Gençlik ve CHP
Ali Sİrmen
CHP'nin 18 yıl aradan sonra topladığı ilk gençlik kurultayında yapılan konuşmalar, kimilerinde umut ışıkları yakmış.Hemen iki noktayı vurgulamakta yarar var. CHP, Cumhuriyet'i kuran parti ya da doğru deyişle onların mirasçılığına soyunan bir kuruluş. Aynı şeyi Bülent Ecevit'in DSP'si için söyleyemezsiniz. Bülent Bey, birkaç kez, yalnış alamet - i farika açısından değil, cumhuriyetin kimi temel kavramları açısından da, reddi miras beyanında bulundu.
Sakın bu sözlerimizden, Sayın Ecevit'i küçümsediğimiz anlamı çıkmasın. Bülent Bey'in karizmatik kişiliği, CHP tabanının kalan çoğunluğunu da son seçimlerde kendi yanına çekmeyi başarmıştır.
Ancak, CHP'nin tarihimiz içindeki önemli yerini de görmezden gelemeyiz. Bu bakımdan sözü edilen partinin, siyasal rejim açısından önemi ortadadır.
Sosyal demokratlara oy verin ya da vermeyin, ama onların, varlıklarının ve sağlıklılıklarının rejimin güvencesi açısından ne denli önemli olduğunu görmezden gelemezsiniz. Tabii ki, aynı şey, rejimi kuralları içinde işletmeye kararlı sağ partiler için de geçerlidir.
Kısacası, bir zamanların ilk gençliğimizde, bizim de özlediğimiz tek kanatlı bir demokrasi yaşayamaz.
İkinci nokta, gençlerin demokrasinin kurumları içindeki etkin yerlerini almalarının önemidir.
Genç kadrolar, yalnız politikanın yarınları için değil, bugünleri için de gereklidir.
Bu iki gerçeği böylece vurguladıktan sonra, konuyu biraz daha açabilir ve gençlerin salt politika içinde yer almalarının kendiliğinden, sağlıklı açılımları sağlamaya yeterli olmayacağını söyleyebiliriz.
Her şeyden önce, politikayı bugünkü sağlıksız yapısından çıkarmadığımız sürece, oraya yeni güçleri katmanın fazla bir yarar sağlamayacağını görmemiz gerekir.
Denebilir ki, gençlerin salt varlıkları bile, politikanın bugünkü köhnemiş yapısını değiştirip, ona yeni bir canlılık getirme açısından yararlıdır.
Bu görüşteki doğruluk payını gözardı etmek olanaksız.
Ancak bu doğru görüşün yaşama geçebilmesi için her şeyden önce siyasal partiler yasasının ve toplumun temel sorunlarına eğilen, başta Anayasa olmak üzere temel yasaların böyle bir gelişmenin önünü açacak biçimde değiştirilmesi zorunludur.
Böyle bir değişiklik için ise, değil yalnız CHP'nin, tüm sosyal demokratların oyları bile yetersiz kalacaktır.
Şu anda parlamentoda bulunan partilerin lider kadrolarında ise böyle bir isteğin bulunmadığını, eğilimin bunun tam tersi olduğunu söyleyebiliriz.
Ama CHP dilerse, hiç değilse parti içi yapılanmasını bu doğrultuda yeniden ele alabilir.
Acaba CHP böyle bir şey istiyor mu?
Ayrıca bütün bunlar başarılsa bile, salt Cumhuriyet'i kuran partinin mirasçısı olmanın CHP'yi toplum gözünde çekici kılmaya yetmeyeceği, bu kuruluşun gençler ile birlikte, günümüz sorunlarına teorik ve pratik, ama mutlaka her iki yönü de kapsayan, çözümler önermek zorunda olduğunu da görmezden gelemeyiz.
Unutmayalım ki, Cumhuriyet'in bugün içine düştüğü durum, bir yandan onun karşıtlarının, amansız mücadelelerinin eseriyse, öbür yandan da, ona sahip çıktıklarını söyleyenlerin tembelliğinin ürünüdür.
Eğer bütün bu gerçekler gözönünde bulundurulur ve de gerekenler yapılırsa, gençlik CHP için, yeni bir canlılığa kavuşacak olan CHP de gençlik için umut oluşturabilirler.
Yoksa, bu girişim saman alevi gibi çabucak parlar, ardından hemen sönüp gidevirir.