|
Sorumluluklarımız ve tiyatro
"Komşu Köyün Delisi", sevginin, anlayışın, dostluğun, yardımlaşmanın delilik sayıldığı günümüzde delilerin, deliliği yorumlaması olarak tanımlanıyor.
FİLİZ ELMAS
 Tiyatronun işlevi tartışılan ve hepimizin farklı görüşlere sahip olduğu bir sorunun yanıtı aslında. Uzlaştığımız nokta, ustamız Sevda Şener’in belirttiği gibi "insana layık" olması. "Yaşamın Kırılma Noktasında Dram Sanatı" adlı kitabında, "Tiyatro sanatı deyince insana özgü olanla insana layık olanı birlikte düşündüren, bunu da insanı eylemi ile sınayarak yapan bir sanat anlıyorum," diyor Şener.
Bu nedenle tiyatro salonunda yerimizi aldığımızda, bize verilen önemin ve emeğin karşısında saygı duyuyoruz, saygı duymak istiyoruz. Kuşkusuz süreç oyun yazımından, sahnelenmesine kadar uzun bir zamanı kapsıyor ve her aşamada bilgi birikimini gerekli kılıyor.
Sürecin başında yer alan oyun yazarı, sahneden seyirciye seslenmenin sorumluluğunu taşıyor. Bir tiyatro metninin teknik özelliklerine sahip olan oyun, aktarmak istediği düşünceyi söze döküyor. Teknik özellikler önem taşıyor, çünkü, seyirci söylenen sözü anlamak, söyleme biçiminden etkilenmek ve en önemlisi düşünceyi paylaşmak istiyor. Yazarın seyirci yanında yer aldığı paylaşım süreci, öğrenmenin zevkini yaşatıyor.
Oyun seçimi ile başlayan süreç, yönetmen, dekor, kostüm, ışık ve oyunculukla tamamlanıyor. Her aşamada yapılan titiz çalışma, sahnede "insana layık" olanı beraberinde getiriyor. Repertuvar seçimi, bunun için bir "seçim" niteliği taşıyor ve karar doğru değilse, üzerine reji, ışık ve çok çok iyi bir oyunculuk katmak sadece boşa giden bir emeğin acısını taşıyor.
"Komşu Köyün Delisi", sevginin, anlayışın dostluğun, yardımlaşmanın delilik sayıldığı günümüzde delilerin, deliliği yorumlaması olarak tanımlanıyor. Süreç "Deliyim, delisin, deli. Deliyiz, delisiniz, deliler," biçiminde işliyor. Aklın ve bilimin önemini anlatan oyun, kendi içinde, "bilinçaltı" "piliçaltı" gibi yanlış anlamalarla, çelişkiye düşüyor. Metin kolay, fakat amaçsız komiklik denemeleri ("ananı avradını si...", "silifkenin yoğurdu" gibi) ve kopuk bir anlatım yapısı taşıyor. Koro bölümleri, didaktik bir üslupta beylik lafları belletmeye çalışıyor.
"Delilik" üzerine estetize edilmemiş sözlerle iki perde geçiren seyirciye, rejinin açık biçimde yakaladığı hoş anlar ve iyi bir oyunculuk kalıyor. Yaratıcı bir oyunculuk çalışması yapan, iyi bir toplu oyunculuk örneği gösteren ve "insana layık" olanı yakalamak isteyen oyunculara, alkışlarımızla teşekkür ediyor ve aynı çabayı taşıyan yazarların oyunlarıyla tanışma fırsatını bekliyoruz.
Ankara Devlet Tiyatrosu
Altındağ Tiyatrosu
(0312) 3165902
Komşu Köyün Delisi
• Yazan:Üstün Dökmen
• Rejisör: Ergün Uçucu
• Oynayanlar: Ali Hürol, Savaş Tamer, Hakan Çimenser, Bilal Gürdere, Nusret Şenbay, Sinan Pekinton, Ahmet Türkoğlu.
 KÜLTÜR & SANAT
 Baleden pornografiye...
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Üçlü buluşma
Ölüm döşeğinde
İtici gruptan çekici albüm
Romancı enflasyonu var mı?
Edebi seks işçisi
Kendimi sahnede çıplak hissedeceğim!
Hip - hop’tan Muhammed Ali’ye
Üçüncü raundda nakavt
Çoğalan estetiğin çekim gücü
Müziğin Ardındaki giderek büyüyor
Depresyon çağı bitti psikozdayız!
Sorumluluklarımız ve tiyatro
Kadınların mavi gökleri
Bir zamanlar kraliçeydi
Tuhaf dünyaların sakin yaratıcısı
Serge’in sinema şarkıları
Sürprizsiz gerilim
Şaman heykeltraşın yolu
Kültürün istenmeyen adamı
Son karedeki hüzün
San Remo 2002’den aşk mesajları
10 yıldır sularda
Mücevherlerin tacı pırlanta
Alternatif oyuncu eğitimi
Yeni bir tanışıklık
Bir ustanın anısına
Katil kim?
İyi çekilmiş ama...
Haftanın albümleri
Yarışma Kültürü
Kaldırımlar, sahne ve küreselleşme
Hayat atölyesi
Portakal Ailesi ve "Yeni Sayfa"
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
