|
 Fransız basınının sabıkası eskidir...
BİZİ tanıyanlar bilir, "kesip, saklamak" gibi bir huyumuz vardır; gazetelerde, dergilerde yayımlanan, bazı yazıları kesip saklarız, bir gün olur işimize yarar, diye...
Dünkü yazımızın sonunda da belirttik, bu alışkanlığımızı tatilde de sürdürüp, bazı yazıları kesip sakladık, bunlardan biri de Ertuğrul Özkök’ün bir yazısıydı, "Le Figaro" gazetesinde okumuş, Fransız hükümeti muhtaç durumdaki gazetelere parasal yardım yaparmış, (20 Eylül 2002 / Hürriyet)
Özkök şöyle diyordu:
"Ben bilmiyordum, meğer Fransız hükümeti ilan geliri bakımından güçsüz gazetelere parasal yardım yaparmış. Yani bir anlamda basının fak fuk fonu varmış."
***
FRANSIZ basınının, parasal yardım alma sabıkası çok eskilere dayanır, "Paris - Soir" gazetesinin Yazı İşleri Müdürü Pierre Lazareff, 2. Cihan Savaşı’ndan sonra yazdığı "Fransa’da Basın Rezaletleri - yahut - Fransa’yı Çökerten 4. Kuvvet" adlı kitabında, Fransız gazete ve gazetecilerinin yalnız, hükümetten yardım almadıklarını, yabancılara da nasıl satıldıklarını anlatır. (X)
***
ALMANLAR, Fransa’yı, "Majino Hattını" aşarak değil, savaştan çok önce, Fransız basınını, politikacıları, yüksek memurları satın alarak işgal etmiştir.
Lazareff bunları "İktidar peşinde koşan hainler, paraları üzerine titreyenler, hainler, alçaklar" olarak tanımlar.
***
LAZAREFF, ilginç bir ikilemi de tespit eder:
"Demokrasi ve cumhuriyet."
Bunu da şöyle yorumlar:
"1918’e kadar, Fransızlar, cumhuriyete inanıyorlardı, 1918’den sonra onları cumhuriyetten iğrendirmek, uzaklaştırmak ve yerine ilk dokunuşta devriliverecek bir demokrasi hayaleti oyununa girildi. Dışarıdan düşmanların idare ettiği oyun ince ve şeytani idi. Bu oyuna paralarının üzerine titreyenler, iktidar mevkiine susayanlar, hasetler, kıskançlar, kabiliyetsiz alçaklar katıldılar."
Lazareff, "suikastçı" dediği bunlar için parolasını şöyle açıklar:
"Cumhuriyet devam edeceğine Fransa batsın!"
Kim bilir, dünyanın hangi ülkesinde, bugün de, aynı slogana kimler sahip çıkmaktadır?
Kim bilir!
***
PİERRE Lazareff, kitabında bazı örnekler de verir, mesela, Matin gazetesinin sahibi Bunau - Varilla...
Lazareff, bir ara bu gazeteye girmek ister, kendisine yardım etmesi için ünlü yazar Georges de Porto - Riche gider.
Yazar "Aman bu adamın gazetesine gitmeyin!" der ve anlatır:
"Durumu iyi olmayan, yaşlı bir meslektaşın bir - iki yazısını yayımlaması için gittim. O sırada Matin gazetesi, Türkler, Ermenilere zulmediyor, diye yazılar yayımlıyordu. Adam beni dinledi, hay hay, dedi, bu yazıları yayımlamak için, Ermenilerden aldığımız paradan fazlasını almayız."
***
PİERRE Lazareff’in kitabı, acaba hala Fransa’da ya da başka ülkelerde güncelliğini koruyor mu?
Acaba!
————
(X) Çeviren Şevket Rado - Üniversite Kitabevi - 1945
h.pulur@milliyet.com.tr
SAYFA BAŞI
|
|
|
