08 Haziran 2002 Cumartesi


BİZE ULAŞIN



HABER İNDEKSİ



ARŞiV



YARDIM



KÜNYE



·  SON DAKİKA  
·  ANA SAYFA  
·  GÜNCEL  
·  SİYASET  
·  EKONOMİ  
·  YAZARLAR  
·  SPOR  
·  DÜNYA  
·  YAŞAM  
·  MAGAZİN  
·  SAĞLIK  
·  KADIN & MODA  
·  ASTROLOJİ  
·  OTOMOBİL  
·  ÇİZERLER  
·  BİLİM & TEKNİK  
·  TV'DE BUGÜN  
·  İŞ YAŞAMI  
·  OMBUDSMAN  
·  HAVA DURUMU  
·  CUMARTESİ  
·  PAZAR  
·  KÜLTÜR & SANAT  
·  SERİ İLAN  

 



Bienalin Amerikalı yeni küratörü

İstanbul Kültür ve Sanat Vakfı tarafından düzenlenecek olan 8. İstanbul Bienali’nin küratörü Dan Cameron, tek kelimeyle multi kültüralist bir sanat adamı.

     AYŞEGÜL SÖNMEZ

     Kendi beyaz, sanat anlayışı melez Amerikalı Dan Cameron, 1995 yılından beri New York sanat ortamının en muhalif ve tamamen küratörlük vizyonuna dayanan müzesi New Museum’da görev yapıyor. New Museum, New York’ta, farklı kültürlerden gelen sanatçıları keşfetmesiyle, radikal feminizm, gay ve lezbiyen konulara korkusuzca ele atmasıyla tanınıyor.
     
     1989 yılında "Çağdaş Sanat Nedir" adlı bir sergi yapmışsınız. O sergiden sonra çağdaş sanatın ne olduğu ortaya çıktı?
     Bu soru gerçekten cevaplanamaz bir soru. Bugün çağdaş sanat çok çeşitli parçalara ayrılmış durumda. Bu çağdaş sanattır, bu değildir diyemiyoruz. Bir konteyner var ve bu konteynerin içindekiler çağdaş sanat, dışındakiler değil gibi bir durum yok artık. Benim sergimde ortaya çıkan, çağdaş sanatçıların, birbirinden habersiz, birbirlerinin ne yaptığını bilmeden çağdaş işler ürettiklerini öğrenmeleri oldu. İlginçti.
     
     İstanbul Bienali, bugüne kadar sizin için ne ifade ediyordu?
     New Museum’da çalışmaya başladıktan tam bir hafta sonra bir uçağa atlayıp İstanbul’a geldiğimi hatırlıyorum. Küratör Rene Block’tu. Balkanlardaki savaşın ortasında bir dönemdi. Dünyayı, o bienal sayesinde, eğer İstanbul’da olmasaydım görmemin imkânsız olduğunu düşündüğüm bir şekilde gördüm. İnanılmaz bir deneyimdi.
     
     New Museum’un New York sanat sahnesinde çok özel; muhalif, marjinal sanatçıları özellikle etnik kimliklere sahip sanatçıları öne çıkarma, keşfetme gibi bir özelliği var. New York’ta da bunu yapmak zor mu?
     Elbette. Özellikle basın ve halk, Amerikalı olmayan sanatçıları çok zor kabulleniyor. Böyle sanatçılara karşı direniş gösteriyor. Başka kültürden gelen insanları sanat konusunda aynı düzeyde görmüyorlar. Bunun yanında New York’ta, 70’lerde yükselen ve çok kısa süren Amerikan sanatının o şaşalı günlerini özleyen bir grup insanla mücadele de söz konusu. Bu grup, dünyanın farklı ülkelerinde yapılan bienallere karşı. Hep Amerikan sanatını dünyanın merkezinde görmek istiyorlar.
     
     11 Eyül’den sonra sanat ortamındaki bu hoşgörüsüzlük daha mı çok arttı?
     Evet, sanırım bu mümkün. Ama New York yine de çok farklı. New Yorklular dünyanın en ‘başka kültürlere hoşgörülü’ insanları. Hatta geçenlerde Rosa Martinez’e (5. İstanbul Bienali küratörü) bir arkadaşı "11 Eylül’den sonra bir daha İslam kültürüne güvenemeyeceğiz," demiş. O da bana "Sahi böyle mi düşünüyorsunuz?" diye sordu. Çok sinirlendim. Çünkü New York’ta 11 Eylül’den sonra "Hemen bir araya gelip komşularımızı korumalıyız," diye harekete geçenler vardı. Ben de onlardan biriyim. Arap ya da Müslüman, onlar bizim komşularımız. Bence Amerika, saldırıya şiddetle cevap verdikten sonra şimdilerde tam olarak ne olduğunu niye olduğunu daha büyük bir resimde nasıl göründüğünü anlıyor. Doğu ülkelerindeki bazı temel konulara; sağlık, eğitim, demokrasi, insan hakları gibi, yeterince destek vermediğini görüyor. İstanbul Bienali küratörlüğüne, bu konulardaki karmaşıklığı ifade edebileceğim için seviniyorum.
     
     Önünüzde bir buçuk yıldan fazla var. Bu süre içinde neler yapmayı planlıyorsunuz?
     İstanbul dünyanın tam ortasında; Japonya’dan bir sanatçı, yanına Amerikalı bir sanatçı... Böyle bir şey yapmak istemiyorum. İstanbul’un içinde bulunduğu bölgedeki farklı yerlerin sanatlarını araştırmaya başladım. Bosna, Sırbistan, Hırvatistan, Kazakistan ve Ermenistan’a gitmeyi planlıyorum ki benden önceki küratörlerin yapmadığı bir şey bu.
     
     
     



 KÜLTÜR & SANAT


Evimiz işgal altında
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Ms. Turkey, sanat ve futbol
"Nâzım, onların tekelinde değil!"
Küçük otellerde büyük tatiller
Kim korkar renkten?
Bienalin Amerikalı yeni küratörü
"Nâzım’ın aşk şiirlerine inanmak zor"
Albarn aldı sazı eline
Dafoe ve Waltz’ın haftası...
Yüksek gerilim hattı!
Bir sandık dolusu para için
Erotikanın ‘madam’ı
Ay parlatıcısı
Amerika’nın maskesiz yüzü
Şenol Birol gol
Şefika Kutluer’in tango yorumları
Türk halkları tiyatro festivali
Cinsel perhiz komedisi
Zamana karşı yarış
Babayla geçen bir yaz
Dört fırçadan yaşam öyküleri
Aspendos’ta müzikli kapanış
Yerel motiflerle antik keyfi
Hakkaten oyuncuymuş!
Bağırmayan resimler
Ahmet Oktay’ın kaleminden resim
Haftanın albümleri
Korsan Kitap
Hayat atölyesi
Ateşin su, odunun balık olduğu yer
Yeni yayınlar


 SAYFA BAŞI 





© 2002 Milliyet