24 Ekim 2002 Perşembe


BİZE ULAŞIN



HABER İNDEKSİ



ARŞiV



YARDIM



KÜNYE



·  SON DAKİKA  
·  ANA SAYFA  
·  GÜNCEL  
·  SİYASET  
·  EKONOMİ  
·  YAZARLAR  
·  SPOR  
·  DÜNYA  
·  YAŞAM  
·  MAGAZİN  
·  SAĞLIK  
·  KADIN & MODA  
·  ASTROLOJİ  
·  OTOMOBİL  
·  ÇİZERLER  
·  BİLİM & TEKNİK  
·  TV'DE BUGÜN  
·  İŞ YAŞAMI  
·  OMBUDSMAN  
·  HAVA DURUMU  
·  CUMARTESİ  
·  PAZAR  
·  KÜLTÜR & SANAT  
·  SERİ İLAN  

 



Adrenalin fıskiyesi

"Manu Chao Radio Bemba Sound System En Vivo", dinleyebileceğiniz en mutlu konser albümlerinden. Hipnoza girmiş seyircinin çığırışlarını karambol yaratmadan kayda ekleyebilen prodüksiyon amirine de selam.

     NOYAN AYAN

     Muhalif uç uç böceği Manu Chao’yu canlı ya da ekrandaki bir konserde izlediyseniz, nasıl bir adrenalin fıskiyesi olduğunu görmüşsünüzdür. Geçen haziranda İstanbul’daki performansı, iki saatlik standart bir konser süresini bir hayli aşmakla kalmayıp, etkisi bir hafta süren prozac misali aygınlık ve baygınlık yaratmıştı. Tabii küçük ve şanslı bir kitle için. Fransa’da mukim alem gezgini Manu Chao’nun, grubu Radio Bemba Sound System ile verdiği konserler dizisini CD çalarımıza taşıyan yeni albüm, geriye kalan şanssız dinleyicileri de bir nebze mutlu edecek. Zira aynı elektriği, libidoyu, seyirci taşkınlığını kısmen de olsa albümde bulmak mümkün.
     Sanat hayatına Paris’in varoşlarında başlayan Fransız, İspanyol, Karayipli ve proleter Manu, önceki grubu Mano Negra ile The Clash etkili Latin alternatif müziğinin öncülerinden sayılıyor. Küresel bir şöhret edinmeden tavaf ettiği Avrupa ve Güney Amerika’da iliklerine işleyen yerel tınılarla küresel şikayetler, bilahare reggae ve salsa ritmlerinin kanlı canlı cümleleriyle birleştiğinde ortaya ‘yeni Bob Marley’ sıfatında bir dünya müzisyeni çıkıveriyor. Kendi coğrafyasında ‘ezilen halk’ olarak kimi biliyorsa onların dilinden konuşuyor bir kere. Başlarda Latin kokulu punk - rock’ı belki Fransızca değil ama İspanyolca ilk kez duyuyoruz. Kuzeniyle birlikte kurduğu Mano Negra dağıldıktan sonra çıkardığı solo albümleri "Clandestino" ve "Proxima Estacion: Esperanza"da punk’tan uzaklaşıyor ancak çocuksu vokali, tükenmeyen umudu ve herkesi ürperten şeytan tüyü sayesinde "Ne yapsa yeridir, sırıta sırıta dinlenir," dedirtiyor. Mutlu ve kafası dumanlı dolanıyor. İşte bu da seyirciye sirayet ediyor.
     Müzisyenlerin sahne performansları tabii ki stüdyo kayıtlarından farklı olur. Ama Manu Chao konserlerini farklı kılan o ki şarkılar tümüyle ayrı telden, genelde devri yüksek punk - ska formatında güldür güldür sunuluyor. Bir konserden öte, ‘parti’ havası böylece doğmuş oluyor. Bütün şarkılar, sahnede oradan oraya zıp zıp zıplayan bu ufak tefek böceğe seyirciler de eşlik etsin, kimsenin oynamadık bir tarafı kalmasın diye bilhassa düzenlenmiş sanki. Vokal düzenlemeleri zaten başlı başına kopuk. İlk iki solo albümünden şarkıların yanı sıra Mano Negra yıllarından bolca malzeme de mevcut. Aralıksız 29 parça içeren "Manu Chao Radio Bemba Sound System En Vivo", dinleyebileceğiniz en mutlu konser albümlerinden. Hipnoza girmiş seyircinin çığırışlarını karambol yaratmadan kayda ekleyebilen prodüksiyon amirine de buradan selam. Belli ki o da müptelası olmuş.
     
     Manu Chao Radio Bemba Sound System En Vivo
     EMI








 KÜLTÜR & SANAT


Aşk bazen de vazgeçmektir
Çok dinlenenler
Haberiniz olsun
Çok izlenenler
Çok okunanlar
"Her yazar önce bir dil işçisi"
Şeytanın gör dediği...
"Budala" ile yeniden Dostoyevski
Deliler, şairler ve devrim
Taşınabilir sözlük
İki kutuluk külliyat girişimi
Akbank’a taze kan
İstanbul’dan Tuileries Bahçeleri’ne
Zamansız bir sergi
Necmi Zekâ ve diğer tanıklar
Sokakta plastik obje edası
"Aile gailedir!"
"Politik bir şey yapardım ama..."
Genç âşıkların zaferi
Tiyatroda sanat - demokrasi ilişkisi
Adrenalin fıskiyesi
Yılın en iyisi
Aya İrini’de Mozart ve Holst
Dört altın yıl
"İbrahim Tatlıses öldüğü an bitecek"
Rastlantılar ve mucizeler
Samatya ve Semaver Kumpanya
Hayat atölyesi
"Aldatma"nın bilimsel açıklaması
Yeni yayınlar


 SAYFA BAŞI 





© 2002 Milliyet