|
 Zurnanın zırt dediği...
Bir yaz günü... Bir eski zaman paşası, Kandilli’deki yalısının balkonunda, sırtında gecelik entarisi, başında takkesiyle oturuyor.
Karpuz yüklü bir mavna, bazen 7 mili bulan Kandilli akıntısını geçmeye çalışıyor.
Bir yoksul mavnacı, mavnanın kıçında, ayağa kalkmış asılıp duruyor küreklere...
Yalısının balkonundaki paşa da, gülerek mavnacıyı seyrediyor:
- Bakalım akıntıyı geçebilecek mi, diye...
Mavnacı kan ter içinde ayakta, asılıyor da asılıyor küreklere...
Ama akıntı güçlü, mavna bir türlü geçemiyor akıntıyı.
Paşa, keyifle gülüyor mavnacının haline.
Mavnacı görüyor, yalısının balkonundan paşanın, kendisine gülerek nasıl baktığını.
Sonunda tepesi atıyor mavnacının, başını paşaya doğru kaldırıyor:
- Ne gülüp duruyorsun öyle, diyor; nasıl olsa sonunda, sen de öleceksin, ben de...
Paşanın, yalının püfür püfür esen balkonundan mavnacıya yanıtı:
- Evet ama, sen öyle öleceksin, ben de böyle...
İsterseniz bu fıkrayı, Brüksel’in durumuyla, Ankara’nın durumuna da yakıştırabilirsiniz...
Böylece "onlar - biz" ayrımı, daha da netleşmiş olur.
***
Dünkü Posta’nın manşeti şöyleydi:
"Paran olsa ne yazar - Liranın içler acısı hali Türk ekonomisinin ne durumda olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. Türk Lirası dünyanın en değersiz parası. Zambiya Kvaçası, Etiyopya Birri, hatta Somali Şilini bile liradan daha kıymetli"
Aynı haber bizim dünkü Milliyet’te de vardı.
İsterseniz bir kez daha göz atalım bizim Türk lirasının durumuna:
1 Etiyopya Birri, 197 bin 878 lira...
1 Arnavutluk Leki, 12 bin 257 lira...
1 Irak Dinarı, 5 milyon 280 bin 977 lira...
1 Arjantin Pezosu, 480 bin 932 lira...
Çoktandır unutulan bir muhalefet esprisi geliyor akla...
Nobel Kimya ödülünün Türkiye’ye verilmesi önerilmiş.
Nedeni de gösterilmiş:
Parasını, boka çevirmeyi başardığı için...
***
Dört dörtlük bir realizm karamsarlık yaratabilir. Hamasi bir dörtlükle durumu dengelemeye çalışalım:
Cüzdanımdaki lira, değersiz olsun varsın;
Ben cihana bedelim, imanım yeter bana.
Tarihime bakarsan, servetimi anlarsın;
Yoksa süngü gücüyle, anlatırım ben sana.
Hey gidi günler hey...
Eskiden böyle bir dörtlüğün telif hakkı, bir milletvekilliğiydi.
***
Irak sorununun dileması ortada...
ABD’nin Kuzey Irak’tan açmak istediği ikinci cepheye, "evet" diyecek miyiz, demeyecek miyiz?
Dersek ne olur, demezsek ne olur?
Nasreddin Hoca’nın fıkrasını biliyorsunuz:
Hoca’nın yetişmiş iki oğlu varmış. Bir gün ziyarete gitmiş oğullarını.
Büyük oğlan:
- Varımı yoğumu, demiş, tuğla işine yatırdım. Şayet havalar yağışlı giderse, anamın ağladığı gündür.
Hoca, oradan küçük oğlunun yanına gelmiş.
Küçük oğlan da:
- Varımı yoğumu, demiş, bağlara yatırdım. Şayet havalar kurak giderse, anamın ağladığı gündür.
Hoca dönmüş eve gelmiş. Karısı sormuş:
- Bizim çocuklar nasıl?
Hoca:
- İyi ikisi de, demiş. Ancak havalar yağışlı gitse de, kurak gitse de, sen hep ağlayacaksın...
***
Sabahattin Eyüboğlu’nun çevirisi, bir Hayyam rubaisiyle bitirelim yazıyı:
Sen içmiyorsan, içenleri kınama bari;
Bırak aldatmacayı, iki yüzlülükleri;
Şarap içmem, diye övünüyorsun ama;
Yediğin haltlar yanında, şarap nedir ki?
c.altan@prizma.net.tr
SAYFA BAŞI
|
|
|
