MİLLİYET İNTERNET

		02 Ekim 2003 Perşembe

BİZE ULAŞIN | ARŞiV | KÜNYE | HABER İNDEKSİ |

SIK KULLANILANLARA EKLE |

AÇILIŞ SAYFASI YAP

· YAZARLAR

Umutsuzluktan Galatasaray fanatiği oldu!

    Son aylarda çoğumuzda bir şaşkınlık vardı. Ekonomide işler iyi gidiyor gibi görünüyor, ama "işler iyi" demeye de dilimiz varmıyordu.
    Yargıtay'ın DEHAP'la ilgili kararından sonra Allah'a şükür rahata erdik! Artık değişik papatya fallarına bakabilir, çeşitli senaryolar üretebiliriz!
    Yargıtay'ın bu yönde bir karar vermesi aslında bekleniyordu, ama kararı bu kadar erken vermesi beklenmiyordu. Karar zamana yayılacak, o arada TBMM açılacak, tezkere oylanacak...
    Eğer Yüksek Seçim Kurulu'ndan AKP'yi erken seçime götürecek bir karar çıkacak olursa, piyasalara göre tezkere TBMM'ye gelmez bile. İktidar partisi, Irak'tan tabutların gelmeye başladığı bir ortamda vatandaştan oy istemeyi düşünmüyordur herhalde! Çeşitli papatya fallarının bakıldığı piyasalarda en kötü senaryo, erken seçim artı ABD'den 8,5 milyar doların gelmemesi.

    Tutunacak dal futbol
    Bu yeni belirsizlik dalgasının futbola ilgiyi daha da arttıracağından kuşkum yok. Cenazelerden konserlere, sinemadan ekonomik toplantılara spor muhabbeti, dikkat çekici bir biçimde artıyor. Ne zamandır görmediğim dostlarıma rastladığımda bir bakıyorum ki futbol fanatiği olmuşlar. Varsa - yoksa Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş, Milli Takım ya da tuttukları takım!
    Zarakol İletişim'in sahibi Necla Zarakol da 50 yaşından sonra Galatasaray hastası olanlardan! İşi gücü bırakıp bütün maçlarını izliyormuş. "Durup dururken Galatasaray fataniği oldum. Hiç değilse benim de tuttuğum bir taraf var artık" diyor. Gerçi Galatasaray şu günlerde pek parlak günlerinde değil, ama olsun. O yeni fanatik. Galatasaray kazanınca seviniyor, kaybedince üzülüyor...

    Siyaseti de denedi
    Cem Boyner'in başkanı olduğu Yeni Demokrasi Hareketi YDH'nın kurucu çekirdek kadrosunda da yer alan Zarakol, çoğumuzun aksine Türkiye'nin sorunlarına seyirci kalmamak için de elinden geleni yapmış. Ama nafile!
    DEHAP kararının çıkmasından hemen öncesinde konuştuğumuzda, kendini boşlukta hissettiğinden yakınıyordu:
    "Sanki işler iyi gidiyor. Ama ben kendimi boşlukta hissediyorum. Hiçbir tarafa ait değilim gibi. Bu hükümete yönelik herhangi bir olumsuz bakışım falan da yok. Sanki yabancı ülkenin vatandaşı gibiyim. 50 küsur yıllık yaşamımda ilk defa böyle bir şey hissediyorum. Çok acaip bir durum. Bu bir entellektüel çıkmaz galiba" diyordu.

    Muhalif bile değil
    Hatta Zarakol, muhalif olabilenlere bile imreniyordu:
    "Kasaba, manava, kuaföre gidiyorum. Adam hararetli - hararetli iktidarı eleştiriyor. Kimi geçim sıkıntısından dem vuruyor, kimi iktidarı savunuyor. Müşterilerin çoğu da ya o taraf, ya bu taraf. DYP'li, CHP'li ya da Genç Parti'li... Ben hükümete, onların yüklendiği gibi de yüklenemiyorum. Ben politikayı dışlamıyorum, ama politika şu anda beni dışlamış durumda. Muhalif bile olamıyorum. Sadece seyirciyim!"

    Umutsuzluk ve korku
    Zarakol mücadelecidir. Bildim bileli ülke sorunlarıyla yakından ilgilidir. Belki son siyasi belirsizlik, onu diriltmiştir diye düşünerek dün kendisini aradım. "Ne münasebet, şimdi iyice kararsız ve umutsuz duruma düştüm. Yabancılaşma duyguma bir de korku eklendi. İyi gittiği varsayılan şeyin, gene başımıza çökmesinden korkuyorum." diye yakındı.
    3 günden beri yine sabahın 6'sında kalkıp tüm haber bültenlerini izlemeye başlamış. "Kim ne demiş? Acaba bir ipucu yakalayabilir miyim?" diye TV kanalları arasında dolaşmış. Ama bir türlü işin içinden çıkamıyor. İktidardan ya da muhalefetten, daha doğrusu hiç bir taraftan yana olamıyor: "Bu tartışmaların benden bu kadar uzakta gitmesi, olup bitenlere bu kadar yabancılaşmam canımı acıtıyor. İyi denene de yabancıyım. Kötü olana da yabancıyım. Sadece Galatasaray taraftarıyım" deyip çıkıyor işin içinden!
    Tanıdık bir duygu değil mi? Hiç değilse muhalif olabileceğimiz günlerin gelmesi dileğiyle...

    mtamer@milliyet.com.tr