|
 İçki bahane...
Boğaziçi Üniversitesi kampusunda içki içmek yasaklanmış. Yasak! Ben bunu dehşet içinde kime söylesem, "Daha önce içilebiliyor muydu ki?" diye şaşırdı. Elbette içililiyordu. Niye içilmesin?
İnsanların gözünün önüne hemen okul koridorlarında içki içen insanlar, derslere sarhoş giren öğrenciler geliyor. Ne alakası var? Boğaziçi kampusu kocaman. Manzara’sı var, Kennedy’si var, var oğlu var... Burada bilmem kaç kişi yurtta yaşıyor. Havalar ısınınca da herkes kendini çimenlere atıyor. Bildiğiniz gibi değil, bu okulda en çok gece yaşanıyor.
Geçen gece biz de okula vurduk kendimizi. Birkaç şişe bira, Boğaz’a nazır takılacağız. Maksat eski günleri analım, içelim gençliğimizi övelim. Ben buralara gelmeyeli iki yıl olmuş, nerden bilirim okulun artık yasaklı olduğunu. Çok geçmedi öğrendim. Devriye gezen iki kişi peydah oldu. Fenerler falan, tam teşkilatlı. "Atın o biraları" dediler. Ellerimizi başımızın üstüne de koyalım mı? Önce anlamadık, sonra uyandık. Hayır, biraları atmadık, maraza da çıkarmadık. "Biz bari gidelim" dedik. Gittik.
Ben kimya okudum; alkolün vücutta hangi reaksiyonlara karıştığını, ne haltlar karıştırdığını bilmem mi? Keşke keyif verici maddelere ihtiyaç duymayacağımız kadar keyifli olsa bu dünya. Ama değil. Zaten mesele de içki meselesi değil. Bu bir anlayış meselesi; dünyaya, insanlara, gençlere nasıl baktığınızın nüvesi. Yasaklarla hizaya sokma operasyonunun bir repliği: "Atın elinizdeki içkileri!" İçki, yasağın bahanesi...
Mezuniyet töreninde o zamanki rektör Üstün Ergüder şöyle demişti: "Üniversiteler için bilgi yuvası derler. Doğrudur. Ortaokulda, lisede öğrendiklerinizle buraya gelir, o bilgileri burada bırakarak mezun olursunuz. O yüzden burası bilgi yuvasıdır." Böyledir. İnsan üniversitede mühendislik falan öğrenmez. Pat diye kimyager, hop diye işletmeci, anında sosyolog olamazsınız. Burada bir temel inşa edilir; iş işte öğrenilir. Üniversitede ise yaşamayı öğrenir insan. Birilerinin oğlu-kızı olmadan, gündelik hayatını idame ettirme pratiği kazanır. Tüm öğrendiklerini unutur, verili olanı reddederek en baştan başlar, şüpheyle yaklaşır, bilimsel bakar. Özgürleşir... Canı çekiyorsa, kendini sonradan bağlar.
Seneler önce bir gece, Spor Festivali’nin hemen öncesinde Erkek Yurdu’nun "Studyösinde oturuyorduk. (Erkek yurduna kızları alıyorlar mı hâlâ, yoksa o da mı yasak?) İlk yabancılar gelmeye başlamıştı. Birkaç arkadaş üşenmedi, gidip siyah takım elbiseler, gömlekler giydiler. Sonra yabancı öğrencilerin başına dikildiler: "Biz görevliyiz, burada içki içmek yasak, kuralları bozdunuz, sizi geri göndermek zorundayız." Yabancıların suratını görmeliydiniz. Dakka bir, vukuat bir, nereye düştük biz böyle diye bakınıyorlar saf saf. Sonunda içkilerini bizimle paylaşmaları şartıyla "gerçek" açıklandı.
Artık "gerçek" eski gerçek değil, bizim şaka "gerçeköleşmiş belli ki. İçki dediğin nedir ki, içmezsin olur biter. İlla ki istiyorsan Hisar’a iner orada içersin, olmadı bir bara gidersin. Benim bildiğim 18 yaşını geçenlere içki satışı bu ülkede hâlâ serbest! Hem Sultan IV. Murad içkiyi yasakladı da, içki içilmedi mi sanki? İşi inada bindirirsen, kampusta bile demlenirsin. Yasaklar delinmek içindir. Öyle değil midir?
Peki bir şeyi yasakla dikte etme, kendi doğrunu güvenlik güçleriyle dayatma anlayışını nasıl kazıyacaksınız bu gençlerin kafasından sonra? Merak ediyorum...
tuba.k@superonline.com
 CUMARTESİ
 Bu kort sizi unutur mu?
Bu yaz ne okusak?
Bon Jovi’yi canlı izleme fırsatı...
Müzik Guru’su İstanbul’a geliyor
Ne var, ne yok?
Uçuyoruz...
İnter-pet siteleri
ARANIYOR...
"Açığı kapamalıyım"
E-postanın bile faydası varmış
Arabaların metal insanları
Wah Ata’m wah
İçki bahane...
SAYFA BAŞI
|
|
|
