 Gülen davası... Erbakan'ın hapis cezasına yapılan itirazın Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nden dönmesi... Ve Kıvrıkoğlu'nun DGM'den çıkan farklı kararları yorumlarken "irticanın yargıya da sızdığını" açıklaması. Başbakan Ecevit, "Yaşam çok boyutludur, tek boyutlu değil" diyerek "alabora" olan iktidar gemisini yeniden sivil limana çekmeye çalışsa da Türkiye'nin gündemi sonbaharda da askeri rüzgarlara açık gözüküyor. Ufuktaki Fazilet Partisi kararı da giderek daha fazla önem kazanıyor. Anayasa Mahkemesi'ndeki dava, "laik Cumhuriyet'in korunup kollanması" yönünde karara bağlanır da parti kapatılırsa milletvekilliği düşecek FP'li üye sayısına göre Meclis hiç beklemediği anda "seçim"i konuşur hale gelebilir. Nereden nereye?.. "Milenyum"u AB adayı olarak karşılayan ülkenin gündemi altı ayda değişiverdi. Daha iki ay önce "sivil cumhurbaşkanı seçmekle" övünen parlamento 1 Ekim'deki yasama dönemine 28 Şubat'ın "eksik kalan" kararlarını tamamlama baskısı altında giriyor. Uygarlıkların Çatışması yapıtıyla tanınan Samuel P. Huntigton'un bir görüşü var: "Ordunun siyasete müdahalesinin esas nedenleri askeri değil siyasidir yani sadece askeri kuruluşun değil, söz konusu ülkenin siyasi ve kurumsal karakteristiklerini de yansıtırlar." Türkiye siyasetinde "siviller" de kendi güçsüzlüklerini ilan eden öylesine yanlışlıklar yaparlar ki, orduyu yönetime zorla davet ederler. Son KHK krizinde öyle olmadı mı? MGK'nın yeni Cumhurbaşkanı dönemindeki üç toplantısında da sorun çözülmeyince Genelkurmay Başkanı da topu Meclis'e atıyor ve liderlere "Grup kararı alın ve devletin altını oyanları temizleyin" diyor. Hükümetin işi bundan sonra daha da zor. DSP Grubu dahil, partilerin tümünde "cemaat kontenjanı"ndan üyeler, tarikatçılar var. Onlar nasıl ikna edilecek? Ankara DGM Başsavcısı Nuh Mete Yüksel, Fethullah Gülen hakkında 10 yıla kadar "gizli örgüt" iddiasıyla dava açarken, siyasi partilerin açık desteğinden söz etti. Ve "Tarikat okullarına destek verenler Atatürkçü olamazlar" dedi. Bu mesajın adresi belli değil mi? Başbakan Ecevit'e dün ısrarla bu sorular yöneltildi. "Dünya dönüyor..." yanıtının yerini bu kez, "Yaşam çok boyutludur" almıştı. Demirel Türkiye'nin iç savaşın eşiğine geldiği 1970'lerde "Bana sağcılar cinayet işliyor dedirtemezsiniz" diye meydan okurdu. Ecevit'e de askerin duymak istediği "Fethullah Hoca'nın laik Cumhuriyet'in düşmanı olduğunu" söyletmek olanaksız. Tansiyon düşmezse ne olacak? Cumhurbaşkanı, Başbakan ve Genelkurmay Başkanı arasındaki "güçler savaşımı" nasıl son bulacak? Sonbaharda FP davasının seyri de eklenirse "siyasi kaos" iyice artabilir. Sahi 2000'lerin demokratik Türkiye'sini böyle mi inşa edecektik? AB standartlarına uyum sorunu, siyasiler kadar askerleri de bağlamıyor mu? Şimdi değilse ne zaman normalleşeceğiz? Yazara E-Posta: dsazak@milliyet.com.tr |