KEMAL Derviş'in ekonomiden sorumlu devlet bakanlığına atanmasının en önemli siyasi yönü, onun siyasi kadroların dışından gelmesidir.
Belli ki, mevcut siyasi sınıf, iç ve dış itibarıyla ekonomiyi üstlenecek birikimde bir ismi kendi içinden çıkaramamış, dışarıdan Derviş'i getirmiştir.
'Sistem' dediğimiz mevcut partiler yapısının bilinen zaafının yeni bir tescilidir bu...
Aşağıda bahsedeceğim; siyaset bilimci Frears, bir siyasi sistemin sorun çözücü yeni isimler çıkaramamasını ve bu isimlerin "siyasi nomenklatura"nın (kadroların) dışından getirilmesini, derin bir değişimin işareti olarak yorumlar.
Medya Derviş'i mesih ilan etmede ölçüyü kaçırmıştır ama besbelli ki, kamuoyunda da umutlar şu ya da bu politikacıya değil, 'yeni' Derviş'e bağlanmıştır.
* * * ANAR adlı kamuoyu araştırması kurumunun anket sonuçları, malumun ilamı niteliğindeydi: Halkın yüzde 50'si bütün partilerden ümidini kesmiş!
Kalan yüzde 50 ise, belli bir toplumsal ümidi ifade etmiyor, çünkü çok sayıda partiye bölünmüşler, bütün partiler barajın altında!
Gelelim siyaset bilimcisi J. R. Frears'ın gözlemlerine...
Fransa'da da 1946 - 58 döneminde altı tane partinin elinde istikrarsız hükümetler yüzünden devamlı krizler yaşanıyordu, halk da siyasete yabancılaşmıştı. Halkın yüzde 55'i "hiçbiri" diyordu. Kalan yüzde 45 ise altı partiye bölünmüştü! Aynı dönemde ABD'de ise halkın yüzde 75'i mevcut iki partiden birini destekliyordu.
ABD'deki iki parti 150 yıldır kökleşmiş, nesillerle bütünleşmiş kurumlardı. Fransa'da ise devrim ve karşı devrimlerle, darbe ve savaşlarla, siyasi hayat kesintilere uğramış, partiler kökleşememişti. (J. H. Frears, Political Parties and Elections in the French Fifth Republic, sf. 11)
* * * SEÇMENLERİN böyle siyasete yabancılaşması Fransa'da sistemin tıkanmakta olduğunun habercisiydi. "Dördüncü Cumhuriyet" denilen bu dönemde Fransa iç savaşın eşiğine gelecekti.
Frears, "Dördüncü Cumhuriyet"te partilerin zaafı yüzünden, siyasi kadronun yenilenemediğini ve çöktüğünü anlatır. Ülkeyi düzlüğe çıkaran "Beşinci Cumhuriyet" ise tamamen yeni liderlerle ve kadrolarla gelecekti. (Sf. 12)
Bugünkü Türkiye'de partiler içlerinden halka umut veren, halkın taleplerini devlete taşıyan kadrolar çıkaramıyor. Yarı Başkanlık sistemine geçiş gibi derin bir siyasi değişim gözükmüyor ama, belli ki, partilerin mevcut kadroları duvara dayanmıştır ve sorun çözmesine ümit bağlanan isimler, Kemal Derviş gibi, ancak sistemin dışından bulunabilmektedir.
Derviş'in bu işi başarması Türkiye için bir hayat memat meselesidir. Hepimiz ona yardımcı olmalıyız. Ama şu da bilinmelidir ki, Derviş başarırsa, bunun ekonomik sonuçları kadar siyasi sonuçları da 'büyük' olacaktır; hem sol için hem bütünüyle Türkiye için...
