26 Eylül 2002 Perşembe


BİZE ULAŞIN



HABER İNDEKSİ



ARŞiV



YARDIM



KÜNYE



·  SON DAKİKA  
·  ANA SAYFA  
·  GÜNCEL  
·  SİYASET  
·  EKONOMİ  
·  YAZARLAR  
·  SPOR  
·  DÜNYA  
·  YAŞAM  
·  MAGAZİN  
·  SAĞLIK  
·  KADIN & MODA  
·  ASTROLOJİ  
·  OTOMOBİL  
·  ÇİZERLER  
·  BİLİM & TEKNİK  
·  TV'DE BUGÜN  
·  İŞ YAŞAMI  
·  OMBUDSMAN  
·  HAVA DURUMU  
·  CUMARTESİ  
·  PAZAR  
·  KÜLTÜR & SANAT  
·  SERİ İLAN  

 



Özgünlük zekâ Patricia Barber

12. Akbank Caz Festivali’nde dinleyeceğimiz Patricia Barber, yeni albümü "Verse"de, piyanosundan çok vokalini öne çıkarıyor.

     ASLI ONAT

     Yumuşacık bir ses ve kulak zarınıza şefkat gösteren şarkılar. Patricia Barber’ı çok sade bir şekilde böyle tanımlayabiliriz. Kadın caz vokalistleri arasında çok özel bir yere sahip olan, Chicago çıkışlı Patricia Barber’ın hayran kitlesi, bir tür evren; 1989 yılında yayınladığı ilk albümü "Splitöten bu yana genişlemeye devam ediyor.
     Chicago’da bir varoş mahallesinde dünyaya gelen Barber, caza genetik olarak zaten yatkın. Saksafon çalan babası Floyd ‘Shim’ Barber, bir süre Glenn Miller ile çalıştı. Barber, Iowa Üniversitesi’nde klasik piyano ve psikoloji öğrenimi gördükten sonra, Chicago’ya dönerek kulüplerde çalmaya başladı. Birkaç yıl içinde, kentteki caz camiasının aranan isimlerinden biri oldu. Bu süreçte ve sonrasında, "Split"in ardından, dünya çapında ününü arttıran albümlerini ard arda sıraladı: "Distortion of Love" (1992), "Cafe Blue" (1994), "Modern Cool" (1998), "Companion" (1999) ve "Nightclub" (2000).
     Artık Cole Porter, Sammy Cahn ve Hal David gibi usta şarkı sözü yazarları olmadığı için şarkı sözü yazımının yozlaştığını, Amerikan müzik endüstrisinin tamamen genç kitleye yöneldiğini düşünen Barber, işlerini kendi kendine yapmayı seven, titiz müzisyen kategorisine giriyor: Şarkı sözü yazarı, piyanist ve aynı zamanda prodüktör. Önceki albümü "Nightcluböda caz standartlarını pop melodileriyle yorumlayarak dinleyenlerini şaşırtan Barber’ın "Verse"ü, tamamen kendi çalışmalarıyla kotardığı ilk albümü.
     Albümün en hoş sürprizi, Barber’ın Fransızca söylediği ve sözleri ünlü Fransız şair Verlaine’ın bir metninden alınan "Danson La Gigue". Şarkıcı / müzisyenin mizah anlayışının ön plana çıktığı parçalar da oldukça eğlenceli. "You Gotta Go Home"da bir tür "Hala Kızı Zehra" durumu anlatılıyor; eve gelen sevgili bir türlü gitmek bilmiyor. "The Fire"da ise ilişkisinde mutlu olmayan ama mutluymuş rolü yapan bir kadın var. "I Could Eat Your Words" ise bir öğretmenin baştan çıkarılması üzerine ‘seksi’ bir şarkı.
     "Verse"de Barber’a Neal Alger (gitar), Michael Arnopol (bas), Joey Baron (davul), Dave Douglas (trompet), Eric Montzka (davul) ve Cliff Colnot String Ensemble eşlik ediyor.
     Albümdeki parçalar, Barber’in son üç - dört yılda yazdıklarından oluşuyor. "Su gibi akan bir albüm" şeklinde tanımlanabilecek olan "Verse"de Barber’ın güçlü piyanist yönünden çok vokalistliği öne çıkıyor. Müzisyen, resmi internet sitesi www.patriciabarber.com’da bunun nedenini şöyle açıklıyor: "Bu kararı prodüktör olarak verdim ama içimdeki piyanist bin pişman". Bu kez şarkılarını kafasında şekillendirirken piyanodan çok gitara başvuran şarkıcı, "Verse"i Cole Porter, Joni Mitchell, George Gershwin, Mose Allison, Rogers and Hat, Antonio Carlos Jobim ve Sting gibi ustalara saygı albümü olarak kabul ediyor.
     "Verse"ü Patricia Barber’ın sıradan bir şarkıcı - piyanist olmadığının yeni bir kanıtı olarak değerlendirebiliriz. Şarkı sözlerinin her daim keskin zekâsının göstergesi olması bir yana, eleştirmenlere göre Barber’ın sesini en iyi kullandığı, kendisini en iyi ifade ettiği albüm bu. Risk almaktan korkmayan, hep yeni deneylerle karşımıza çıkan Barber, "Regular Pleasuresöda "Hep aynı kahve / aynı köpek / aynı eş /..." diyor. Bu monotonluğu aşmak için de böyle albümler lazım zaten.
     
     
     
     Patricia Barber
     Verse
     Blue Note - EMI
     







 KÜLTÜR & SANAT


Bıçak sırtı bir ruh hali
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
Öfkenin şiiri
"Yazarlığımın bittiği yerde ben erkeğim!"
Prenses olmayan masal kadınları
Gerçek ideal renkler
Günyüzüne çıkan canavar
Uluslararası bir buluşma
DJ Shadow kaldığı yerden
Özgünlük zekâ Patricia Barber
2002 model mahveden kadın
Merhaba Celil Bey!..
"Polisiye, edebiyatın piçi değil, kremasıdır"
Hakikat ile paranoya
Erkek erkeği ister aşk olur
‘Küresel köyün zorba şerifi’
Ömer Uluç’tan bir müze girişimi
Oda Projesi Deposu izleyiciye açılıyor
Feminist tel etekler
Video sanatına güncel bir örnek
Topraktan doğan bedenler
Kurt Cobain tartışması
Salkım söğüt serisine devam...
Alıp da ne yapacak, nerede çalacağız?
Yarından itibaren yüzümüz gülecek!
Lennie’ler ve diğerleri
Hayat atölyesi
Cumhurbaşkanı Edirne’ye niye gitti?
Yeni yayınlar


 SAYFA BAŞI 





© 2002 Milliyet