 |
 |
 Geçen hafta yeni gazetemiz Milliyet Popüler Kültür'ün açılış sayısı için Tarkan'la bir söyleşi yaptım. Gelen mesajlardan, yapılan açıklamalardan anlıyorum ki, oradaki birkaç ifade Konyalıları rahatsız etmiş. Bu ifadeleri aynen tekrarlayarak yeni bir rahatsızlığa yol açmak niyetinde değilim. Ancak ne Tarkan'ın, ne de benim, Konyalıları rencide etmek gibi bir niyetimiz vardı. Konya Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Özkafa düzenlediği basın toplantısında, Irak savaşı sırasındaki yazılarımı zevkle okuduğunu ancak Konya ile ilgili "çala kalem yazılmış, yakışıksız bir ifadede bulunduğumu" söylemiş. Söz konusu ifade: "taassub..." Sözlük anlamı "din işlerinde aşırı taraflılık"... Konya Belediye Başkanı, artık bu özdeşleştirmeden rahatsız oluyorsa bu bile benim yanlış sözcük seçtiğimi kanıtlamaya yeter. *** Tarkan'a gelince... Onun sözleri, kendi konserine ilişkin kişisel gözlemlerdi. Dışarıdan bakınca kentin mazide kalmış gibi göründüğünü, ancak konser başlayınca seyircinin adeta bu algıya isyan ettiğini söylüyor, bazı başörtülü kadınların ve kimi Konyalı erkeklerin kendisine gösterdikleri ilgiden duyduğu şaşkınlığı dile getiriyordu. "Bütün başörtülü kızlar ya da Konyalı erkekler böyle" diye genellemiyordu; "Böylelerini de gördüm, şaşırdım" diyordu. Bu bir gözlem mi? Gözlem... Tarkan'ın bunu dile getirmesi haber mi? Haber... Bu ayrıntılar, Konya'ya "yapıştırılan etiket"ten farklı resimlerin de söz konusu olduğunu belgeliyor mu? Evet. O halde bu rahatsızlık niye?.. *** Konya'yı severim. Tepkilere cevaben söylenmiş boş bir laf değil bu... Başucumda Konya Selçuk Üniversitesi'nin 3 yıl üst üste verdiği "En İyi Yazar" ödülleri duruyor. İkisinin ödül töreninde bulunabildim ve oradaki hararetin Konya'nın geleneksel çehresini nasıl değiştirdiğini bizzat gözlemledim. İnsanlar gibi kentlerin de saklı iç dünyaları olabilir. Konya, hem muhafazakarlığıyla ün yapmış, hem modernleşmede hızlı yol almış bir kent... Dolayısıyla dışarıdan bakıp içini kavramak zor. O yüzden, bazen bir konser atmosferinden, bazen tekel istatistiklerinden ya da satılan dergilerin türünden, o iç dünyanın ipuçlarının çıkarılmasını yadırgamamak gerek. Bunun bir şehri mahkum etmekle ilgisi yok. Tersine o kentin yenilenme iradesinin yansımasıdır bunlar... İnsanların kentlerine sahip çıkmaları güzel elbette; ancak bir televizyon dizisindeki doktor tipinin tüm doktorları temsil ettiği zannıyla tabip odalarının tepki göstermesi ne kadar abartılı ise, Konyalıların Tarkan'ın verdiği örneklerin tümüyle kendilerini hedef aldığı vehmiyle üzülmeleri de o kadar yanlış. Tarkan o sözleri, Türkiye'deki değişim tutkusunun yaygınlığına bir kanıt olarak söylemişti. Bunları, başta Tarkan çalmama kararı alan radyolardaki meslektaşlarım olmak üzere tüm Konyalılara duyurmak istedim. can.dundar@e-kolay.net
|
 Çetin ALTAN |
| Dam üstünde saksağan... |
| Melih AŞIK |
| Taşların sesi... |
| Fikret BİLA |
| Kuzey Irak koşulu |
| Hasan CEMAL |
| Baykal'la CHP (2) |
| Güneri CIVAOĞLU |
| Kedi sevgisi |
| Can DÜNDAR |
| Tarkan ve Konya |
| Abbas GÜÇLÜ |
| Aydın Doğan neden farklı? |
| Hasan PULUR |
| Kıssadan hisse... |
| Derya SAZAK |
| Yiğit'in savaşımı |
| Meral TAMER |
| Edward Said: Doğu'dan geldi, Batı'ya ayna tuttu |
| Ece TEMELKURAN |
| Reklamlar bitti! Şimdi muhalefet! |
| Tamer HEPER |
| Hata var düzeltilmeli |
| Güngör URAS |
| Kelkit'te "organik hayvancılık yatırımı" |
| Serpil YILMAZ |
| Rum komşuya aşure dağıtır gibi... |