Yıl 1927... Kalkınma ruhu, genç Cumhuriyet’in tüccarlarını harekete geçirmiş. Türkiye, üç beyazını üretmek için çırpınıyor. Şekerini, pamuğunu, tuzunu, kısacası iğnesini ipliğini üretme derdinde...
Girişimciler, İş Bankası’nı izliyor. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e devrolmuş şehir bankacılığı teşvik ediliyor.
Denizlili tüccarlar da düşünmüşler, taşınmışlar ve sonunda bir araya gelmişler. "Gayrı vakit kaybetmeyelim" diye bankalarını kurmuşlar.
Denizli İktisat Bankası...
Kurucu hisse tutarı tamı tamına 1 milyon lira... Hisse sahipleri; Denizlili tüccarlar, ağalar. Akseller, Cillovlar, Sivriler, Haktanlar ve Gürel ailesi. Tabii ki çoğu hisse vatandaşın... O tarihte dolar 1 lira. Hisselerin 195 lirası Sivrilerde... Ergül ailesinde de 300 liralık hisse var. Banka bölgenin kalkınmasında öncülük edecek.
Tek partili dönemden çok partili döneme geçiş, planlı kalkınma dönemlerinin ithal ikameci günlere geçtiği yıllar. Türkiye’nin ekonomik politikalarındaki değişim bankaları da etkiliyor... Bankalar A.Ş.’ye dönüşürken, merkezler de İstanbul’a taşınıyor.
Ve 1980’li yıllarla tanışıyoruz. Turgut Özal Başbakan, kambiyo rejimi değişiyor, finans sektörüne hareket getiriliyor. Denizli İktisat Bankası’nda da kurucu hisselerin oranında değişim oluyor.
Sivri ailesi kurucu hisselerin bir kısmı Cillov ailesinden alıp payını 300 liraya çıkartıyor, 200 liralık hisseyi de kendi rızalarıyla bir başka kişiye sattırıyor. Ve toplam 500 liralık kurucu hisse burada toplanıyor.
Ama bankanın yönetiminde de etkili olan aile Ergüller. Büyük bir grup. Elektrot başta olmak üzere kablo üretiyor. Fakat izlenen yeni politikalara ayak uyduramayınca ciddi bir mali darboğaza giriyor. Çözüm aranıyor. Sonunda bankanın başına dededen Denizli Babadağlı genç bir profesyonel olan Erol Aksoy transfer ediliyor. Aksoy’un deneyimi Çukurova bankalarından geliyor. Holdingin patronu Mehmet Emin Karamehmet, Aksoy’un hem eski patronu, hem sıkı arkadaşı. Üstelik Harvard’lı. Yükselen değerleri temsil ediyor. Bankada iki yıl çalıştıktan sonra 1984 yılında kopan kıyamete rağmen Ergül ailesinin hisselerini alıyor. Ergül ailesi çırpınıyor. Sesini duyuramıyor. Ama ya diğer kurucu hisseye sahip olan ortaklar? Onlar ne yapıyor nerseniz; yılmadan araştırıyorlar. 1984 ile 1996 yılına kadar ne yapacaklarını bilmeden beklemişler. Sonunda dört yıl önce kurucu ortak olarak "sahtecilik davası" açmışlar. Çünkü kurucu ortak olarak o yıla kadar sermaye artırımına katılamamışlar. Denizli’nin "Koç"u diye anılan Esat Sivri konuyla ilgili olarak diyor ki;
"Kalktılar onlar da bize sahtecilik davası açtılar. Ben ceza davası açmaya utandım. Oysa karşı taraf utanmadı. Denizli İktisat Bankası’nın çoğu evrakı Erol Aksoy’un reşit olmayan kızının üzerinde gösteriliyor. Zaten mahkeme bilirkişi tayin etti. Ama ne hikmetse bilirkişi dört kez değişti. Biz her defasında bankanın sermaye artırım kararına karşı çıktık. Ve sermaye artırım kararları çıkmadı."
Ancak banka Avrupa - Amerika Holding’den Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na geçti. Sivri’ye ne yapacaksınız diye sorduğumuzda verdiği yanıt; "Bilmiyorum" biçiminde...
Sivri’nin iddiası şu; o günün 300 lirası bugünün mürekkep faiziyle hesaplanırsa 25 milyon dolar. Diyor ki, "Bundan da vazgeçtim, siz 10 milyon dolar deyin. Artık içi kalmamış bir bankayı ne yapayım."
