 |
 |
 Üç şeyi özlemişim: Biri karanlık... Şairin "En utangaç aşığın dilini çözer" dediği o canım karanlık... Kainatın aslında nihayetsiz bir zifiri kuyu olduğunu ancak yakamozlu bir gece, gökle deniz birleşince anlıyorsunuz. O telaşlı hayat, ışıklı makyajını silip siyahi kostümü içinde, dupduru yerleşiyor gökyüzüne... Bütün lambalar sönünce parıldıyor yıldızlar, tıpkı sahte ahbaplar ortalıktan çekilince çıkagelen gerçek dostlar gibi... Yorgun bir güz arifesinde, çakmak çakmak bir gökkubbenin eteğine sereserpe serilince, başına üşüşen yıldızların çapkınca göz kırpıştırmasında, neşeyle sonsuzluğa kaymasında huzur buluyor insan... Küçülüyor, zifiri kuyunun dibinden fezayı süzünce... Rütbeler manasızlaşıyor, onca yıldızı bir arada görünce... Ötesi... ...uçsuz bucaksız bir ebediyet hissi... *** Üç şeyi özlemişim: Biri sessizlik... Ummanın kıyısında bir kuytuya saklanıp doğanın sesine kulak verin hele; işitin bir teknede tembel tembel gerinen ahşabın gıcırtısını, düzenli aralıklarla küpeştenin paçalarına dolanan dalgaların şapırtısını, açlıktan vakitsiz öten bir horozun vaveylasını, bir dağ keçisinin yardım isteyen çığlığını, rüzgarın ansızın hırçınlaşan ıslığını... Issızlığın dinginliğini... Seher serinliğinde güneşle randevulaşın. Şaşırsın kulaklarınız için bu sükut molasından... Tuhaf olan şu ki; gürültünün sustuğu yerde vicdanın sesi konuşmaya başlıyor, bazen hiç hoşa gitmeyen şeyler fısıldayarak... Gönüllü katlandığımız onca patırtının altında, o iç sesi bastırma gayretinin yattığına inandırıyor insanı... *** Üç şeyi özlemişim: Biri derinlik... Bunca sığlığın ardından yerkürenin dip yamaçlarına salkım saçak süzülen suların derinliği... Işıklı huzmelerin tuttuğu fenerin rehberliğinde denizin serin sessizliğinde keşfe çıkmanın doyulmaz keyfi... Bir çift minik ayağı önüne katıp, ona hem güven hissi verecek yakınlıkta, hem özgüvenini zedelemeyecek uzaklıkta durarak balıklarla yan yana yüzmenin, korkuyla karışık bir merak içinde deryayı kulaç kulaç gezmenin inanılmaz hazzı... Sonra akşam çöktüğünde aynı derinliği bir dost sofrasında yakalamanın, gündelik kent sohbetlerinin uçuculuğuna inat, doyasıya dertleşebilmenin o güzelim tadı... *** Tatildeki üç günümde, yılın yorgunluğunu üç şeye gömdüm: Biri derinlik, biri sessizlik, biri karanlık... Sonra yeniden şehre döndüm. Merhaba sığlık, kalabalık, ışık!.. can.dundar@e-kolay.net
|
 Taha AKYOL |
| Üniversite ve öğrenci |
| Çetin ALTAN |
| "Homo homini lupus", insan insanın kurdu mu? |
| Melih AŞIK |
| Bağdat bir iki... |
| Fikret BİLA |
| TÜSİAD ve asker |
| Hasan CEMAL |
| Barış sadece ölüler için mi? |
| Güneri CIVAOĞLU |
| 'kaybet - kaybet' |
| Can DÜNDAR |
| Tatilde... |
| Abbas GÜÇLÜ |
| TÜBİTAK'ta neler oluyor? |
| Sami KOHEN |
| İlke mi, çıkar mı? |
| Mehmet Y. YILMAZ |
| Rüzgârlığı anlat bana... |
| Hasan PULUR |
| Kaşınma işaretleri!.. |
| Erdoğan SAĞLAM |
| Enflasyon muhasebesi tasarısı Meclis'te |
| Derya SAZAK |
| TÜSİAD'ın Çeşme mesajı |
| Meral TAMER |
| Bir yeni muhafazakâr fıkrası |
| Güngör URAS |
| Yaylalarda hayvan yok villa var |
 |
| M. Ali BİRAND |
| İngiltere maçı beni korkutuyor |