 |
 |
 KAYNAMA NOKTASI AHMET SALİH Magazinin yeni sığınağı belli oldu: İlk ve orta öğretim kurumları! Kendi ilkgençlik yıllarımızı hatırlıyorum da; kimimizin dersten kaytarmanın sevinci, kimimizin ise ciddi bir entelektüel merakla doluştuğumuz salonlarda okul yönetiminin konuk ettiği edebiyatçıları, bilim adamlarını dinler, sorular sorar, açılmış ufukların heyecanıyla eve dönerdik. Şimdi konferans salonlarında televole figürleri boy gösteriyor. Özellikle yerli kolejler, yerli özel okullar (Ben bunlara "Kırmızı Türk Kolejleri" demek isterim) bayılıyorlar, popçular, mankenler, futbolcular gelsinler, öğrencilerinin sorularını cevaplasınlar. Sorular da soru hani. "Şununla beraber misiniz?", "Bununla evlenecek misiniz?", "Şu sizi aldattı mı?", "Bu sizinle yattı mı?" Şimdi okullu olduk! Yeni öğrenci kuşağının "televole paradigması"na saplanıp kalmış olması yeteri kadar acı da; ya konferans salonlarının en ön sırasına kurulup öğrencilerinden, kendilerinden memnun, gevrek gevrek gülen yöneticilere, öğretmenlere ne demeli? Tabii, televizyonların magazin programları da kaçırmıyorlar fırsatı, elde kamera okul okul dolaşıyorlar. 'Bak çocuğum' Arkada okulun amblemi, önde Doğuş, Tamer Karadağlı ya da birkaç futbolcu, birkaç manken; kamerayı görünce iyice provoke olup terbiyesizliği ele alan öğrenciler; ünlülerimiz de takındıkları popülist alttan alta alma tavrından vazgeçip başlıyorlar öğrencileri haşlamaya; bu sayede okulun reklamı mı yapılmak isteniyor, nedir? Nüfuz etmek zor. Kırmızı Türk ebeveynler için birinci tercih olma yarışı. Bir dekadans gösterisi, kültür erozyonu afeti. Geçerken şunu da belirtelim: Gülben Ergen ve Hülya Avşar gibi isimler kendilerine atfettikleri konumları itibarıyle sadece üniversitelerin davetlerine icabet ediyorlar. Emre Aköz, dünkü köşesinde doğum günü olması vesileyle Orhan Veli'yi hatırlamış. Aköz, bugün nasıl Cem Yılmaz'ın reklam sloganlarıyla, reklamlarda ettikleri laflarla insanlar birbirlerine espri, şaka yapıyorsa, bir zamanlar Orhan Veli'nin dizelerinin gündelik hayatta böyle bir işlevi olduğuna dikkat çekiyor. Şiirin yerini reklam metninin aldığı bir dünya. Şimdi bu Irak savaşının gerekliliğinin ya da gereksizliğinin hisse senedi tahtalarında ölçülüyor olması, daha iyi anlaşılmıyor mu? Felsefenin yerine matematiğin geçmesi. O oyun kağıtları Amerikan askerlerine üzerlerinde Irak hükümetinin kaçak çehrelerinin olduğu iskambil kağıtları dağıtılmış. Bu çehreleri ezberleyip elden kaçırmasınlar diye. Bu bana şeyi hatırlattı: Hani "kuartet" diye bir oyun oynar çocuklar. Bizim çocukluğumuzda da öyleydi; şimdi de öyle: Bu kartların üzerinde futbolcu ya da Formula 1 yarışçılarının fotoğrafları bulunur. Ve birtakım teknik bilgiler ya da istatistikler... 1920'lerde, 30'larda, 40'larda kuartet neyle oynanırmış, biliyor musunuz? Şair ve yazar resimlerinin ve kitap adlarının basılı olduğu kartlarla. Almanca adı da "Dichterquartett". Şair kuarteti yani. Ben bir antikacıda bir deste buldum, aldım. Goethe'li, Heine'li bir deste. Fazla mı nostalji yaptık? Ama öyle. 10 sene, 20 sene öncesini bile şiddetle özlüyoruz artık. Bu da olsa olsa gelecek umudunun, "daha iyi bir dünya" umudunun yeryüzünden hızla yitip gitmesinden kaynaklanıyordur herhalde. Nostaljiyle mücadele! Beyoğlu, İmam Adnan Sokağı'nda iki partiye katıldım. Biri Yak'ta, diğeri Play'de. İkisinin de diceyleri gazeteciydi. Birincisinde bizim gazeteden Mustafa Seven 70'lerin, ikincisinde Sabah'tan Mansur Forutan 80'lerin şarkılarını çaldı. Ünlüler dünyasında yeni bir trend de şipşakçılık. Batı'daki ünlülerin yanlarında bir mini fotoğraf makinesi taşıyıp gündelik hayatlarının mümkün mertebe her anını kendi vizörlerinden saptamaları modası Türkiye'ye de geldi. "Snapshot" denilen bu tarzın Türkiye'deki en sıkı takipçisi Okan Bayülgen. Herkesin "kayan yıldız" olduğu bir dünyada bir çeşit nostaljiyle mücadele yöntemi olmalı şipşakçılık.  MAGAZİN  Magazinin yeni sığınağı okullar
Hızlı Xavier
Şeffaf yaz
Paparazziler kâbusu oldu
Şakir'den ayrıldı!
Aşk bitti
Doğum öncesi film teklifi aldı
Mayruk dünya modasında...
 
|
 |
 |
ŞENAY DÜDEK |
|
