Belki de sizsiniz... Belki de sizin görüşleriniz. Diyorlar ki:
...
"Gerçekten ne yapalım. Akşam yorgun argın işimden döndüm. Ertesi gün ödemem gereken elektrik ve doğalgaz faturaları için nereden para bulacağımı düşünürken (aylardır düzenli maaş alamıyorum) ne göreyim, Başbakan çıkmış, Cumhurbaşkanı'na terbiyesiz diyor. 5 milyar dolar kaybetmişiz.
Canı cehenneme 5 milyar doların. Eğer bu 5 milyar dolarlık kavga ayrışmayı hızlandırıp temizliğe katkı yapacaksa güle güle gitsin. İnsanların yüzde 80'inin zaten kaybedecek bir şeyi kalmadı ki. Ne yapalım biliyor musunuz; milyonlarca kişi elimize Anayasa kitapçıklarını alıp alın da okuyun diye...
Yüreğinize sağlık."
...
"2000 yılının Aralık ayında 'Sizleri boğdular, boğuyorlar... Akıldan ve sağduyudan yoksun yağmacı bir sistem her yanınızdan yakalayıp kanınızı emdi, beyninizi kemirdi, aklınızı kaçırdı, vücudunuzu tahrip etti, denizinizi, havanızı, toprağınızı kirletti" diye yazmıştınız.
Evet Sayın Talu; Ben boğuluyorum, eşim, çocuğum boğuluyor. Annem, babam boğuluyor. Halk boğuluyor. Bir sosyolog olarak halkla birlikte boğuluyorum.
Ağlamamak için kendimi zor tutuyorum. Verdimse verdim diyen bir cumhurbaşkanından sonra vermem de verdirtmem de diyen bir cumhurbaşkanına sahip olduğumuzdan beri içimde bir umut yeşermeye başlamıştı. Şimdi bu umudu daha fazla taşımam gerekiyor.
Milyar dolarların iç edildiği bir toplumda nasıl boğulmam ben. Ne olur, o kaleminizin ucunu iyice sivriltin ve boğulanların son nefeslerinde haykırdıklarını kalın harflerle nakşedin."
...
"74 doğumluyum. Belki ilk gençlik çağım çok depolitize bir ortamda gerçekleştiği, belki de lisenin aşıladığı aşırı bireysellik nedeniyle, politika konusunda gerçek anlamda zihinsel olarak bile aktif olmadım.
Ama son günlerde bu değişti. Genelde hayatı fazla ciddiye almamaya çalışan ve çok üzülmeyen ben bile son üç günde üç kez hıçkıra hıçkıra ağadım. Sokaktaki insanları gördükçe ağladım. Yazınızı okurken de ağladım. Bu kadar insan bunları hak etmek için ne kötülük yaptı? Yaşamlarını neredeyse hayatta kalma sınırına taşımış insanların tutundukları en son dalı, ümitlerini ellerinden almaya hakkı var mıydı bu politikacıların?
Aslında sadece onurumu geri kazandığımı belirtmek istedim ve unutmayacağım. Pek çok insanda bu oluştu. Sezer'e verilen desteğin en önemli nedeni de aslında bu onur.
Onurunu yeniden kazananlar bunu nasıl kullanacaklarını unuttukları için bu onuru koruyan Sezer'i sonuna kadar destekliyorlar. Emin olun bu sadece göstermelik de kalmayacak.
Zamanı gelince, herkes tarafını belli etmek zorunda kalırsa, yeni bulduğum onurumu korumak için hayatımda yapmadıklarımı yapacağım. Yalnız da değilim.
Yıllarca bastırılmış unutkan sessiz çoğunluk onurlarını yeniden keşfettikçe hafızaları da tazelendi. Onurunu tekrar kazanan milyonlar içinde bir birey olarak söylemek isterim ki, 'soyulmayacağız, kandırılmayacağız, yetki ve güç kullanmaktan çekinmeyenlerin sorumluluktan kaçmalarına izin vermeyeceğiz. Artık susmayacağız.' Size herkes adına teşekkür etmek istiyorum. Sahip olduğunuz sütunun gücünü çıkar grupları için değil, halk yararına kullandığınız için."
...
"21 yaşındayım. Üniversite son sınıfa geçeceğim. Ama çok karamsarım. Bu ülkeyi göz göre göre yiyorlar ve biri dur değinde ortalığı bir anda ve kimseye acımadan bulandırıyorlar. Geleceğimden kaygılıyım. Belki bunları size yazmamın bir anlamı olmayabilir ama paylaşmak gerekiyor."
Not: Bush telefon etseydi, mutlaka onu da eklerdim bu okur görüşlerine.
