genel

Yoksullugun baskenti

Gecen hafta yasanan erzak dagitim trajedisi, Diyarbakir'daki yoksullugun, acligin ve caresizligin de sembolu oldu

Rusen CAKIR - DiYARBAKIR Fotograflar: Manuel CITAK

DiYARBAKIR Guneydogu'nun baskenti olarak bilinir. Baglar semtinde yasanan erzak dagitim trajedisi, bu tarihi kentin ayni zamanda yoksullugun, acligin ve caresizligin de baskenti oldugunu gosterdi. Cunku bolgenin hemen tum kent merkezlerinde benzer aci sahnelerin yasanmasi pekala mumkun.
Merkezlerin kenar mahallelerinde ya da hemen dislarinda, ustunkoru barakalarda, sagliksiz binalarda yuzbinlerce kisinin sefalete yakin bir yasam surdugunu herkes biliyordu, ozellikle de siyasiler. Ornegin biri devlet bakani olmak uzere Diyarbakir'da alti milletvekiline sahip RP, bolgede bircok belediye baskanligini da elinde bulunduruyor. Ancak Diyarbakir Buyuksehir Belediyesi'nin RP'li Baskani Ahmet Bilgin'e "Kuru vaade artik karnimiz tok" dedirtecek olcude siyasilerin bu sorunu cozebilmesi mumkun gorunmuyor.

HER iSiN BASI iSSiZLiK

Son bes yilda bolgedeki koylerin ezici cogunlugunun bosalmasi ya da bosaltilmasiyla baslayan kent merkezlerine goc sonucu, ornegin Diyarbakir'in nufusu bir milyonu gecti, Sanliurfa ise yarim milyonu gecti.
Altyapisi bu nufusu kaldiramayan kentlerin en onemli sorunu issizlik. Tarlalarini, hayvanlarini yok pahasina elden cikarip kente gocen yuzbinlerce kisi, hem istihdam yetersizliginden hem de nitelikli isgucune sahip olmadiklarindan issizlige mahkum. Diyarbakir'in Gundogan Mahallesi'nde gorustugumuz bir kahve dolusu genc, dogum yerleri nedeniyle is bulamamaktan yakiniyor.
Sefaletin en ciplak gozle goruldugu Diyarbakir 450 Evler'de, Lice'deki koyunu uc yil once terketmis bir aile reisi bizi epey sasirtiyor:
"Allah'a sukur hicbir sorunumuz yoktur. Evlerimiz erzak doludur."
Arkadaslarinin butun itirazlarina ragmen, umutsuzluktan dogan alayciligini surduren sahis yine de sozlerini soyle bitiriyor:
"Bugun onemli degil. Asil ahirette gorecegiz kim gercek zengin, kim gercekten yoksul."

UCURUM BUYUYOR

Kuskusuz bolge sadece yoksullardan ibaret degil ve iki kesim arasindaki ucurum giderek aciliyor. Yakin bir zamana kadar ekonomik durumlari ne olursa olsun, asiret baglari, hemserilik gibi temeller uzerine iyi kotu ortaklasa bir topluluk, cemaat ruhuna sahip olan bolge insani birbirinden kopuyor.
Ornegin Diyarbakir'in kenar mahalleleri, tipki istanbul'da oldugu gibi "varos" diye adlandiriliyor. Kent merkezlerinde yasayanlar, ortak kimlik paydalari olsa da, yeni goc etmis koylulerle kendilerini bir tutmuyor.
Tipki Bati'da oldugu gibi, artik Guneydogu'da da "biz ve onlar" ayrimi ekonomik temelde yukseliyor. Merkezdekiler, varostakilere "aciyor", bazilari onlara yardim etmek istiyor, ama en cok da onlardan korkuyor. Diger bir deyisle, yoksullarin her an patlamaya hazir oldugu yolundaki kaygilar Guneydogu'nun onemli kent merkezlerinin yeni tur gerilimlere sahne olabilecegine isaret ediyor.

[Ana Sayfa] [Siyaset] [Ekonomi] [Dunya] [Magazin] [Sanat] [Yasam]
[Entellektuel] [Spor] [Kose Yazarlari] [Dizi Yazi] [Egitim]