 Ankara notlariZulfu LivaneliiKi yanli siralanmis cinar agaclarinin, kis ruzgarindan kurtulup dalinda tutunmayi basaran kahverengi yapraklariyla suslenmis bir Ankara sokagi.Daha cok memur ailelerinin oturdugu yipranmis apartmanlariyla ve gelip gecen sucu, sutcu, eskici, simitci takiminin gur sesleriyle ortaligi titrettigi, tipik ve bizden olan bir sokak. Aksam karanliginin coktugu, gun boyu mutfaktan cikmayarak hazirlanmis yemeklerin sofraya getirildigi ve yasli dededen, lise ogrencisi toruna kadar butun ailenin masa basinda bulustugu saatler. Ortalik sessiz, sakin ve huzurlu. * * * DERKEN bir anda calmaya baslayan bir davul; ona katilan tencere, catal, tabak sakirtilari, keskin dudukler, durmadan yakilip sondurulen isiklar... Bir cumbus ki sormayin gitsin. Saat tam dokuz! Turkiye'ye yeni gelmis bir yabanci, o sakin sessiz sokaktan geciyor olsa, birdenbire patlayan bu gumburtuyle saskina donmesi isten degil. Yaslisi genci, kadini erkegi, colugu cocugu, memuru, askeri, esnafiyla sokak canlanmis, Turkiye'nin gelecegi konusunda ne dusundugunu haykiriyor. istanbul'da goremedigimiz kadar yogun, candan ve gonulden bir katilim bu! "Sokagin Dili Olsa" romanindaki gibi. Artik sokagin dili var! PIRIL PIRIL iNSANLARCorum - Der, "Dunya Gonullu Kuruluslar Gunu" oneriyor ve bu amacla bircok aydini, kitle orgutu baskanini salonda bir araya getirmis. Ankara'da sekiz yuz bin Corumlu yasadigini ogreniyorum ama buyuk salonu balkonlarina kadar tiklim tiklim dolduranlarin hepsi Corumlu degil. Ogrencilerin coskulu alkislari ortaligi inletiyor. Demokrasi konusuluyor, hukuk devleti ozlemleri dile getiriliyor. Aydinlik, piril piril, bilincli bir kitle bu. Salondaki herkes birbirinin kardesi. Turkiye'yi ucurumun kiyisindan dondurmeye azmetmis bir kararli insanlar toplulugu. DEMOKRATLAR AYAGA KALKIYORTurkiye'nin sahipsiz kalmadigini, kitlelerin dalga dalga gelerek ortak bir bilince dogru yurudugunu gormenin heyecani ve sevinciyle sarsiliyorum. Her seyin, politika ve medya penceresinden seyredildigi gibi, dar, ufuksuz, kisir olmadigini bir kez daha kavriyorum. Daha sonra yaptigimiz bazi gorusmeler, umutsuz gibi gorunen bu gunlerin yepyeni umutlar yesertmeye aday oldugunu kanitliyor. Demokrat kitlelere onculuk edecek kuruluslar yavas yavas dogruluyor ve "Biz de variz! Bu ulke bizden sorulur!" demeye ve milyonlarca insani demokrat cephede toplamaya hazirlaniyorlar. icime taze bir bahar dali ferahligi yayiliyor. Ankara'ya tesekkur ediyorum. Ve istanbul'a daha umutlu donuyorum. ilk cemre, Turkiye'nin yigit ve dost insanlarinin yuregine dusuyor. |
[Ana Sayfa] [Siyaset] [Haber] [Ekonomi] [Dunya] [Sanat] [Yasam]
[Entellektuel] [Spor] [Kose Yazarlari]