Şu "aile reisi" sözcüğünü kimileri fena halde kafaya takmış durumda.
Üç kuşak kadının uğruna savaş verdiği Türk Medeni Kanunu şu sıralar yalnız Adalet Komisyonu’nda değil, basında, televizyonda da bol bol tartışılmakta... Tartışılması gereklidir, yararlıdır.
Bütün bu tartışmalarda dikkatimi çeken nokta, yeni tasarıya çok ciddi bir muhalefet olmadığı. Kimi MHP’liler karşı çıkıp duruyor ama neye neden karşı çıktıkları pek belli değil. Bence, yürürlükte olan "aile birliğinin reisi kocadır" maddesinin değişecek olması kimilerini çileden çıkarıyor... Yeni yasa tasarısında aile reisi koca değil. "Eşler, aile birliğini beraberce yönetirler" diyor tasarı.
"Reislik" elden gitti mi, yasada şunlar da değişecek:
Evlilik birliğini de "eşler birlikte temsil edecekler" (Halen temsil etme hakkı kocaya ait);
"Eşler oturacakları evi birlikte seçecekler" (Halen ev seçimi hakkı kocaya ait);
"Evlilikte ana baba, çocukların velayetini birlikte kullanacak" (Halen anlaşmazlık halinde babanın reyi geçerli.) örnekleri çoğaltabiliriz...
Bırakın bu maddelerin içeriğini, salt "aile reisi" sözcüğünden yoksun kalmak kimi erkeklerde depresyona neden oluyor gibime geliyor. Şef benim, benim borum öter, ben ne dersem o olur diye şişinmek varken... Bence böyle bir komplekse kapılmaya gerek yok. Önünde sonunda bu bir terbiye, eşitlik ve demokrasi kavramlarına alışma meselesi. Zamanla alışacaklar. Bakarsınız evde başlayan bu terbiye, ülkeye de yayılır...
Yeni yasa, evlilik boyunca edinilmiş mallara katılmayı da getiriyor. "Evlilik birliğinin kurulmasından sonra her eşin karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı (edinilmiş mallar) evliliğin sona ermesiyle eşit olarak paylaşılır. Kişisel mallar ise sahiplerine kalır" diyor. Vay efendim, kimileri buna da karşı çıkıyor, erkek çalışıp, kadın malın yarısını götürecek diye bakıyor. Oysa kadın çocuklara bakmasa, yemeği pişirmese, çamaşır, temizlik, ütü yapmasa, nah çalışabilir o erkek; kadın altın bileziklerini satmasa, Almanya’da kazandığı aylığını katmasa zor edinebilir o evi... (Lütfen aşırı anormal zenginleri değil, yaygın kitleyi düşünün!)
Yeni yasada, eşitlik ve demokrasi ilkelerine, altına imza attığımız birçok uluslararası antlaşmaya uygun daha birçok düzenleme var, ama yerim yok.
1926 koşullarında son derece "ileri" olan medeni kanunu günümüz gerçeklerine uygun hale getirmek için verilen çabaları düşünüyorum:
1977’de kadın kuruluşlarının kadınlara karşı ayrımcılık yaratan maddelerin değiştirilmesi tasarısı... 1993’te kadın kuruluşlarının girişimiyle hazırlanan ve 100.000 (yazıyla, yüz bin) imzalı Meclis Başkanına sunulan değişiklik tasarısı... Son yıllarda kadın kuruluşlarıyla sıkı bir işbirliği içinde Kadının Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü ve bu müdürlükten sorumlu Devlet Bakanı Hasan Gemici de bu çabada yerini aldı.
Artık bu kez çıkacağına inandığım (umduğum demedim, inandığım) yasa tasarısına emeği geçenlere teşekkür ediyorum.
