|
Kimlikler lütfen!
Kumpanya Tiyatro Topluluğu bu günlerde eli yüzü düzgün, seyir zevki yüksek, eğlenceli, matrak mı matrak bir oyunla karşımızda: "Sahte Kimlikler 5 (Asrın Entrikası)".
KENAN YAŞAR
 Kapı çalındığında, önümüze başka alternatifler sunulmadığı sürece, sanırım her seferinde "Kim o?" demeyi sürdüreceğiz. Tıpkı kapının ardındakinin kendinden emin bir tavırla "Benim!" diyeceği gibi... Bu kez kapıyı çalan biri değil, bir kaç oyun kişisinden oluşan alternatif bir tiyatro topluluğu... İstifimizi bozmadan "Kim bunlar?" diyor ve anahtar deliğinden onları gözetlemeye başlıyoruz... Bize sundukları oyun "Sahte Kimlikler 5 (Asrın Entrikası)" adını taşıyor. Eli yüzü düzgün, seyir zevki yüksek, eğlenceli, matrak mı matrak bir oyun bu. Oyunun kendi kendini yok etmesi 1 saat 15 dakika sürüyor ama, izlediğinize değiyor doğrusu. Oyun boyunca kim olduklarının hiçbir şekilde farkında olamayan oyun kişileri gerçek kimliklerine ulaşma uğruna inanılmaz bir yolculuğa çıkıyorlar. Yolculuğu asıl ilginç, hatta eğlenceli kıllan şey, sahne üzerinde fizik kuralına bağlı kalınmaksızın kurulan ve kılıktan kılığa giren hiperelastik mekân tasvirleri. Öyle ki, oradan oraya sıçrayan oyun kişileri her türlü boyuttan arındırılmış iç ve dış mekân geçişleriyle kafanızı allak bullak ediyorlar. Aynı anda hem orada hem de burada buluveriyorsunuz kendinizi. Oysa daha biraz önce şurada olduğunuza dair yemin bile edebilirsiniz. Sanırım bütün bunlar, kimlik arayışının simgesel bir düzlemde karmaşık bir gösterimi olsa gerek. Ya da en azından, diğer izleyiciler gibi bana da öyle geliyor.
Oyun kurgusu içerisinde müziğin önemli bir işlevi var. Dekor bazında yerden iki metre tavana sıçramış ve orada asılı kalmış müzisyen oyuncu, yerde devinip duran diğer dört oyuncuyu yaptığı müzikle yönlendiriyor adeta. O, kimlik arayışı içerisinde çaresizce kıvranan yerdekilerin içsel boşalımlarının simgesel düzlemde bir gösterimi mi, yoksa görünmez ipleriyle onları parmağında oynatan ve her halûkarda onlarla alay eden bir süper kahraman mı? Belki de oyunun kimlik sorunu yaşamayan tek ve asıl karakteri o...
Size tavsiyem, eğer kabul ederseniz, oyunu bizzat gidip yerinde tetkik etmeniz, Kerem Kurdoğlu ve görev arkadaşlarının önünüze sunduğu kimlik sorunsalını kanlı canlı yaşamanız. Bu size oyun gibi gelebilir ama daha en başında (nebula) size gösterilen koltuğa oturtulduğunuzda fişlendiğinizi anlayacak, tek ve mutlak hakimin "sistem" olduğunu kabul edeceksiniz... Her şeye rağmen gidin ve eğlenmenize bakın.
Kumpanya Sahnesi (0212) 235 54 57
 KÜLTÜR & SANAT
 Memleketim Türkiye’den insanlar
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Natalie aramıza döndü
Cruise’un orta yolu
Üçüncü Küre
Piyano ile "Dört Mevsim"
Komşunun diliyle konuştu kıyamet koptu!
Çılgın kalabalıktan ‘Uzak’ta
Mizahtaki iktidar
İmarda demokrasi
Geometrik yönetmen
McCartney’nin yanıtı
Rok rak rock
Tebdili yayınevi meselesi
Kim korkar resimden?
Bir Doğu Roma imparatoru
Nâzım’ın atlısı AST sahnesinde
Güzel söylüyorsun kadınım!
"Fosforlu kapak" devri
Kimlikler lütfen!
Kadının anaç güzelliği
Işığın hâkimi Nadar
Bozulma ve değişim
Yalnızlık çok fena
TV’de Hümeyra
SİYAD Ödülü "Filler ve Çimen"e
Kavanozdaki bürokrasi
İki Türk filmi Rotterdam’da
Teşekkür ve özür
Boşlukları doldurun
Hayat atölyesi
Şeytan bunun neresinde?
Yeni okur - yazarlık türleri
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
