|
 Paşabahçe kapanmasın
BEYKOZ
Bine yakın işçi, aileleriyle birlikte fabrikada direniyor. 1935 yılında Atatürk’ün talimatıyla Beykoz’da kurulan Paşabahçe Cam Fabrikası’na ‘zarar ediyor’ gerekçesiyle kilit vurulmak isteniyor.
Paşabahçe, cam eşyada Türkiye’yi simgeleyen bir ‘dünya markası’, 117 ülkeye ihraç ediliyor burada üretilen özgün ürünler. Paşabahçe tabağı, bardağı girmeyen ev yoktur.
Böylesine yaygın tüketim alanı olan şişe cam fabrikası nasıl olur da, son dört yılda 70 milyon dolar zarar eder?
Fabrika yönetimi işçilere 15 günlük ücretli izin vererek Paşabahçe’yi kapatmaya çalışıyor.
Oysa Paşabahçe, Beykoz’un can damarlarından biri. Aileleriyle birlikte 5 bin kişi fabrikadan ekmek yiyor.
Fabrika kapanırsa çoluk çocuk aç kalacaklar!
Beykoz, İstanbul Boğazı’nın Anadolu yakasında Boğaz’ın Karadeniz’e açılan tarihi semtlerinden birisi. Yeşili, havası ve suyuyla Polonezköy’den Şile’ye, Anadolu Kavağı’na kadar uzanan doğa parkıdır. 1960’lardan sonra hızla göç almış, insanlar yoksul ve gecekondularda yaşıyor. Çocuklarını güçbela okutabiliyorlar. Sefalet Beykoz’u tarikatların ve Refah’ın ‘arka bahçesi’ haline getirmiş!
Oysa Cumhuriyet’in kalkınma yıllarında İzmir İktisat Kongresi’nden çıkan sanayileşme rüzgârıyla Beykoz çevresine, deri ve kundura, Tekel ve şişe cam fabrikaları kurulmuş.
Dün sabah polisin kuşatması altındaki fabrikaya gittim.
Paşabahçe işçileri, Atatürk’ün telgrafını gösterdiler. 1935 yılında ‘Reisicumhur Kemal Atatürk’ imzasıyla Ankara’dan Kılıç Ali’ye çekilen telgrafta ‘ulusal endüstrinin gelişmesinde önemli bir aşama olan Paşabahçe’nin açılmasından duyduğu mutluluğu’ dile getiriyor, o arada kendisine yönelik temiz duygulara teşekkürlerini sunuyordu.
İsmet İnönü ve Celal Bayar ise fabrikanın açılışına birlikte katılmışlar ve eşleriyle birlikte o günkü şeref defterini imzalamışlar.
Cumhuriyet’in kıvancı Paşabahçe 67 yıl sonra kapatılmak isteniyor.
Türkiye’de son ekonomik kriz 1 milyondan fazla yeni işsiz yarattı, 300 bin işyeri kapandı.
Paşabahçe ise çalışıyor.
İşçiler fabrikayı yaşatmaya kararlı, 2001’deki sıfır zammı bile sorun yapmamışlar, krizden sonra 500 kişi ayrılmış. 876 işçi ve 144 memur çalışmaya devam ediyor.
Birkaç yıl önce fabrikaya yeni bir fırın eklenmiş. Ancak çalıştırılmıyormuş. Oysa o fırının da devreye girmesiyle vardiya sayısı artacak ve üretim ikiye katlanacak.
Beş yıldır Beykoz’da oturuyoruz. İnsanların ne zorluklarla yaşadıklarına tanığım. Kaç esnaf krizde kepenk indirdi. Paşabahçe ve çevresindeki fabrikalar kapatılırsa yoksulluk iyice artar ve uçurum biraz daha büyür, ‘sosyal yara’lar yıllarca kapanmaz.
Ekonomik gerekçe ne olursa olsun İş Bankası yönetimiyle Türk - İŞ’e bağlı Kristal İş temsilcileri bir çözüm yolu bulmak zorundalar. CHP de devreye girmelidir.
Paşabahçe’yi kapatmak Atatürk’ün mirasına ihanet olur!
dsazak@milliyet.com.tr
SAYFA BAŞI
|
|
|
