MİLLİYET İNTERNET

11 Mart 2002 Pazartesi

· SON DAKİKA
· ANA SAYFA
· GÜNCEL
· SİYASET
· EKONOMİ
· YAZARLAR
· SPOR
· DÜNYA
· YAŞAM
· MAGAZİN
· SAĞLIK
· KADIN & MODA
· ASTROLOJİ
· OTOMOBİL
· ÇİZERLER
· BİLİM & TEKNİK
· TV'DE BUGÜN
· İŞ YAŞAMI
· OMBUDSMAN
· HAVA DURUMU
· CUMARTESİ
· PAZAR
· KÜLTÜR & SANAT
· SERİ İLAN

Bak dediğin çıkmadı işte
Tam on iki adet "Nostalji"den sonra Muazzez Ersoy, nihayet yeni şarkılardan oluşan "Senin İçin" adlı albümüyle çıktı herkesin karşısına.
NAİM DİLMENER

     Piyasaya altın bir çağ yaşatmış olan "Nostalji" serisinin satışları bir zamandır eskisi gibi gitmiyordu. Özellikle son üçlü set kendini zor kurtarmış, ancak kriz sebebi ileri sürülerek, şana - şerefe leke sürülmeden paça kurtarılabilmişti. Öyle olunca da, Muazzez Ersoy, bambaşka bir şeyler yapmanın şart olduğunu düşündü ve "artık kendi şarkılarımı söyleyeceğim" diyerek çalışmalarına başladı. "Senin İçin" adı verilen ve büyük çapta Ercan Saatçi damgası taşıyan albüm nihayet bir süre önce DMC etiketiyle piyasaya verildi.
     Doğruya doğru: "Nostalji" serisiyle, Muazzez Ersoy, bütün müzik piyasasının dengesini alt üst etti. Geçmişe, eski şarkılara duyulan acayip ilgi onun albümleri ile birlikte başladı. Genç kuşak, her biri müzik tarihimizin önemli bir noktası olan şarkıları onun sesinden ve onun albümleri ile tanıdı. Koca bir geçmişin, neredeyse hiçbir anı disk üstünde bulunamıyor olduğundan, Muazzez Ersoy’un bütün bu albümleri bir "arşiv" vazifesi gördü ve kaybolmak üzere olan bu şarkıların önemli bir bölümü, en azından bir zaman daha unutulmamayı garantilediler. Bu açıdan bakılırsa; aslında devletin, kurumların, büyük firmaların yapması gereken şeyin Muazzez Ersoy tarafından, tek başına yapıldığı da söylenebilir. Hem de o şarkıları yaratanların hakkı verilerek, emeklerine ipotek konulmayarak... Genellikle iyi şartlar içinde yaşamayı bir türlü garanti altına alamamış çoğu besteci ve söz yazarının, kendi şarkılarının Muazzez Ersoy tarafından albüme konmak üzere seçilmesini bir çeşit şans olarak kabul ettikleri herkesin malumu. Şarkısı seçilen güfte ve beste sahibi, bir yandan yaratıcılığının karşılığını eksiksiz bir şekilde alırken, bir yandan da yeniden ışıkları üzerinde hissetmenin keyfini yaşıyordu. Yani milyonlarca albüm satmış olan Muazzez Ersoy, kazandığı paranın bir bölümü ile yüzlerce eve bayram havası yaşattı.
     Muazzez Ersoy’un, eski şarkı / yeni şarkı ya da benim şarkım / onun şarkısı gibi ikilemlere düşmemesi, düştüyse bile buralarda fazla oyalanmadan yoluna doğru bildiğince devam etmesi gerekirdi. Eski şarkıların büyük bir bölümü, çoğu insan için "yeni şarkı" demekti zaten. Bin yıldır orada duran şarkıları cilalamak, parlatmak ancak onun aklına gelebilmiş bir şeydi ve bunu sürdürmeliydi. Ama son albümün satmaması onun da kafasını karıştırdı. Bir yol ayırımına geldiğini düşündü ve hiç bilinmeyen şarkılardan oluşan bir albüm yapmak için kolları sıvadı. "Senin İçin" adlı bu albüm; Muazzez Ersoy’a ve DMC’ye yakışmayacak kadar demode.
     Albümdeki on iki şarkının on ikisi de vasat ve her birini çekiştirmeye niyetlendiğinizde, mutlaka daha önce birilerinin yürüdüğü bir yolun köşesine getirip bırakabiliyorsunuz. Bazen şarkının bizzat kendisi bazen de düzenleme buna sebep olmuş. Albümün çok bel bağlanmış şarkısı "Senin İçin", Sezen Aksu’nun "Sarı Odalar"ı ve Cengiz İmren’in "Bir Tanem"ini; yeni bir "Güz Gülleri" olsun istenen "Yalancı Gül", hem Esengül’ün "Taht Kurmuşsun Kalbime" hem de Türk Müziği’nin iki çok bilinen şarkısı olan "Manolyam" ve "Bir Sevgi İstiyorum"u; "Pera Palas", Selami Şahin’in "Gitme Sana Muhtacım"ını; "Hiç Farketmez", Ebru Gündeş’in "Fırtınalar"ını andırıyor. Aslında bu da önemli değil. Artık herkesin gelip takıldığı nokta bu. Yapılmış her şey ama az ama çok, daha önce yapılmış başka şeyleri mutlaka andırıyor. Ama bu albümün sorunu, tamamen böyle şarkılardan oluşuyor olması.
     "Senin İçin"i bir ara albüm olarak kabul edip geçmek gerek.