|
Bir ‘uyumsuz tiyatro’ örneği
Sayısız yazıya konu olmuş; üzerine pek çok çalışma yapılmış Pinter’in "Git - Gel Dolap"ı, Ankara Oda Tiyatrosu’nda Akif Yeşilkaya’nın rejisiyle sunuluyor.
TÜREL EZİCİ
 Oda Tiyatrosu yepyeni bir oyunla Ankara seyircisine kapılarını açtı. Artık bu tiyatroda ve aynı binayı paylaştığı Küçük Tiyatro’da oyun seyretmenin Ankaralılar için ayrı bir keyfi olacak. Hayli gecikmiş bu keyfin mimarı, Devlet Tiyatrosu Genel Müdürü Lemi Bilgin. Bilgin, aileden kalma bürokrasi geleneğini izleyerek, reklamdan hoşlanmayan bir sanatçı - bürokrat olarak çalışmalarını sürdürüyor. Orhan Asena Deneme Sahnesi’nin prova salonlarının hizmete açılmasında; varoş çocuklarımızın bir oyunun üretim sürecini izleyerek bilgilendikleri "Atölyeden Sahne"ye kuşak projesinde; Van’da, "Her Okul Bir Tiyatro" projesinin hayata geçirilmesinde; halen İstanbul’da, iki ülke kültür bakanlıklarının katkıları ve İstanbul Filarmoni Derneği’nin işbirliğiyle devam eden "Türk - Yunan Tiyatroları Buluşması"nda, Bilgin’in imzası var. Bunlar, sayabildiklerimiz. Öte yandan genel müdürün, kurumunun oyunlarına zaman zaman yöneltilen sert eleştirileri karşılayışındaki "uygar" çizgi de dikkatlerden kaçmıyor. Bu tür eleştirilere, feodal bir duygusallıkla ya da fazlaca kişiselleştirilerek verilen tepkilere öylesine alışmışız ki...
Sayısız yazıya konu olmuş; üzerine pek çok çalışma yapılmış Pinter’in "Git - Gel Dolap"ı, Oda Tiyatrosu’nda Akif Yeşilkaya’nın rejisiyle sunuluyor. Yeşilkaya, Bilgin’in Devlet Tiyatrosu’na kazandırdığı genç bir yönetmen. Prof. Cüneyt Gökçer’in öncülüğünde, Bilkent Üniversitesi Tiyatro Bölümü’nde açılan Rejisörlük Sanat Dalı’ndan başarıyla mezun olmuş. Künyesindeki en ilginç bilgi, "elektronik yüksek mühendis"i kokartıyla teknik bir alanda doktora eğitimine devam ederken, beş yıllık reji eğitimini de tamamlaması.
"Git - Gel Dolap", kapalı bir uzamda cinayet komutunun gelmesini bekleyen iki kiralık katil arasında, iletişim kurma - kurmama, sistemi sorgulama - sorgulamama, "araç" olmayı kabul - red, insanca olan - olmayan karşıtlığında giderek artan gerilimi, durumlar ve duraksamalarla sergileyen bir "uyumsuz tiyatro" örneği. Oyunun baş kişileştirmesi, insanı araçsallaştıran modern dünya düzeninin hükmedici mekanik imgesi, bir "yemek asansörü". Asansör, sürekli yiyen, doymayan; sonuçta "en zayıf halka"nın (!) "canını" (Gus) diğerinden (Ben) isteyen tehdit edici dış dünyanın soyutlaması ve iç mekandaki gerilimin başat aracı.
Yeşilkaya, kimi rejisörlerin Ionesco, Beckett oyunlarındaki gibi, sınav telaşıyla yaklaştıkları "Git - Gel Dolap"a oldukça sakin yaklaşmış. Doğru bir okuma yapmış, oyuncularından alacağı performansa güvenmiş. Yalın, yer yer deneysel mizansenlere başvurduğu ilginç bir anlatım yakalamış. Nitelikten ödün vermeden olağan seyirciye agılama kolaylığı yaratmış. Ne ki, polisiye gerilim kurgusu izlenerek, duraksamalar boyunca katlana katlana sıkışarak tırmanması beklenen iç ritim, oyunu, - belki de ilk oynanışın heyecanı nedeniyle - finale gereğince taşıyamamış. Olağan seyircinin genelde, "renksizlik", "tekdüzelik" olarak ifade ettiği bu zaafın, aslında bu tür oyunlara rengini veren en asal öğe, "ritimöden kaynaklandığını, eminim ki hem rejisör hem de oyuncular biliyorlar. Sonuç olarak, ilk profesyonel rejisinde iyi bir sınav veren Akif Yeşilkaya’yı, başarılı oyuncuları Mithat Erdemli ve Hakan Boyav’ı kutluyorum.
Oda Tiyatrosu
(0312) 311 95 19
"Git - Gel Dolap".
• Yazan: Harold Pinter.
• Çeviren: Ergun Sav.
• Rejisör: M. Akif Yeşilkaya.
• Dekor: Sertel Çetiner.
• Giysi: Nalan Türkoğlu.
• Işık: Kemal Sağlam.
• Oyuncular: Hakan Boyav, Mithat Erdemli.
 KÜLTÜR & SANAT
 Yıldızların altında aşk
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Festival cennet gibi
"Amerika’yı yeniden keşfetmek istiyorum"
Bilimkurgu varoluşa cevap arıyor!
Sait Faik Ödülü’nde tartışma
Aborijin sanatı borsada
Huysuz kadın tatlıdır
75 milyonluk ülkede 18 kişi
Kendini arayan ozan
Günaydın hüzün
Bir amatör Türk korosu
Türk fotoğrafının oto-portresi
İşlevsiz aile trajedisi
Türk Cannes Cannes
Çılgınca sevişmeli ama...
"Sesli köşe yazarıyım!"
Anadolulu insan figürleri
Bir ‘uyumsuz tiyatro’ örneği
Geride kalmış türküler
Sahip çıkarak iz bırakmak
En güzel senatör
Çaresiz baba eylemci olursa
Komşudan sürpriz
Öykücüler Ankara’da
Huzursuzluğun gövde gösterileri
Mozart günleri
Yalnızca çalışmak kurtarır
Haftanın albümleri
Kim kukla kim değil?
Hayat atölyesi
RHIZOME ve netsanat
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
