|
 Kükredikçe tüyü dökülen bir aslana dönmeyelim
21. yüzyıl, daha 3. yaşına yeni bastığında, Türkiye ile gırtlak gırtlağa gelmeye başladı.
Kükredikçe tüyü daha çok dökülen bir sinema aslanına dönüşüyoruz neredeyse.
Her şey karmakarışık gibi görünse de, hiçbir şey karmakarışık değil.
Başkan Bush, dünya kamuoyunun tepkisini ve ABD ekonomisindeki zatülcemp ateşlenmesinin öksürüklerini hesaba katmadan, süper bir güç olduğunu kanıtlama sevdasına düştü.
Hedef olarak da, kendisine - şu veya bu nedenden ötürü - Irak diktatörü Saddam’ı seçti.
Başkan Bush’un, geri adım atma olanağı yoktur; ola ki Saddam, sürgüne gitmeyi kabul etsin...
***
Ankara, İncirlik Hava Üssü’nden sürüp giden ABD ve İngiliz uçaklarının saldırılarını, kitabına uygun bulduğu; ve bazı askeri üslerle limanların, Pentagon tarafından modernizasyonunu kabul ettiği halde; Türkiye’ye gelecek 62 bin ABD askeriyle Kuzey Irak’ta ikinci bir cephenin açılmasını, Meclis’te mahut ve malum tezkereyi reddederek, engelledi.
Şimdi soru şudur:
- Başkan Bush, Kuzey Irak’ta ikinci bir cephenin açılmasından vaz mı geçecektir?
Bendenize göre, vazgeçmeyecektir. TBMM’nin demokratik bir bale gösterisine rağmen; allem kallem o ikinci cephe yine açılacaktır.
***
Ankara’nın, politikada oldum bittim küçük ayak oyunlarına meraklı çevreleri; Cami parfümlü yeni iktidarımızı, Washington’la kendi tabanı arasında sıkıştırmaya kalktı.
Sıkıştırdılar da...
Ve bu Şark kurnazlığına dayalı taktiklere, AKP’nin içindeki bazı hırslı siyasetçiler de katıldı.
Meclis çoğunluğunu elinde tutan yeni iktidarda; diyelim ki, patlamalar, çatlamalar, bölünmeler oldu.
Acaba böyle bir çöküşün alternatifi, yeni bir seçime mi gitmedir; yoksa yakın tarihimizde sık görüldüğü gibi, bir rejim değişikliği midir?
Rejim değişikliği olasılığından sadece Taha Akyol söz etti usulca...
***
Başkan Bush, ne yapıp ne edip Kuzey Irak’ta ikinci cepheyi açacağına göre...
Irak’a karşı saldırılar da, mart ayının sonuna kadar mutlaka başlayacağına göre...
Ulusal gelir dağılımındaki aşırı dengesizlikler nedeniyle, provokasyona çok açık olan İstanbul’da; bir cuma namazı çıkışı, yahut bir maç dağılışı...
Belalı bazı olaylar patlarsa ve sıkıyönetim ilanı kaçınılmaz hale gelirse...
Ve o sırada Irak’a karşı saldırılar da başlamış olursa...
İkinci cephenin açılması acaba yine engellenebilir mi?
Bu tür karamsar senaryoları da, ister istemez hatırlamak gerekiyor; Soğuk Savaş yıllarında çok yaşadık bunları...
***
AKP’nin içindeki bazı volkanik ihtiraslar, diledikleri trapezi tutabilecekler midir?
Bendeniz hiç sanmıyorum.
"Gavurla işbirliği yaparak, Müslüman bir ülkeye saldırmaya, hayır" ayaklarına yatarak, Ankara’da siyasal trapezleri yakalamak mümkün değildir.
Ekonomik çürüklüğü ve savunma donanımları, dış kaynaklara muhtaç bir ülkede; halk iradesinin biçimlendirdiği siyasal iktidarlar; popülist demagojilere aşırı abandıklarında beklenmedik sakıncalı çalkantılara da neden olabilirler.
Tıpkı TBMM’nin reddettiği, malum ve mahut tezkereyle; gerek ekonomide, gerek iç ve dış politikada başlayan sonucu belirsiz şoklar zinciri gibi...
***
Enseyi karartmayın...
Şu veya bu biçimde ve yine demokratik bir irade gösterisiyle, Ankara yeşil ışık yakacaktır Kuzey Irak’ta ikinci cephenin açılmasına...
Hem de mart ayı bitmeden...
***
Böyle bir öngörüde aldanmak, bilemem Türkiye’ye nelere mal olur?
Kükredikçe tüyü dökülen bir sinema aslanı görüntüsünü, bu kadar hızlı benimseyemeyiz sanırım.
c.altan@prizma.net.tr
SAYFA BAŞI
|
|
|
