|
|
Kader anı
Besim Güçtenkorkmaz
Son yılların en enteresan, görülmeye değer maçlarından birisi oldu. Golleriyle, kırmızı kartıyla, verilen, verilmeyen penaltı pozisyonlarıyla, atılan, atılamayan penaltılarıyla ve kaçan golleriyle ikinci 45 dakikaya yığılan bir heyecan kasırgasıydı mücadelenin özeti.
Skoru Trabzonspor'un hatalarıyla ve bileğinin hakkıyla 3 - 0'a taşıyan Adanaspor, maçı aldı, gitti derken, üstelik 10 kişi oynayan Trabzon, üst düzeyde mücadele gücü göstererek skoru beraberliğe taşıdı. Son 10 dakika içinde iki takımda da kopan oyun disiplini, içlerinden birisini galibiyete taşıyabilirdi, ama üç puanı getirecek sayısız gol pozisyonundan taraflar yararlanamadı.
Anlatılması oldukça zor bir maç. Futbol oyununda ne varsa, hepsi bir anda gözlerimizin önünden geçti. Adanaspor savunma ağırlıklı başladı, Trabzonspor başlangıçta etkili değildi. Taraftarı heyecanlandıran, sadece Hami'nin kullandığı frikik ve kornerler oldu. Trabzonspor, eleştiriyi hak eden bir oyun tarzı içindeydi. Saha içinde de, kenarda da iyi organize edilmiyordu. Adanaspor, ilk yarıyı son dakika golüyle önde kapattı. Osman'ın kırmızı kart görmesinden sonra iki dakika içinde iki gol daha bulup maçı kazanması zor bir farka taşıdı. Trabzonspor'un Zafer ile gelen golü, kimseyi yerinden kıpırdatmadı. Giray Bulak, Löbe ve Hami gibi iki ustayı kenara alınca tribün protestosu büyüdü. Takımdan ümit kesildiği anlarda sahada kalanlar, Ramazan'ı da saymazsak dokuz kişi oynamalarına rağmen, müthiş organizasyonlarla, kolektif oyunla, hepsinden önemlisi insan üstü bir güç harcayarak skoru dengelediler. Ama bu dengenin oluşmasında Adanasporlu Cenk'in kaçırdığı penaltı, maçın kader anıydı. Son dakikalarda müthiş mücadeleyi iki takım da galibiyetle bitirecek fırsatları yakaladılar, ama golü bulamadılar.
|
|
|
