|
Natalie aramıza döndü
Natalie Imbruglia’nın, inzivada geçirdiği dört yıldan sonra elimize tutuşturduğu "White Lilies Island" adlı albümünde homojen bir tını ve zoraki hüzünlerini bastırmış marifetli bir şarkıcı duyuyoruz.
NOYAN AYAN
 Yanılmışız. Asabi ve sarkastik Alanis Morissette klonlarından çok paralar kazanabileceklerine kâni, gayet profesyonel bir ekibin tek atışlık ‘tasarım’larından biri sanmıştık kendisini. Dört yıl boyunca Batılı magazin medyasına malzeme üretmek dışında herhangi bir faaliyette bulunmadığı için de unutup gitmiştik. Ancak geçenlerde yeni bir görünüm, evcil bir tutum ve en önemlisi daha olgun bir müzikle karşımıza çıkıverdi Natalie Imbruglia.
Huysuz ve mutsuzdu piyasaya ilk girdiğinde. Avustralya’nın beşinci sınıf soap - operalarında sevimsiz bir aktris olarak ömrünü tüketmek istemeyip memleketlisi Kylie Minogue’un peşinden Londralara düşmüştü. Gösteri dünyasının meşhur şahsiyetleriyle flört etmek gibi bir takıntısı olan, ‘standartlarım var’ diyerek kendisini yakışıklı bir futbolcuya yakıştıran, magazin dergilerine dava tehditleri savuran yarı - nemfomanyak bir profil sergilerdi. Ancak sesi fena degil, gözleri ise çok güzeldi. Kendisini ‘star’lığa yükselten "Torn" adlı parçasının yer aldığı "Left Of The Middle" albümü, ne yorum ne de beste açısından pek tutarlı görünmese de altı milyonun üzerinde sattı. Tatminsizlikten kaynaklı ıstırap, öfke ve hüzün, zaman zaman kulak tırmalayan iğreti söz ve vokale rağmen kitleleri etkileyebilmişti demek ki. The Cure’un eski basçısı Phil Thornally ile Radiohead’in prodüktörlerinden Nigel Godrich kendisine el vermiş, çoğu Imbruglia’ya ait besteleri hale yola sokmuşlardı. Belki de bundandı.
Natalie’nin, inzivada geçirdiği dört yıldan sonra elimize tutuşturduğu "White Lilies Islandöda ise daha homojen bir tını ve zoraki hüzünlerini bastırmayı becermiş bir şarkıcı duyuyoruz. Üstelik ilk albümde pek verimli görünmeyen pop - indie - rock işbirliği de bu sefer tutmuşa benziyor. Gitarın sürüklediği rock şarkılarıyla ritm ve melodinin ağır bastığı pop parçalar arasında daha kolay gidip geliyor Imbruglia. Zamanında Bryan Ferry ve Madonna’ya sıkı besteler vermiş Patrick Leonard’ın bir parçasının dışında, Imbruglia’yı ilk albümde de çekip çeviren Thornally ile gitarist Gary Clark’ın egemenliği mevcut düzenlemelerde. Kadife sesli olmasa da ilk single "Wrong Impression" ile "Talk In Tongues" başta olmak üzere hakikaten içe işleyen bir vokal performans sergiliyor. Dinleyicinin ilgisini çekmek için illa titrek bir sesle yakınıp durmak zorunda olmadığını da keşfetmiş.
Hem müzikal hem de psikolojik açıdan ‘iyileşmiş’, dahası artık şarkı söyleyebilen biri olup çıkmış Natalie Imbruglia. Müzikten ziyade hislerine alet ettiği ilk albümünde göremediğimiz gizli yeteneğini, "White Lilies Island" ile cidden idrak etmiş bulunuyoruz. Natalie’nin kaşını gözünü bırakıp, müziğine takılma zamanı gelmiş görünüyor.
Natalie Imbruglia / White Lilies Island / BMG
 KÜLTÜR & SANAT
 Memleketim Türkiye’den insanlar
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Natalie aramıza döndü
Cruise’un orta yolu
Üçüncü Küre
Piyano ile "Dört Mevsim"
Komşunun diliyle konuştu kıyamet koptu!
Çılgın kalabalıktan ‘Uzak’ta
Mizahtaki iktidar
İmarda demokrasi
Geometrik yönetmen
McCartney’nin yanıtı
Rok rak rock
Tebdili yayınevi meselesi
Kim korkar resimden?
Bir Doğu Roma imparatoru
Nâzım’ın atlısı AST sahnesinde
Güzel söylüyorsun kadınım!
"Fosforlu kapak" devri
Kimlikler lütfen!
Kadının anaç güzelliği
Işığın hâkimi Nadar
Bozulma ve değişim
Yalnızlık çok fena
TV’de Hümeyra
SİYAD Ödülü "Filler ve Çimen"e
Kavanozdaki bürokrasi
İki Türk filmi Rotterdam’da
Teşekkür ve özür
Boşlukları doldurun
Hayat atölyesi
Şeytan bunun neresinde?
Yeni okur - yazarlık türleri
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
