MİLLİYET İNTERNET

		06 Eylül 2003 Cumartesi

BİZE ULAŞIN | ARŞiV | KÜNYE | HABER İNDEKSİ |

SIK KULLANILANLARA EKLE |

AÇILIŞ SAYFASI YAP

· GÜNCEL

Milliyet yazarlarının Karaman izlenimleri
    SİZE GELİYORUZ

    Üniversite bekliyorlar    MUSTAFA BAKACAK

    Karaman'a, bisküvi, un ve meyve suyu fabrikalarının arasından geçerek ulaştık. Milliyet TIR'ı ile gezimiz süresince Anadolu'da bir tanesine bile razı çok sayıda ille karşılaştıktan sonra burası fabrika cenneti gibi geldi.
    'Karaman'ın koyunu, sonra çıkar oyunu' deyiminde olduğu gibi kurnazlıklarla kazanılan zaferlerle süslü Karaman'a ayak basar basmaz yaptığım kısa araştırmanın sonucu şu bilgilere ulaşıyorum; 110 bin nüfusu var. Bisküvi, bulgur, un sektöründe gelişmiş sanayi var. 15 milyon elma ağacına sahip. Şeker üretimi konusunda bölgesinde lider. Çoğunluğu Belçika, Hollanda ve Almanya'da olmak üzere yurtdışında çalışan 35 bin insanı var. 1964'te çıkan yangında yaklaşık 400 dükkânın yanması, yurtdışına çalışmaya gidilmesinin nedeni olarak gösteriliyor. Yurtdışında çalışanlar 'Avrupalı' olarak adlandırılıyor. Yazın tatile geliyorlar. Gelince sünnet ve düğün patlaması yaşanıyor. Her yaz yaklaşık 2 bin 500 düğün yapılıyor. Kuyumcular, düğün salonları bayram yapıyor.

    Kurtuluş 'Avrupalı' gelinde
    Karaman'da yaşayan gençlerin büyük bölümü 'Avrupalı' ailenin kızıyla evlenerek kurtulmayı hedefliyor. Evlenmek de kolay değil. Kıza en 10 kalın burma bilezik ve iki metre zincir almak zorunda. Bisiklet ve motosiklet kullanımı yaygın. Bisiklet fakir kesimin aracı. Motosiklet gençler için at gibi görülüyor. İlde akşam yemeğinden sonra çekirdek çıtlatarak televizyon izlemek en yaygın alışkanlık.
    İşte bu araştırmadan sonra TIR'daki yerimizi aldık. TIR'ın karşısındaki bankta oturan üç yaşlı amca ile görüştüm. Osman Gürbüz (80), Habil İlgitunalı (69), Hikmet Ergün (71) yazın 'Avrupalı'lar sayesinde esnafın yüzünün güldüğünü, söylediler. Uzun uzun sohbet ettikten sonra yanımızdan ayrılan üç yaşlı amcanın aslında sorunları anlatmak için değil, içlerinden birinin yaptığı şaka sonucu yemek dağıtılacağını sanarak TIR'ın yanında bekledikleri ortaya çıktı. Uyanıklığı da, şakayı da seven Karamanlıları, sahip oldukları fabrikaların mutlu edemediğini gördüm. Holdinglere kaptırdıkları paralarla ekonomik krizi iki kat daha fazla yaşadıklarını kabul ediyorlar. Türkçe'nin bozulmaması için mücadele veren Karamanlılar'ın ortak isteği üniversite. Adı da hazır; Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi...

    Karaman'ın gençleri    SERİN DURUŞ

    Yıkılıyoooooo... Deeeeermişiz... Dersek kafamıza bir şey düşmüş demektir. Karaman Türk Dili ödülü almış bir köşe olarak, buraya yolumuzun düşmüş olması keyif verici. Belediye ve Valiliğin teşvik ettiği yabancı isimli dükkan tabelalarının Türkçe tabelalarla değişme işinde başarıya ulaşılmış. Bravo Karamanoğlu Mehmet Bey'in torunları...
    İşsizlik, pahalılık, yolsuzluk, zam, vergi üstüne vergi... Bunların cevaplarını dev projektörlerle yıllardır arıyoruz, bulmuş değiliz. 9 Eylül Üniversitesi İşletme 3. sınıfta okuyan Yaşar Kalkancı'nın kaygısı da aynı. "Ne olacak ileride, iş kaygımız var!" diyor birçok arkadaşı adına. Daha Avrupa Birliği'ne başvuralı 40 yılcık olmuş, bu ne sabırsızlık, gençlik işte.
    Mehmet Yıldırım, 23 yaşında, üniversitede okuyor o da. İş kaygısı pek yok O'nun belli ki. Mehmet makine mühendisi olacak 2 yıl sonra, güzel de para kazanacak amma velakin, o parayı harcayabileceği renkli bir sosyal yaşam olmamasından şikayetçi. İleride Karaman'da oturmak istemiyor bu yüzden. Tıpkı aynı soruna ilaveten, toner şişeleme makinası bürokratik engellerden ötürü gümrükte yatan Celalettin Aslandağ gibi.

    Sokakta bir tur, doğru eve
    Karaman'da özellikle geceleri yapacak bir şey bulamayan bu gençler:
    1-Sokaklarda bir tur atarak eve dönmek zorunda kalıyorlar.
    2-Hazır eve gitmişken televizyon seyretmek zorunda kalıyorlar.
    3-Hayatı anlatan, mesleki açıdan yönlendiren program bulamadıkları için de; haberleri (yine yarısının magazin ağırlıklı olmasından şikayetçiler), bazı dizileri, spor ve magazin programlarını seyretmek zorunda kalıyorlar.
    Magazini ve televolesel programları seyrediyorlar, çünkü...
    1- Başka seyredecek, incir çekirdeğini dolduracak bir şey bulamıyorlar. Kafalarını yormadan, çekirdek çıtlatarak seyrediyorlar.
    2- Aileleri seyredince, mecbur kalıyorlar. Anne babalarının; haftada 3 aşk(!) yaşayan, böbreklerine kadar her şeylerini gördükleri manken, popçu, playboy vs'ye kızmalarını, onları ciddiye almalarını anlamıyorlar.
    Kızıp, küfredip, "ahlaksızlıkla, yozlaşmakla" suçladıkları insanları, yıllardır hiçbir şeyden yılmadan, korkmadan yayın yapanların kazandırdığı alışkanlığa bağlıyorlar.
    "Eh, madem iş kaygınız, renksiz bir sosyal hayatınız var, BBG 6 başlıyor, ne duruyorsunuz, ona katılsanıza" diyoruz; söylenenleri buraya alamıyoruz. En yazılabiliri; BBG'nin, Televole'dekilerin yerinde olmayı isteyenlerin staj yaptığı yer olduğu.
    Ve Muttalip Kehya... Karaman'ın en renkli kişilerinden. 1 Eylül Dünya Barış Gününü, tek başına Hacı Baba Dağı'na (2600 metre) çıkarak kutlamış. Mesleği, kendi deyimiyle "iş insanı". Programa alınan Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi'nin kurulmasını istiyor.
    Son söz, Karamanlı yatırımcılara... Yahu, açsanıza şöyle gençlerin haftasonları ama özellikle geceleri "takılabileceği", üniversitede okudukları İzmir, İstanbul vs. tadında yerler. 1- Tabelası Türkçe olsun. 2- Yoksa biz açacağız, malı götüreceğiz, biline...

    BUGÜN:
    Aksaray - Valilik önü /Kültürpark - Saat 13.00
    YARIN:
    Saat 10.00'da Kırşehir'de Ankara Caddesi, saat 14.30'da Kırıkkale'de Cumhuriyet Meydanı'ndayız.