MİLLİYET İNTERNET

		31 Mayıs 2003 Cumartesi

BİZE ULAŞIN | ARŞiV | KÜNYE | HABER İNDEKSİ |

SIK KULLANILANLARA EKLE |

AÇILIŞ SAYFASI YAP

· SPOR

Sami Yen'in şarkısı
     Artık söylenecek ne var ki. Yitip giden bir sezon, şu sahada yıllarca yaşanan inanılmaz zaferlerin yanında ne ki. Ali Sami Yen'in bu veda gecesi insanlara biran olsun geçmişten bir hoş seda yaşattı. Bu stat hiç unutulur mu? Bu stadda yaşananlar, biz şahitlerin aklından hiç çıkmayacak. Seyircinin son şarkısı gibi ömür boyu sürecek bu şarkı.
     Bu maçın kritiğine hiç gerek yok. Amaçsız, iddiasız iki takımın bu sezona vedası futbol açısından hiçbir anlam taşımıyordu. Tek olay Galatasaray'ın yeni PAF'larıydı. Sabri, İlker, Sedat, Sinan. Bütün gözler onlardaydı. İyi hoş da o kadar cılızlar ki bu fizikle ne kadar iyi olurlarsa olsunlar ezilip giderler. Bu çocukları beslemezlerse sandviç yapıp yerler. Ali Sami Yen veda etti, Suat da gitti. O muhteşem yılların kahramanlarından Suat sessizce gitti. Dönüşünün olacağını hiç sanmıyoum. Hani o hep derdi, "Hocamın gözündeki ışığı görünceye kadar oynarım." Galiba o ışık artık yok. Nasıl bu Ali Sami Yen unutulmazsa bu Suat da unutulmaz. Galatasaray'ın orta saha ekolünün becerili ayağı zaten böyle gollü bir vedayı hak ediyordu.
     Seyirci maçı pek izlemedi. İspanyol askerler için yapılan saygı duruşuna yine saygı göstermediler. İbrahim Toraman'a, "Galatasaray forması sana yakışır" diye bağırdılar, ama Özhan Canaydın'ın yanında oturan Celal Doğan herhalde içinden kıs kıs gülerken "Önce Batista'nın parasını verin" diyor.
     Stat ile başladık statla bitirelim. Yönetim stat yıkılacak diyor. Seyirci hatıra olarak koltuk topluyordu. İnşallah yıkarlar. İnşallah da yenisini yaparlar. Yeni sezonda da burda oynarlarsa hiç şaşırmam. Keşke o koltukları sökmeselerdi.

     hozer@milliyet.com.tr