaybeden gazi babası Mustafa Çağlayan'ın 100 yıllık  protez bacağını Türk bayrağına sarıp tahta bavulda muhafaza ediyor.

Antalya'nın Gazipaşa ilçesi Gürçam Mahallesi'nde yaşayan üç çocuk annesi Nuriye Çağlayan,  babasının 1. Dünya Savaşı'nda Osmanlı ordusunda Filistin cephesinde düşmana karşı  çarpışırken kaybettiği sağ ayağının yerine takılan protezini pırlanta gibi  itinayla saklıyor.

  Çağlayan, AA muhabirine yaptığı açıklamada, "Bu ayağı yıllardır  saklıyorum. Çeyiz olarak getirdim. Ben 7 yaşındayken babam vefat etmiş. Bu ayağı  kimseye vermek istemiyorum. Ben bu ayağa dokununca babamın ayağına dokunmuş gibi  hissediyorum. Babam bu ayakla keklik avına bile giderdi. Ölünceye kadar saklamak  istiyorum." dedi.

Kayınpederinin 1954'te hayatını kaybettiğini belirten 75 yaşındaki  Lütfi Çağlayan ise eşi çok duygulandığı için aktaramadığı 100 yıllık hikayeyi AA  muhabirine anlattı.

  Çağlayan, kayınpederinin aynı zamanda uzaktan akrabası olduğunu ve  hikayeyi çocukken birinci ağızdan dinlediğini vurgulayarak, şunları kaydetti:

   "Şam-Filistin cephesinde yıllarca çarpışan kayınpederim, topuğuna  isabet eden şarapnel parçasıyla yaralanıyor. Ayağı kırıldığı için günlerce  vurulduğu yerde kalmış ve bu süre zarfında yarası daha da büyüyor. Böcek ve  karıncalar açık yara olan sağ ayağını dizine kadar kemiriyor. 3'üncü günü bir  manga Arap askeri gazimizi çölde bulmuş. Ayağını karıncalardan ve kurtlardan  temizleyip sedyeye koyarak İngiliz hastanesine götürmüşler."

  "İNGİLİZLERE EL BOMBASI ATMAYA ÇALIŞMIŞ"

   Hastane yolunda çantasında sakladığı el bombasını İngiliz askerlerinin  üzerine atmaya çalışan kayınpederinin bu girişiminin başarısız olduğunu dile  getiren Çağlayan, şöyle devam etti:

    "Bombayı atamamış ancak kötü bir muamele de görmemiş. Gazimizin ayağı  dizinden kesilerek İngiliz hastanesinde tedavi edilmiş. Ayağının yerine tahtadan  yaylı protez bir ayak takılmış. Esir değişiminden sonra Konya'ya trenle  getirilmiş. Oradan da köye eşek sırtında getirilmiş. Gazimiz 1954 yılında  hayatını kaybetti. 100 senelik bir ayak bu. Müzeye koyalım dediler. Eşimin gönlü  olmadı. 100 yıllık bir hatırası var. Torunlarıma emanet etmek istiyorum. Eşimin  çeyizi bu, kimseye vermek istemiyorum. Biz de ölene kadar saklayacağız elbette."

  Çağlayan, bizzat kayınpederinden dinlediği bu hikayeyi, köydeki 1.  Dünya Savaşı gazisi başka bir kişinin de anlattığını sözlerine ekledi.

  

Bu habere ifade bırak
  • 0Mutluyum
  • 0Şaşkınım
  • 0Kararsızım
  • 0Kızgınım
  • 4Üzgünüm
Toplam Oy4