 |
 |
 İnan, sevgili kardeşim Madrid'den geldi, çekeceği uzun metraj film için görüşmeler yapıyor. Konuşurken, nereden geliyorsa laf oraya, enteresan bir şey anlatıyor: Humanidades! Yani "İnsanlık Okulu"! "Ah olsa keşke öyle bir okul" diyorum ben, zira her zamanki gibi başımdan olaylar geçmiş birtakım, canım sıkkın. "Var zaten" diyor o: "Üniversite düzeyinde bir okul. Bütün sosyal bilimlerden bir parça okuyorlar. Sonra da danışman veya mediatör oluyorlar." Ardından dalıyor Avrupa'daki yeni ortaya çıkan "mediatörlük" mesleğini anlatmaya. Fakat o sıra işte, benim aklım gidiyor başka şeylere... Fikrim dalıyor bir insanlık Okulu hayaline... "Çocuklarım, hiçbir zaman iyi olmayacak dünya Kötüler kıstıracak sizi karanlıkta Bağırsaklarını çıkarıp dökecekler sokaklara Siz hep parmak uçlarınızda Siz hep cılız kalacaksınız kavgada..." Öğrencilerden biri kalkıp soracak: "Ama neden Hayat Ana? Biz de kıstıramaz mıyız onları bir çıkmazda?" Hayat Ana, dev gövdesi sarsılarak gülecek. Karnının dibinden gelecek kahkaha: "Çocuklarım, mesele iyi kalmakta Nasıl sevebilirsin ki kendini Elin kana bulandığında? O vakit sızar içine vahşetin irini Katılırsın sen de onlara..." öğrenciler mahzunlaşacak derslikte. Susulacak. İnsanlık Okulu'nda birçok dersten sonra sessiz kalınacak. Öğrenciler kendi köşelerine çekilip dalgın olacak. Çünkü dersler ağır, hayat hep zor olacak. Ertesi derse girecek bir cüce; en güzel şaklaban kıyafetiyle. Kikirdeyerek çıkacak kürsünün tepesine. Sonra takla atıp havada başlayacak anlatacaklarına: "Ho ho ho... Ha hi ha... Kih kih kih... Güleceksiniz onlara Eskimolar yapardı bunu düşmanlarına Toplanıp bir alana Ortaya atarlardı kötülük edeni Sonra da parmaklarını kaldırıp havaya Hep birlikte başlarlardı kahkahaya Ho ho ho... Ha hi ha... Kih kih kih..." Gülecek sınıf. Kötülüklere gülüp geçmeyi öğrenecek. Daha yüksek, giderek daha da... Böylece devam edecek dersler İnsanlık Okulu'nda... Kötülük karşısında nasıl durulur, onu öğretecekler çocuklara... Çocuklar, en çok bunun gerektiğini öğrenecekler yeterince kocaman olduklarında. Sonra, çok sonra "büyük" adamların küçük adamların uzaktan görünüşü olduğunu öğrenecekler ve büyük adamlara yeterince yakından baktıklarında çok küçük olduğunu görecekler. Sonra da işte başlayacaklar kahkahaya: Ho ho ho... Ha hi ha ha... Bu dünyanın ne çok ihtiyacı var İnsanlık Okulu'na! ecetem@hotmail.com
|
 Taha AKYOL |
| Yine YÖK |
| Çetin ALTAN |
| Bazen sinsi bir yağmur insanın yüreğinde... |
| Melih AŞIK |
| Eğitime ceza... |
| Fikret BİLA |
| 'Özel amacı' aşan faaliyetler yasak! |
| Hasan CEMAL |
| Yasalarla kafalar! |
| Güneri CIVAOĞLU |
| Alternatif çuval mı? |
| Abbas GÜÇLÜ |
| İslam, bilim ve eğitim |
| Hurşit GÜNEŞ |
| Para karşılığı asker gönderilmemeli |
| Nail GÜRELİ |
| Bir olay, 11 algılama |
| Sami KOHEN |
| Belge tartışması ve... Yeni durum... |
| Mehmet Y. YILMAZ |
| Kartpostaldaki "Yeni Avrupa" haritası |
| Hasan PULUR |
| Vergi ödemenin dayanılmaz enayiliği... |
| Meral TAMER |
| Yabancılar İstanbul'u mesken tuttu |
| Ece TEMELKURAN |
| İnsanlık okulu |
| Yaman TÖRÜNER |
| Hedefiniz ne kadar belirli? |
| Güngör URAS |
| Kamu ve fon bankaları destekle ayakta |
| Serpil YILMAZ |
| Kemoterapi saç döker |
 |
| M. Ali BİRAND |
| İyi haber, bizi tahatsız ediyor (!) |