 TÜRK basınının çok önemli başyazarı olan Hüseyin Cahit Yalçın'a, 1950'li yıllarda, Başbakan Menderes'e hakaret suçuyla tutuklanıp, tahliye olduktan sonra, sorulmuştu: "Üstat, 1925 yılında İstiklal Mahkemesi'nde yargılanırken böyle bir mahkemede hakim olmaktansa, mahkum olmayı tercih ederim, derken korkmadınız mı?" Şaka değil, İstiklal Mahkemesi bu, öyle temyizi, tashih - i kararı filan yok, reis "Alın, götürün!" dedi mi, bitti... Hüseyin Cahit Yalçın "Hiç korkmaz olur muyum?" demişti, "Ama söylemem gerekiyordu, söyledim!" * * * GEREKTİĞİ zaman, gerektiği sözü söylemek ya da gerekeni yapmak... Ama bu öfkeyle kalkıp zararla oturmak değildir, iyice düşünerek, ak'la, kara'yı ayırarak, söylemek gerekir. Niye yalan söyleyelim, gerekeni söylemekte, yapmakta geciktiğimiz konular da olmuştur, ama bunların sayısı, gerektiğini söyleyip, yaptıklarımızın yanında az kalır. Bu bakımdan kendi iç hesaplaşmamızda gelir hanesi, gidere fark atar. Son günlerde, böyle, iki olay yaşandı, günlük patırtı gürültü içinde kaynadı gitti, iki meslektaşımız, her gün her kalıba girenlere inat, gerekeni söylediler, gerekeni yaptılar. * * * BUNLARDAN birincisi, Ali Kırca... Fethullah Gülen'in kıyamet koparan kasetlerini ATV'de yayımladığı için, ağır hücuma uğradı, üstelik geçmişiyle ilgili... Neydi Ali Kırca'nın günahı? 1970'li yıllarda, genç bir deniz teğmeniyken, Deniz Harp Okulu'nda yayımlanan siyasi nitelikli bildiriyi kaleme almak ve imzalamak... Sonra beraat, TRT'ye giriş, 25 yıllık onurlu bir gazetecilik yaşamı... Onlar bir kenara itildi: "Sen bildiri yazdın!" * * * VE Ali Kırca'nın cevabı: "19 yaşın heyecanıyla yazılmış, delikanlı bildiriler, tüm içeriğiyle olmasa da, bugün de cesaretiyle yüreğimde yaşıyor. Yani ben de, herkes gibi, 19 yaşında, her yaptığımı onaylamasam da, bütün kalbimle kucaklıyorum. O'na sahip çıkıyorum!" (Sabah 23. 6. 1999) Gereken söz, gerektiği için söylenmişti. * * * EGE Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde diploma töreni vardı. Fakülte ikincisi kız, artık belli bir kesimin siyasi simgesi olan "türban"ın üzerine kepini takmış ve sahneye gelmişti. Diplomasını İzmir Gazeteciler Cemiyeti onursal başkanı İsmail Sivri'nin vermesi gerekiyordu. İsmail Sivri "Hayır vermem!" dedi. Genç kızın başını öyle örtüp, törene gelmek özgürlüğü varsa, İsmail Sivri'nin de buna tepki özgürlüğü vardı. Gereken, gerektiği zaman yapılmıştı. Yazara E-Posta: h.pulur@milliyet.com.tr |