Jonathan Nossiter’ı “Sunday / Pazar" ile tanıdık. İkinci uzun metrajlı kurmacası “Signs and Wonders / İşaretler ve Mucizeler" Berlinale 2000’de yarıştı.“İşaretler ve Mucizeler", “Pazarödan çok farklı. Sıradan bir aile trajedisi olarak başlayıp kara filme dönüşüyor. Atina’da yaşayan Amerikalı iş adamı Alec, yaşamı bir işaretler, rastlantılar, şaşırtıcı benzerlikler mozayiği olarak görür. Sayılardan, renklerden anlam çıkarır. Bu garip bakış açısını, on bir yaşındaki kızı Siri ile paylaşır. İki çocuğu, çok hoş ve zarif bir kadın olan karısı Marjorie ile mutlu bir yaşamı vardır Alec’in. Ancak iş yerinden Katherine ile ilişkisi mutluluğunun sonu olur. Her şeyi bir işaret olarak yorumladığını bilen Katherine, onu kendine çekmek için ince planlar yapmıştır. Alec, Marjorie’den ayrıldığına çok pişman olur. Bu arada Marjorie Yunan gazeteci Andreas ile ilişkiye girer. Annesiyle babası arasında kalan Siri garip ve tepkili davranmaya başlar. Nossiter, çocukluğundan tanıdığı Atina’yı ilginç gözlemlerle beyazperdeye taşırken mekân kullanımının iyi bir örneğini sergiliyor. Filme garip ve soğuk güzelliğini veren ise Paris ve San Francisco’da resim eğitimi alan Nossiter’ın birer tabloyu andıran planları ve renkleri özellikle vurgulaması. Nossiter, dogmacıları andıran tarzda DV çektiği filmi, 35 mm.’ye aktarırken görüntü üzerinde çok oynamış. Kameranın hareketliliği zaman zaman başdöndürecek hale geliyor. Filmin görüntü yönetmeni, Theo Angelopoulos’un filmlerine o eşsiz zerafeti katan Yorgos Arvanitis. Nossiter’ın renklere verdiği önemin zaafa dönüştüğü de oluyor: Alec’i simgeleyen mavi renkle, Katherine’i simgeleyen sarı renk fazla vurgulanıyor. “İşaretler ve Mucizeler / Signs and Wonders" |