|
Yürü ya Moby!
Moby’nin yeni albümü "18ödeki şarkıların hiçbiri "Playödeki "Honeyönin düzeyine erişemiyor. Yine de, aralarında yavan olmayan üç beş ‘hit’ bulabilirsiniz.
NOYAN AYAN
 TV nelere kadir. Müptela bir izleyiciyseniz, bazı video kliplerin temcit pilavı gibi her yarım saatte bir başımıza kakılarak zorla ‘kalite tescili’ yaptırıldığını bilirsiniz. Boru değil, MTV bu! Günde 83 kere izlettiği bir müzisyen hakkında, çevre ülkelerin musiki kanallarının ve yazarlarının bağımsız görüş geliştirmesi ne hadlerine! Üstüne bir de Rolling Stone dergisinin icazeti mevcutsa, James Bond temasını kullanarak yaptığı son derece sıradan bir parça ve eşzamanlı gelen steril "Play" albümü ile ortalığı birbirine katan Moby’nin ilahlaşması da kaçınılmaz.
Çiçek çocuk James’ten olma, hemşire Elizabeth’ten doğma Moby’nin 37 yaşında yaptığı yedinci albümü "18"i baştan sonra ilk dinleyişimi hatırlamıyorum. Bir müzik yazarımızın pek isabetli benzetmesiyle ‘TRT’nin hayatımızdaki biricik TV kanalı olduğu dönemlerde ekranda sık sık beliren necefli maşrapa görüntüsüne fon’ olabilecek şarkıların ikincisi başladığında, ben çoktan ev işlerine girişmiştim. Necefli albüm bittiğinde bütün bulaşıklar yıkanmış, makineye çamaşırlar konmuş, eski dergiler istif edilmiş, sonraki ayın tahmini hane halkı gelir ve gider rakamlarının karşılaştırmalı incelenmesi sonucu bunalıma girilmiş ve yarım paket sigara eşliğinde bütün tırnaklar kemirilmişti. Bu belki iyi bir şeydi. Ritmi, temaları, düzenlemeleri ve hatta vokal rengi bile değişmeyen on sekiz ‘ağır’ parça, belli bir ruh hali yaratmakta oldukça başarılıydı demek ki. Techno - pop - rock - blues - gospel ‘sentezi’ denilerek kucaklanan 1999 tarihli "Playöde yer alan çoğu şarkı da ABD ve Avrupa’nın tüm asansör müziği listelerinde ilk sıraya yükselip 10 milyon adet satmış, üstelik bir dizi reklamda cıngıl olarak kullanılıp 250 bin dolarlık maliyetini yüzlerce kez çıkarmıştı. "Go!" ile techno, "Everytime You Touch Me" ile ‘euro - house’, "Animal Rights" ile rock müziğini deneyip yanılan Moby’nin haliyle muzaffer "Playöde uyguladığı ‘chill - out üzeri dümdüz blues sample’ formülünü yinelemesi ticari açıdan gayet anlaşılır. Ama ne derece kabullenildiği tartışılır.
Hiçbiri "Playödeki "Honeyönin düzeyine erişemeyen 18 şarkıyı ev işlerini bir kenara bırakıp ısrarla tekrar tekrar dinlediğimizde aralarında yavan olmayan üç beş ‘hit’ bulabiliyoruz Allah’tan. Girişteki "We Are All Made Of Stars", görece daha yetkin vokal düzenlemesiyle "Jam For The Ladies", sesini en iyi kullandığı rock esintili "Extreme Ways", 11 Eylül’den sonra sözlerini değiştirdiğini sıkça hatırlatarak övgü beklediği "Sleep Alone" ve Sinead O’Connor’ın seslendirdiği "Harbour" uzunca süre çevremizde duyacağımız şarkılar gibi. Albümün kendisi de MTV desteğiyle bir hayli satacak, orası kesin. Ne var ki şaşırtıcı, dokunaklı ve yeni olan "Play" o derece başarılı olmasaydı, eminim ki çok daha farklı, deneysel ve firesiz bir "18" ile karşılaşırdık. Ev işleri de en fazla bir gün sarkardı.
18
Moby
EMI
 KÜLTÜR & SANAT
 Pembe gençlik oyunu
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Bu ‘kavga’yı bırakmayın!
‘Harem’de neler oldu?
Türkiye rüyası...
Şekersiz şiirlerin şairi
Ayna ayna söyle bana
Türküleriyle varoldu
Yürü ya Moby!
Makyajsız panayırlar
Beyazperdenin tutunamayanları
En sıkı polisiyeden de sıkı
Viski, puro ve güzel kadınlar!
"Elvis’in kalçasından doğdular"
Karikatür zamanın kapısını aralıyor
Düşlerin egemenliği
Saklı Kent’in saklıları
Dünya bu, boşa sıkma canını
"80’lerin vatkası değil buğusu"
Kaderin dediği olur
Uzayıp giden kuyruklar
Fin filmleri Ankara’da
"Güneş Ülkesi"nden gelen öteki
Hüznün dalgalarını kırmak
Otobüste panik var!
Beyoğlu’nda Türk müziği
Bir nefeste flamenko ve sirtaki
Haftanın albümleri
Kimler geldi, kimler geçti...
Digital kenar
Yaşar Kemal’i sevmek
Hayat atölyesi
Nefes kesen gösteri
Yeni yayınlar
SAYFA BAŞI
|
|
|
