1914 - 1916 yılları arasında Midilli kruvazöründe Türk donanmasına hizmet veren ve 1934 yılında da ilk denizaltı eğitimini vermek için Türkiye'ye gelen Alman Büyükamirali (Grossadmiral) Karl Dönitz'in tercümesi Deniz Kurmay Albay Muzaffer Elaldı tarafından yapılan hatıratı, denizaltıcılık psikolojisini anlamamıza yarayacak bazı bilgiler içeriyor. Alman istihbaratının açıklamasına göre henüz basılmadan Rus istihbaratçıların eline geçen ve etüdüne başlanan hatıratı ünlü denizaltı subayı cezaevinde kaleme almış. 10 yıl hapis yattı İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Nürnberg Mahkemeleri'nde yargılanan ve 10 yıl 20 gün Spandau hapishanesinde kalan Dönitz, denizaltıcılığın hayatındaki yerini şöyle tarif ediyor: "Denizaltıcılık mesleği bana, bir erkeğin hayatında insan olarak yaşayacağı her şeyi vermişti: Mesuliyet, başarı, başarısızlık, sadakat, insanların saygısı, doğruluk ve iyiliğin insanlardaki mevcudiyetinin elzemliği..." Dönitz'e göre bir denizaltıcının eğitiminde en fazla dikkat edilmesi gereken konular şunlardır: "Mürettebatın silahlarına karşı güven ve sempatisini sağlamak ve personeli müstakil mesuliyetler alacak şekilde talim terbiye ettirmek." Her zaman savaşta Dönitz'in dikkat çektiği bir başka konu da denizaltı personelinin her zaman savaş şartları altındaymış gibi yetiştirilmesinin gerekliliği. Dönitz bir savaş silahı olarak denizaltının dezavantajlarını şöyle ifade ediyor: "Denizaltı, kötü bir keşşaftır. Göz yüksekliği çok azdır. Kısa bir zaman içerisinde büyük bir deniz sahasını görmesi için ağır, süratsiz bir vasıtadır." "Her silahın kendi keşif vasıtası olmasına rağmen, sadece denizaltının yoktur" diyen Dönitz denizaltının avantajını ise şöyle tarif ediyor: "Denizaltı tesadüfe bağlı, haftalarca etrafına bakınarak bizzat avının kendi üzerine gelmesiyle değil de evvelden yapılmış bir keşfe binaen, düşmanının hakikatte bulunduğu mevkiine sevkedilirse, hedefe çok daha fazla müessir olur." |