Türbanlılar, kara çarşaflılardan; "açık" kadınlar, türbanlılardan korkuyor. Üstüne bir de kriz gelince: Horonla her şey geçiyor!
Yakın geçmişte Refahlı Şevki Yılmaz ve onun gibilerin hâkimiyetinde olan Rize'de, hayatın merkezi olan Mesut Yılmaz Parkı'nda bol miktarda bulunan türbanlı kızlardan biriyle son derece sahici bir şekilde sohbet ediyoruz:
- Soru sormadan önce bir şey söyleyeyim. Ben şimdi, burada kapalı kadınlar çoğunlukta olduğu için kendimi çıplak kalmış gibi hissediyorum. Tedirgin oluyor insan. Ne diyorsun buna?
- (Bastırmaya çalıştığı bir kahkaha atıyor.) Ya, aslında ben de plajda kendimi çok acayip hissediyorum. Elbise ile giriyorum ya denize, gülüyorum kendime. Güya güneşleniyorum; ellerimden başka yerim güneş görmüyor ki!
- Mesela şimdi bir adam sevsen, o da sana "Açıl" dese ne yaparsın?
- Yok ya, açılmam.
- Peki tutucu olsa, kara çarşaf konusunu açsa...
- Bak işte o asla olmaz.
- Yani açılmaya "Hayır", kara çarşafa "Asla". Enteresan.
- Sen korkmuyor musun onlardan?
- Sen korkuyorsun yani.
- Korkulmaz mı ya? Öcü gibiler. Gözleri bile görünmüyor. (Gözlerini kısıyor, taklit edip gülüyor.)
- Açık kadınlar da senin için aynı şeyi düşünüyor?
Gülüşüp sevdiği adamdan konuşuyoruz. Oysa "Flört zor" demişti başlangıçta. "Nasıl sevdin o zaman, uzaktan mı?" diye soruyorum. Cevaplıyor:
"O kadar da flört ediyoruz canım!"
Güneş batmaya yakın kalkıp eve gidiyor. Çünkü gece park "açık" kadınların elinde!
Park, Rize'deki siyasi ve sosyal hayatın nirengi noktası gibi. Devlet memuru Gülnur Pirpir, "Kapalıydı kadınlar, ama yavaş yavaş açık kadınlar hâkimiyeti ele geçirmeye başladı. Bu sene erkekler şort giymeye başladı. Seneye biz de giyeriz herhalde" diyor.
Bir başka genç kadın, Figen Karaaslan, "Çay yerindeki kadınlar Anadolu kadını gibi değildir" diye devam ediyor. O, bu kadınları Karadeniz'e benzetiyor: Hırçın ve güçlü!
HAYATA GİRİŞMEK
Hakikaten burada kadınlar çay gibiler: Berrak, kıpır kıpır ve mayhoş. Hiç öyle ezilip büzülüp hanımcık oynamak yok; sanki pata küte girişiyorlar hayata!
TIR toplanırken, çay bahçesinde horon başlıyor. Galiba Rizeliler yoksulluğa horonla çelme takıyor.
Türbanlılar, kara çarşaflılardan; "açık" kadınlar, türbanlılardan korkuyor. Üstüne bir de kriz gelince: Horonla her şey geçiyor!
