|
Ayna ayna söyle bana
Muzaffer Akyol’un yarın açılacak sergisiyle ilgili kitapta Talat Halman, Aykut Kazancıgil, Türkkay Ataöv, İsmail Tunalı gibi farklı dallardan 4 bilim adamı bir araya geliyor.
AYŞEGÜL SÖNMEZ
 Retrospektif sergiler, telaffuzda güçlük çıkarırlar belki ama, önemlidirler. Çok önemli. 39 yılı ardında bırakmış Akademili bir ressam için özellikle... Bu ressamın retrospektifi dolayısıyla aynadaki yansımasında neler gördüğüne gelince... 12 çocuklu Nuriye Hanım’ın oğlu, Trabzonlu bir ressam olarak Muzaffer Akyol, aynada en çok Sümela Manastırı’nın tepesindeki yaylada yaşayan 102 yaşındaki annesini görüyor. Bereket Tanrıçası Demeter ile özdeşleştirdiği annesinin bilgeliği resim hayatı boyunca onu korumuş; gizil güçler, Akyol’a her başı sıkıştığında yardım etmiş. Resminde 39 yıl boyunca hiç değişmeyenleri şöyle sıralıyor: "İnsan öğesi, doğa faktörü ve yerel bilgi." İnsan öğesini ıskalamayaşını yine annesine borçlu olduğunu söylüyor. Doğanın, onu, her güneş doğduğunda, deniz yükseldiğinde, yağmur yağdığında çoşkudan ağlatabildiğini itiraf ediyor.
Akyol, 39 yıllık aynada gördüklerini anlatmaya devam ettiğinde şu sahneyi anımsıyor: "Bir Akademi öğrencisi. Cebinde iki bira parası. Refik Meyhanesi. Özdemir Asaf ve arkadaşlarına Asaf şiirlerini ezbere okuyor." O şiir sayesinde Özdemir Asaf’ın kendisine bira ısmarlamasını hiç unutmuyor Akyol. Bu bira ödülünü alan, Akademi’de asla tek bir atölyeyle yetinmeyen bir talebe. Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun desen atölyesinin dışında, Devrim Erbil, Adnan Çoker, Ferruh Başağa, Neşet Günal gibi çeşitli atölyelerde bulunuyor. Bunun nedenine gelince: "Hiçbir atölyenin görüşünü içime sindiremiyordum. Hepsini bilmek istiyordum. Üst üste farklı filmler seyretmek gibi Başağı’dan Günal’a kendi kendime bir çeşitleme yaratıyordum. Çok eğlenceliydi. Hepsi kendi içinde ayrı ustalıkları olanları aynı zaman diliminde yakalama gibi bir lüksüm vardı."
Böylesi eklektik bir plastik filmin ressam izleyicisi Akyol, keyfin yanında çok da ızdırap çektiğini ve büyük bir mücadele verdiğini söylüyor. Anadolu’dan gelen talebe Akyol’un, her fırsatta şehirli çağdaşıyla maratonda zorlandığını itiraf ediyor ve ekliyor:
"Geç gelen özgürlükler, geç farkına vardığın zevkler, biçimler, yaşam stilleri... Onları çoktan yaşamış, çözmüş bitirmiş olan diğerleri... Bu yüzdendir ki Akademi’de Anadolu’dan gelenler heba olup gitmişlerdir." Muzaffer Akyol, aynadaki yansımasını anlatmaya devam ettiğinde aykırı, muhalif bir ressamdan söz açıyor. Çağına tanıklık eden sanatçının, ülkesindeki mutsuzlukları ve rahatsızlıkları vermek zorunda olduğunu belirtiyor. Ama sloganın asla resmin önüne geçmemesi gerektiğini, "Aksi takdirde tuzağa düşülür," diyerek vurguluyor. Soyguncular, üçkağıtçılar, yalanı kendilerine sermaye yapanları kurbağa, kılçık ya da garip mahlukat biçimlerinde verirken önce plastik değerin geldiğine dikkat çekiyor. Akyol, Türk resminin 60’ları, 70’leri, 80’leri ve 90’ları yaşamış bir ressamı olarak resmin, birdenbire para etmesiyle değişen plastik sanatlar dünyasında geçirdiği şok’u ise şöyle anlatıyor: "1974 yılında resimlerim sergide satıldı. Kazandığım para, serginin açılış günü Çiçek Pasajı’nda bitti. Sonrası rüya gibiydi. 80’ler geldiğinde resimlerim satılıyor, ciddi paralar kazanıyordum." Şimdiki rüyasının ise çok farklı olduğunu söylüyor Akyol. Bu süreçte istemediği birçok resim üretmiş olabileceğini, bir gün ekonomik düzeyi istediği yere gelince resimlerinin hepsini geri satın alıp, bazılarını gözünü kırpmadan yok edebileceğini öne sürüyor. Ressam Muzaffer Akyol’un aynasında her şey var. Çok duygusal bir yansıma. Çok da dürüst. Gidin bakalım izleyici olarak siz, kendi yansımanızda bu kadar dürüst olabilecek misiniz?
Dolmabahçe Kültür Merkezi
Bilim Sanat Galerisi
(0216) 349 26 10
24 Mayıs - 17 Haziran 2002
 KÜLTÜR & SANAT
 Pembe gençlik oyunu
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Bu ‘kavga’yı bırakmayın!
‘Harem’de neler oldu?
Türkiye rüyası...
Şekersiz şiirlerin şairi
Ayna ayna söyle bana
Türküleriyle varoldu
Yürü ya Moby!
Makyajsız panayırlar
Beyazperdenin tutunamayanları
En sıkı polisiyeden de sıkı
Viski, puro ve güzel kadınlar!
"Elvis’in kalçasından doğdular"
Karikatür zamanın kapısını aralıyor
Düşlerin egemenliği
Saklı Kent’in saklıları
Dünya bu, boşa sıkma canını
"80’lerin vatkası değil buğusu"
Kaderin dediği olur
Uzayıp giden kuyruklar
Fin filmleri Ankara’da
"Güneş Ülkesi"nden gelen öteki
Hüznün dalgalarını kırmak
Otobüste panik var!
Beyoğlu’nda Türk müziği
Bir nefeste flamenko ve sirtaki
Haftanın albümleri
Kimler geldi, kimler geçti...
Digital kenar
Yaşar Kemal’i sevmek
Hayat atölyesi
Nefes kesen gösteri
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
