|
 İhtiyar çocuklar ve çocuk adamlar
 Renkli macun seçer gibi parti seçen "büyükler" ve intihardan söz eden ihtiyar gençler... Bu memlekette sık sık birbirlerine karışıyorlar
On dört yaşında ama boyu kısa kalmış, yaşına inanmayınca bozuluyor o yüzden. Kocaeli’nde TIR’ın sessiz bir yerine çekiliyoruz, ciddi konuşacağız, öyle "çocuk işi" filan değil yani. Enis, sigara soruyor bana; 3 yıldır içiyormuş "bu meredi". "Bir İstanbul’a gidesim var" diyor, işlerden başını alabilirse. "Boğaz Köprüsü’nü merak ediyorum" diyor. Köprü’yü nasıl hayal ettiğini falan sorunca, bizdeki de çocukluk işte, meğer babasını öldürmüşler Yedi Tepeli’de. O yüzdenmiş Boğaz Köprüsü, atlayıp gidecekmiş babasının yanına. Bir çocuk, bir sabah, bir deniz kenarında böyle bahsediyor intihardan ve hemen ardından:
"Abla be, söyle de bize de versinler şu CD’lerden!" Milliyet’in promosyon çizgi filmlerini diyor. Temel Reis izleyecekmiş boyadan vakit bulabilirse ve bir sigara tellendirirken. İşlerden bahsediyor, evdeki meselelerden; öyle yani, geçim derdinden...
Sandıkta takdirler
Nedim geliyor arkasından. Bitlisli. 15 yaşında ve elinde promosyon dağıtılan boya kalemleri. Elindeki ayakkabı boyası lekeleri bulaşmasın diye, gazete kağıdına sarmış, onun tutuşuyla pek kıymetli olan kalemleri. El sıkışmak için uzatınca elimi, şaşırdı niyeyse. Telaşla sol eline geçirdi naylon terlikleri. Ağır konuşuyor biraz. Öylesine sorunca "Okula gidiyor musun?" diye: "On takdir, iki teşekkürüm var abla. On dört sene var gelmişim buraya. Doktor olmak istiyorum ben, okuyacağım. Okuldakiler bilmiyor çalıştığımı. Sekiz yaşından beri simitteydim ben, okuldakiler de bilirdi. Ama liseye geçince söyleyemedim hocalara. Ama şimdi boyadayım ya, anlaşılıyor tabii. Ellerim böyle ya... Hocalardan birini gördüm geçende, kaçtım hemen. Utandım, biliyor musun? Yedi kardeşiz biz. Diğerleri de hep çalışır. Doktor olucam ben. İstanbul’a gidicem. Doktor olurum de mi?"
Elindeki boya kalemleri ihtiyar bir adamın elindeki boya kalemleri gibi... Gidip dolaşıyor biraz, gelip "Yaz abla" diyor, "Namık Kemal Lisesi!" Öğrenirler diyorum, "Ne yapalım!" diyor. Bir çürük gülüşü var ki... Çok fena.
Purofesör Haydar Baş!
Arabalardan sarkmış genç erkekler bağırıyor; nağmeli: "Purofesör Haydar Baş! Pu ro fesör Haydar Baş!" Bağımsız Türkiye Partisi Genel Başkanı Baş’ın mitingi var Bolu’da, tesadüf bu ya! Tam da Milliyet TIR’ının karşısındaki meydanda. Biz de ‘nabız tutmaya’ geldik ya, alana şöyle bir uzanınca... Biraz önce TIR’da liberal takılan biri koşup geliyor bizim hemen ardımızdan. Kapıyor bir BTP bayrağı, bir de BTP şapkası, giriyor havaya. Genç BTP’liler hoparlörlerden çalan mehter uyarınca halayda! "Oyu ona mı versek, buna mı versek?" tartışmaları bir yanda, Mehter Marşı ile halay çekenler öbür yanda. Bütün bu seçim konuşmalarında bir "çocuksu" yan var işte. "Büyükler", renkli macunlardan birini beğenir gibi parti beğeniyorlar. Sanki beğenmelerinin gerekçesini karar verdikten sonra belirliyorlar.
Renkli macun seçer gibi parti seçen "büyükler" ve sigara eşliğinde intihardan bahseden ihtiyar gençler... Çocuk - adamlar ve adam - çocuklar! Çocuklar ve adamlar bu memlekette sık sık birbirine karışırlar!
ecetem@hotmail.com
SAYFA BAŞI
|
|
|
