|
 Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi
Artık insanın gülesi de geliyor hani. Kafa, kötülükten yoruluyor sanki, kendi kendine "iyi" olmak istiyor. Diyelim ki, Azor Adaları’nda yapılan basın toplantısı sırasında adamların suratlarına bakınca kahkaha atabiliyorsunuz. Bush’un yine o ölü köpek gözleriyle kendinden geçercesine sinirleniyor gibi yapışları, Blair’in "Ya hak’katen meşru bir şey yapıyoruz" başlıklı gayretkeş tavırları, Aznar’ın "Abi ya! Ben buraya nereden düştüm ya!" halini saklamaya çalışmaları, Portekiz Başbakanı’nın "Karıcığım, ben savaş ilanı olmayacak diye söz verdim ama, arkadaşlar çok ısrar ediyorlar" tadındaki toplasan düzgün bir cümle etmeyecek açıklamaları falan. Torunlarımız, Amerikan İmparatorluğu için seferberlik çağının böyle bir komediyle başladığına inanmayacaklar yani. Hepimizin keriz olduğumuzu düşünecekler.
O yüzden torunlarımıza şöyle bir açıklama borçlu olduğumuz kanaatindeyim:
Bu hikâye, o gün değil, 3 Haziran 1997’de başladı. Başlatanlar bir avuç insandı. O gün internete bir kuruluş bildirgesi konuldu:
Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi (PNAC) İlkeler Bildirgesi!
Dünyayı yiyelim! Metnin çarpıcı parçaları şöyle:
"...
Bizim amacımız, ABD’nin küresel liderliğine desteği yükseltmek.
Batı’yı soğuk savaştan zaferle çıkaran lider ABD’nin şimdi önünde yeni bir soru vardır:
ABD’nin Amerikan çıkar ve ilkelerine uygun yeni bir dünya yaratmaya yönelik bir kararı var mıdır?
Savunma harcamalarındaki kesintiler, uzay çalışmalarındaki özensizlik, tutarsız liderlik, dünya üzerindeki Amerikan etkisini devam ettirmeyi giderek güçleştiriyor... ABD’nin, Amerikan etkisini bütün dünyaya yayma ilkesini unutmuş gibiyiz... 20. yüzyıl tarihi bize öğretmiş olmalı ki, ABD’nin küresel liderliğini kucaklamak mecburiyetindeyiz... Küresel görevimizi yerine getireceksek savunma harcamalarını ciddi bir biçimde artırmalıyız... ABD, ilkelerine, refahına ve güvenliğine uygun bir küresel düzeni genişletmek ve kurmak için gereken sorumluluğu kabul etmeli..."
Karanlık imzalar Böyle, "dünyayı yiyelim, bitirelim, önemli olan biziz, gerisi mühim değil" tarzında bir açıklama bu. Herhangi bir militarist ve yayılmacı metinden farklı değil. Ama imzalardan bazıları ilginç:
Jeb Bush, Dick Cheney, Donald Rumsfeld, Paul Wolfowitz ve Zalmay Khalilzad!
Tarihin henüz 3 Haziran 1997 olduğunu, daha Bush’un başkan olmadığını, Bush hükümetinin kurulmadığını hatırlatırım. Ama şimdi "Savaş!" diye bağıranların, savaş sırasında ve savaş sonrasında şirketleri epey kâr edecek olanların hepsi maşallah olay mahallinde.
Organizasyonun kuruluş bildirgesinde şöyle şaka gibi bir cümle de var:
"PNAC, kâr amacı gütmeyen, eğitici bir örgüttür. Hedefi ABD’nin küresel liderliğini sağlamaktır."
Yukarıdaki imzaların savaş sırasında ve sonrasında iş yapacak şirketlerle ilgili olduğunu pazartesi yazmıştık zaten.
Enteresan olan bir başka şey de şu: Yeni Amerikan Yüzyılı Projesi, bir Yeni Vatandaşlık Projesi adlı bir organizasyonun kuruluşu. ABD Başkanı Bush’un 11 Eylül’ün hemen sonrasında "Artık yeni bir vatandaşlık tarifi yapmalıyız" diye Hitlervari bir konuşma patlattığını, militarist bir vatandaşlık tanımı yaptığını hatırlayınız!
Küçük, haris adamlar tarafından yapılmış büyük bir plan bu. Büyük insanlığın önünde duramadığı. Hepimize şimdilik geçmiş olsun!
ecetem@hotmail.com
SAYFA BAŞI
|
|
|
