Ülke ekonomisine bir gecede 20 milyar dolar kaybettiren siyasi iktidar "kabine revizyonu"yla güven tazelemeye çalışıyor.
Böylesine ağır bunalım Japonya'da yaşanmış olsa, Başbakan ve ortakları o gün istifa eder, aldıkları yanlış kararlarla toplumu yoksullaştıran bakanlar "harakiri" yaparlardı. Burası Türkiye ve yufka yürekli halkımız tarihler boyunca yönetenlerin zararını ödeme terbiyesi aldığı için bu defa da "devlete zeval gelmesin" diye sessizliğini koruyor. Nitekim "birkaç bakan değiştirmekle" işlerin düzelmeyeceği de deneyimle sabit.
O halde ne yapmak gerekiyor?
Lafı yuvarlamadan söyleyelim, bu hükümet artık "uzatmaları" oynuyor. Başbakan'ın giderek tükenen enerjisiyle Türkiye krizi aşamaz. Belki birkaç ay daha "idare edilir" ama yönetilemez!
Koalisyonun işleyiş tarzı da çöktü. Bu hükümetin gücünü 3 liderin aralarında anlaştıktan sonra Bakanlar Kurulu ve Meclis'e getirdikleri "kararlar" oluşturuyordu. Üçlü yönetim tarzıyla adeta birbirinin "rehinesi" haline gelmiş liderler, son aylarda işlerin "yanlış gittiğini" görmekle birlikte ayrı ayrı yaptıkları "itirazları" masaya getiremez hale gelmişlerdi.
Çünkü Başbakanlık'taki el, ortakların iradesini de engelleyip, Meclis'i "by pass" eder hale gelmişti.
Ecevit öylesine kuşatılmış ki, kimi yolsuzluk raporlarını Başbakan'a iletebilmek için, devletin güvenlik birimlerinin "kurye" kullanmak zorunda kaldığını Rahşan Hanım'a sunulan bilgi notlarından öğreniyoruz.
Beyaz enerjide MHP tek başına kalsa, Cumhur Ersümer görevinde kalabilir miydi? Az konuşmakla birlikte mesajlarını "satır arası"nda veren Bahçeli bile grup konuşmasında, soruşturmanın sonucunu bekleyeceklerini söylemedi mi?
Anlaşılan, kabine revizyonuyla, fezleke çıkmadan Enerji Bakanı değiştirilecek.
MGK'nın yarınki toplantısında, Cumhurbaşkanı Sezer, devlet bankalarıyla ilgili denetim ihtiyacını dile getiren konuşmasına "kaldığı yerden" devam edip, yolsuzluklarla ilgili uyarısını sürdürürse ne olacak?
Keşke hükümet, Çankaya'dan önce "temiz eller" operasyonunu tamamlayabilse...
Ekonomi yönetiminde değişikliğe "evet" ama Recep Önal ile birkaç bürokratı değiştirmek "makyaj"dan öteye geçmez.
Siyasi iktidarın Cumhurbaşkanı'ndan Meclis'teki muhalefete dek uzanan geniş "konsensüs" araması, makul sürede seçimi de gözeten yeni çözümlerin önünü açması gerekiyor.
Çünkü ortada, yanlış yapan kişilerden çok tıkanan "sistem" var. Partiler ve seçim yasaları değişikliğiyle "siyasetin insan kaynağını" yenilemek gerekiyor. Yeni bir heyecan dalgası oluşmazsa... Uçurumun eşiğindeki Türkiye'yi yorgun ve yıpranmış kadrolar kurtaramaz.
ERDOĞAN TOKATLI'NIN ARDINDAN : Basının son kaybı Erdoğan Abi oldu. Başkent gazeteciliğinin sembol isimlerinden biriydi, muhabirlikten patronluğa tırmanmış yayımladığı Yeni Halkçı ve Yeni Ulus gazetelerindeki demokrat, onurlu çizgisiyle 1970 - 80'li yıllarda pek çok genç insanı mesleğe kazandırmıştı. Rüzgarlı'nın son patronuydu. Datça'da yaşıyor, gazetecilik aşkını oradan geçtiği haberlerle sürdürüyordu. Can Yücel'den sonra Akdeniz'in bu güzel yarımadası güzel bir insana daha koynunu açtı. Seni unutmayacağız Erdoğan Abi.Tokatlı ailesine ve dostlarına başsağlığı diliyorum.
