17 Ağustos 2002 Cumartesi


BİZE ULAŞIN



HABER İNDEKSİ



ARŞiV



YARDIM



KÜNYE



·  SON DAKİKA  
·  ANA SAYFA  
·  GÜNCEL  
·  SİYASET  
·  EKONOMİ  
·  YAZARLAR  
·  SPOR  
·  DÜNYA  
·  YAŞAM  
·  MAGAZİN  
·  SAĞLIK  
·  KADIN & MODA  
·  ASTROLOJİ  
·  OTOMOBİL  
·  ÇİZERLER  
·  BİLİM & TEKNİK  
·  TV'DE BUGÜN  
·  İŞ YAŞAMI  
·  OMBUDSMAN  
·  HAVA DURUMU  
·  CUMARTESİ  
·  PAZAR  
·  KÜLTÜR & SANAT  
·  SERİ İLAN  

 



Bir tek Batista

     Sadece bir 45 dakikaya dört gol sığan bir karşılaşmanın ilk yarısından söz etmek anlamsız olur. Ama bu yarıda yapılan hataları da görmemezlikten gelmek ters kaçar. Sistemin değiştiği ve sadece golü düşünen bir Galatasaray’ın varolduğunu söyleyenler herhalde dün ilk yarıda şaşkınlığa uğramıştır. Geçen hafta maçı koparan adam Arif’i kulübede oturtup, çok iyi anlaştığı ekürisi Ümit Karan’ı Denizli’de tek forvet oynatmak acaba nasıl açıklanabilir?
     Bu yarıda koca Galatasaray’ın tek bir gol pozisyonu yok. Batista’yı bir kenara bırakın, takımın tümü kötü oynuyordu. Ne düzen, ne organizasyon, ne doğru dürüst pres, ne kollektif futbol, ne de organize ataklar vardı. İşte ilk yarıda böyle bir Galatasaray izledik. Allah’tan Denizlispor bu yarıda yaşadığı gereksiz korkulardan bir türlü sıyrılamadı.
     İkinci yarıda bu garip taktik düşünce değişti. Öyle ya, bizim gördüğümüzü herhalde hoca da görecekti. Ve Arif daha ikinci yarının başında Ümit ile beraber o şık golü atınca herhalde bu anlamsız 45 dakikaya hoca da yanmıştır demekten kendimizi alamadık. Ama şu var, dünkü maçı yine Arif’in becerisi kurtardı. Onun uyanıklığı maçı getirdi. Ve kimse inkar etmesin bu galibiyette Denizlispor savunmasının inanılmaz hataları büyük rol oynadı. Yani Galatasaray’ın gücü değil, onlar baş aktördü. Arif’in girmesine rağmen organizasyon, o bildiğimiz pres ve dayanışmalı futbol ikinci yarıda da yoktu. Rakibin hatalarından medet umdular, bunu da başardılar. Öyle çok uyur gezer vardı ki, Terim bir ara kimi değiştireceğini şaşırdı. Hayali bir Ümit Davala, sahada yok olan Hasan Şaş, dura dura oynayan Felipe, sol kanatta çok hata yapan Ergün, ayağına top bile deymeyen Berkant’a rağmen Galatasaray bu maçı kazandıysa çok şükür demeli.
     Ama Batista’nın hakkını vermek lazım. Sekiz kişilik ciğeri var sanki. Bitmek, tükenmek bilmez bir nefesle oynuyor. Kendi alanından gol çıkarıyor, karşı atakta gol arıyor. Ona bir tek Cihan acıdı. O da yetersiz kaldı. Allah’tan çocuk tükenmedi. Ben olsam onu bu maçtan omuzlarda çıkarırdım. Ve tabii bir de uyanık Arif. Resmen adam golcü oldu. Adeta golü kokluyor. Bu sene son vuruşları da bir başka. Sarsak değil, hepsi net vuruşlar. Ve de şık vuruşlar.
     Denizlispor dediğimiz gibi korkularının esiri oldu. 3-0’dan sonra canlandılar. Ama geç kaldılar. Böyle bir Galatasaray’ı da bir daha zor bulurlar.
     Hakem Çulcu zaman zaman kararları ile herkesi isyan ettirdi. Hele yan hakemlerini sürekli tersleyip onlara inanmaması çok komikti. O zaman yan hakemleri niye çıkardın oraya. İnanmayacaksan yalnız yönetseydin.
     
     hozer@milliyet.com.tr


 SPOR


Var mı ona yan bakan
At yarışları
Avrupa'dan futbol
12 Dev’e dev uğurlama
Mirsad, Siena’da Mehmet, NBA’e
Plajın en iyileri Şile’de taç taktı
Luce söz verdi
"İstediğimde giderim"
"Sınıfı geçtik"
Silahlarıma güveniyorum
KÜFÜRE EVET!
Sezer’e forma
Haber Turu
Gözden kaçan
90 Dakika
Denizli play Denizlili fair play
Türkiye’nin gizli silahı
Bir tek Batista


 SAYFA BAŞI 





© 2002 Milliyet