|
Almanya’nın yeni sürprizi
Münihli Notwist, pop, punk, progressive rock kalıpları ve elektronik beslemeli kompozisyonların en çarpıcı harmanıyla hoş bir sürpriz yaptı. Sürprizin adı: "Neon Golden".
 Bu yılın ilk sürprizi ne ABD’den ne İngiltere’den. Elektronik müziği dansıyla deneyseliyle takip edenlerin teslim edeceği gibi, çağdaş müziğin Almanya ayağı kendine has yorumları ve melodik yapılarıyla ayrı bir yere sahiptir hep. İşte bu okuldan çıkagelen Münihli Notwist, pop, punk, progressive rock kalıpları ve elektronik beslemeli kompozisyonların en çarpıcı harmanıyla hoş bir sürpriz yaptı. Grubun "Neon Golden" adlı parlak albümü, yıl sonu ‘bests of the year’ listesindeki yerini şimdiden hak ediyor.
Notwist’in evveliyatını düşündüğümüzde, ‘değişik’ olmayı amaçlayan ancak zayıf elektronik kullanımının kolaycılığında takılı kalacaklarını ve hoş bilgisayar oyunu temalarıyla yetineceklerini sanırdık. Meğer araştırıyorlarmış armoniydi, kompozisyondu... Post - punk sularına daldıkları ilk iki albümleri "Notwist" (1989) ve "Nooköta (1992) böyle bir niyet sezilmiyordu nitekim. Sonraki "12", elektronik tınıların alışageldik indie - pop yapılarına eklenmeye çalıştığı, farklı akorların denendiği, birçok anlamda yeni sayılabilecek ilk albümleriydi. Grubun klavyecisi ve bilgisayar programcısı Martin Gretschmann ile baterist Martin Messerschmidt’e düzenlemelerde daha fazla iş düşer olmuş, Marcus ve kardeşi basçı Micha ise bestelere yoğunlaşmıştı. Marcus’un dumanlı ve araştırıcı vokali ile gerideki punk esintili klişe gitar ve davul düzenlemelerinin uyumsuzluğu, 1998’de çıkan "Shrinköte de aşılamadı. Bilhassa şu gitarlara bir çeki düzen vermek şarttı. Sanırız grup elemanları ve prodüktörler de bunun farkındaydı ki son albümleri "Neon Golden" üzerinde 16 ay çalıştılar.
Geleneksel rock temalarına nadiren de olsa uğramadan geçemeyen "Neon Golden"ın yukarıda sayılan nedenlerle bir hezimet olması beklenebilirdi. Sürpriz olan o ki, vokal - enstrüman, elektronik - akustik uyumu konusunda çok yol almış 10 sevimli şarkı ile çıktılar bu kez. Açılıştaki "One Step"in hafif psychdelic ve ‘folk’ esintili tınılarını dinlemeye başladığınızda albümün kalanını da merak ediyorsunuz ister istemez. İkinci sıradaki "Pilot" ile yedinci "One With The Freaks", akılda kalıcı serinkanlı melodileri ve The Cure’a öykünen ritm ve enstrüman düzenlemesiyle belki de albümün en kolay şarkıları. Bilgisayar destekli ritm denemelerinin öne çıktığı "Pick Up The Phone", "This Room" ve "Solitaire", bilhassa çok başarılı ses mühendisliği ile dikkat çekiyor. Ünlü DJ’ler tarafından remixleri de yapılan "Neon Golden", grup üyelerinin 19. yy. sonu blues’una gözkırptığı hakikaten şaşırtıcı bir türkü. Piyano, yaylılar ve üflemeliler dahil hemen tüm akustik sazlar (veya ‘sample’ları), elektronik seslerle gayet barışık ve üstelik birbirlerini de çok güzel tamamlıyor albüm boyunca. Bu da grubun, rahatsız edici olmayan ve düşük tempo elektro - punk’ta bir hayli yol almış olduğunu gösteriyor. Notwist’in çağdaş ninnileri, bu yılın ilk hoş sürprizi kanımızca.
 Neon Golden
Notwist
EMI
 KÜLTÜR & SANAT
 Trajikomik aile efsanesi
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
"Pislik tam da içimizde"
Başka bitli kafalar
Bir derviş ressam
Ben seni seven kadın
Hüzzam makamında Nietzsche
Doğu’nun ilk sanat müzesinden...
"Temiz iş yapmak istemiyorum"
Politika, mizah ve sinema
Yüreğinizin gözü var mı?
Okuyasınız bu yazıyı
Aylak sanatçı yorgundur
Dario Fo Van’da
Savaşa absürd yaklaşım
Kaktüs çiçek açtı
Tutuklu ve aşık Nâzım Hikmet
İnsana ve yaşama dair
Pop’a göz kırpıyorlar
Jean-Claude van Damme’ın muhteşem (!) dönüşü
Arnie Kolombiya’da
Çok özel kutular
Tasarının imgeyle karşılaşması
Derinlikler ve renkler
Almanya’nın yeni sürprizi
Yeni şeyler söylemek zamanı mıydı?
Fantazya artık daha zengin
Şiir severlere yeni soluk
Haftanın albümleri
Sözcüklerin bir "yer"i olmalı
Hayat atölyesi
Bir kesişim: Radyo - Internet
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
