Ben sadece kulak misafiriyim. Ekonomiden anlayanlar ile yükselen yıldızımız (üstelik de güzel gözlü) Kemal Derviş’i hem insan olarak, hem de ekonomist olarak tanıyanlar tartışıyor:
– 20. yüzyıla Avrupa’nın hasta adamı olarak girmiştik. 21. yüzyılda da aynı başarıyı gösterdik.
– Türkiye’de ekonomiyi koordine edecek ekonomist veya bürokrat bulamadık da, taa Amerika’dan, Dünya Bankası Başkan Yardımcısı’nı ithal ettik. Allah’tan ki Derviş Türk ve çok iyi bir ekonomist.
– "Ekonomimiz ağır hasta, sizin gibi bir doktora ihtiyaç var" diye çağrıldığında, Derviş ne düşünmüştür acaba?
– Bence çok da yadırgamamıştır. O böyle uçakla çağrılan özel doktorlara alışıktır.
– Nasıl yani?
– Kemal Derviş, London School of Economics’te okudu. Her hastalandığında, annesi, ta İsviçre’den Londra’ya uçakla özel doktorunu gönderirdi. Onun için Amerika’dan çağırılmanın olağanüstü bir yanı yoktur. Bence yadırgamamıştır.
...deyyus demezler mi?
Sabah’ta, Yılmaz Erdoğan’ın Deniz Akkaya hakkında söylediklerini okudun mu?
– Anacığım, sıra Sabah’a gelmedi daha...
Bir internet sitesinden almış gazete, Yılmaz Erdoğan:
– Beni delirtmeye niyetleri var galiba, diyor. Delinin biri kuyuya bir taş atıyor, kırk akıllı onu çıkartmaya çalışıyor. (Yılmaz Erdoğan’ı o kadar iyi anlıyorum ki. "Sen de şöhretlerden misin" diye dudak ucuyla güleceksiniz. Sahi kadınlardan söz ederken, bıyık altından gülme deyimi kullanılmaz mı? Eh benle bile uğraşan, koskoca Yılmaz Erdoğan’a neler eder kim bilir?)
Erdoğan devam ediyor:
– Kadın (Deniz Akkaya) benim arkadaşım, ama sevgilim değil. Yahu siz sevgilisinden utanan ve onu saklayan delikanlı gördünüz mü? (Bu delikanlı dedikleri, erkek manasına mı gelir?)
Türkler, Yılmaz Erdoğan’ı çok sevdi. Allah için, ben de öyle. Sahnedeki yapmacıklardan, taklitlerden, sahtekârlıklardan o kadar sıkıldık ki, her şeyin otantik olanını özler olduk. Yılmaz Erdoğan da kimliğini reddetmeyen, otantik bir insan...
Ne demek istediğimi, aynı röportajdaki son cümlesiyle anlatmaya çalışayım:
– Yok (Deniz Akkaya’yla) Hakkâri’de buluşmuşuz, filan... Yahu orada benim akrabalarım var, amcalarım var. Demezler mi "Ulan deyyus, sevgilinle buluşmaya geliyorsun da amcana bir uğramıyorsun? diye? Biz böyle adam değiliz.
Çocuk daha ne desin istiyorsunuz?
ÇİÇEKÇİ ORTALIĞI BİRBİRİNE KATTI
Ankaralı bir gazetecinin telefonu çaldı:
– Merhaba ablacığım! Siz bilirsiniz, DYP Genel Başkan Yardımcısı Ümran Hanım (Akkan) acaba hangi hastanede yatıyor? Ben sizi biraz sonra tekrar arasam...
Gazeteci iyi tanıdığı Ümran Hanım’ı merak etti tabii, ama bir yandan da "bir haber yakaladık" diye düşündü. "En azından yanında bir refakatçi vardır" diye düşünerek, Ümran Hanım’ın cep telefonunu çevirdi. Ama telefona Ümran Akkan’ın kendisi çıktı:
– Edirne’deyim, aslan gibiyim... Hayrola?
Az sonra, ilk telefonun sahibi tekrar aradı da, durum anlaşıldı:
– Ablacığım, ben DYP Genel Merkezi’nin çiçekçisiyim. Tansu Hanım, Ümran Hanım’a gönderilmek üzere çiçek siparişi verdi. Ben de hasta zannettim...
DYP Genel Merkezi durumu aydınlattı:
Tansu Çiller, partisinin kadın yöneticilerine ve kadın milletvekillerine 8 Mart Dünya Kadınlar Günü için çiçek sipariş etmişti.
Hepimiz vesveseli olduk, aklımıza iyiliklerden önce hastalık ve ölüm geliyor.
Ben sadece kulak misafiriyim. Ekonomiden anlayanlar ile yükselen yıldızımız (üstelik de güzel gözlü) Kemal Derviş’i hem insan olarak, hem de ekonomist olarak tanıyanlar tartışıyor:
