Cebinde sürekli karıncalar için ekmek, kuşlar için yem taşıyor... Kendini tam bir ‘sevgi kelebeği’ olarak tanımlayan çevreci Osman Akkuş, sınırını da koyuyor: ‘Mazlum hakkı yenirse, kodum mu oturturum’
AHMET TULGAR
Osman Akkuş, çevrecilerin yakından tanıdığı bir eylemci... Şu sıralar 8 - 15 Mart arasında kadınların sorunlarının tartışılacağı ilk Kadın Bienali’ni hazırlayan Akkuş’un, bir başka kimliği daha ortaya çıktı: "Sevgi Kelebeği".
Sevgi Kelebeği olmak nedir? Ben yaşamı seviyorum. Mesela yemeğimin en ufak bir kırıntısını bile atmam. Karıncalar için biriktiririm. Pazar günü bile kuş yemi alır, kuşları beslerim.
Peki, biz insanlara ne verirsiniz? Ben bir çevreci olarak zaten insanı baz alan eylemler yapıyorum. Ama diğer dostlarımızı da unutmuyorum. Benim yaşam biçimim sevgidir. Ve bu sanki rölantide, kendiliğinden olan bir şeydir.
‘Hayvanlar beni tanır’ Bu sevgi hastalığına nasıl yakalandınız? Daha 2 yaşımdan önce bizim köyün ortasındaki gölden solucanları alıp cıvık çamurun içinde evde bakıyormuşum. Öylesine, sanki doğayla yoğrulmuş gibiyim. Mesela şimdi bir yıl Kaz Dağları’nda, insandan çok uzak, bir at, iki köpek, iki kedi, tavuk alıp hayvansal güdülerle doğada nasıl kalınır, hayvanların önsezileriyle tam bir yıl geçirip kitap yazacağım.
İnsanın içgüdüleri körelmiştir. Başaramazsınız. Ben inanmıyorum içgüdülerimin köreldiğine. Bizim önsezilerimiz kapanmış büyük şehirde. Açmamız lazım. Sevgilim bilir. Sabaha karşı aniden uyanır, yataktan fırlar, aşağıya, caddeye koşarım. Çünkü bir yavru güvercin düşmektedir. Onu kurtarıp tekrar çatıya koyarım. Sadece kanat çırpışından bir güvercin yavrusunun düşmekte olduğunu fark ederim.
‘Maalesef vejetaryen değilim’ Doğada yaşayarak mı öğrendiniz bunu? Yıllarca parkta kaldım. Bu anneme babama bir tavırdı ama sevgi azalması değildi.
Hayvanlar tanır mı sizi? Çocukken sokak hayvanlarından tek korkmayan bendim. Köpek iri de olsa gidip onunla anlaşırdım.
Peki, vejetaryen misiniz? Hayır ama "insan dostunu yer mi?" diye sorguluyorum. Yine de vazgeçemiyorum et yemekten.
Mesela kanlı bonfile yer misiniz? Hayır, o kadar da vahşi değilim.
Vejetaryen olacak mısınız? Böyle bir düşüncedeyim.
Çok mu seviyorsunuz eti? Hayır, nasıl ekmek yemeden doymuyorsam, et yemediğimde de bir eksiklik oluyor.
Yemek yerken çatal bıçak mı kullanırsınız, Uzakdoğulular gibi çubuk mu? Çünkü çatal bıçağın çok şiddet içeren gereçler olduğunu söyler Roland Barthes. Ortadoğu’da çölde kaldım. Ellerimle yiyordum.
Seks de bir sevme biçimi midir sizin için? Sevgisiz seks yapmam.
Sevgi Kelebekliği seksi içermiyor mu? Sevmeden elimi sürersem şerefsizim. Bir buse yeter sevginin döllenmesi için.
Sevgiyi anladık da, neden kelebek? Çünkü zarif bir hayvan. Ama ben güçlü birinin zayıf birini ezdiğini görürsem, kodum mu oturturum.
‘Sadece baharda seks yaparım’ Zamparalar çok kadınla yatmalarını "Ne yapayım, insanları çok seviyorum" diye açıklarlar. Sizin mazeretiniz de hazır. Yatsanıza... Ama bu sapıklık. Bu benim yaşam biçimimle örtüşmüyor. Niye seks? Bir buse yetmiyor mu?
Az mı seks yaparsınız? Hiç yapmam. Sevgi Kelebeği arı gibi sokmaz. Sadece baharda seks yaparım.
Kadınlar sizin Sevgi Kelebeği olduğunuzu öğrenince "Ne biçim konuyordur" diyorlardır. Teklif almıyor musunuz? Tanışmak isteyen kadınlardan çok mesaj ve telefon geldi, "Sevginizden yararlanmak istiyoruz" diyorlar, ama hiçbirini ciddiye almadım... Onlara verebileceğim sadece bir mail.
AHMET TULGAR
YAŞAM
‘Kodu mu oturtan’ sevgi kelebeği!..
