 |
 |
KAYNAMA NOKTASI / AHMET SALİHBazı haftalar böyle oluyor. Akşamları eve yolum düşmüyor bir türlü. Ya bir gala ya da bir kutlama, bir davete icabet etmek veya bir promosyon kampanyasına maruz kalmak: Hafta içlerinin suçlu ve aceleci sosyal ortamlarında buluyorum kendimi. Geçen hafta da böyle geçti. İş günlerinin yorgunluğundan kaynaklanan, üzerimdeki tuhaf esriklik, gündelik, egoist zaferlerimin baş dönmesi, bir gazeteci olarak ilgi alanlarımın ve dolayısıyla katıldığım etkinliklerin çeşitliliği ile birleşince, sanki bir videoklipte oynamışım gibi geliyor son 6 güne baktığımda. Zaten modern dünyanın bakışı tam da gazetecinin gözüne yakışmıyor mu? Her şeyin içinden, yanından delinmez bir muafiyetle, bağışıklıkla geçen, her şeyden haberdar ama sadece bir izleyicinin, toplumsal iş bölümündeki yeri nedeniyle müdahale etme olanağı olmayan bir avarenin gezici gözü. Gündelik, toplumsal video kliplerin buğulu vizörü. Kimin zevki? Pazartesi akşamı Ferzan Özpetek'in "Karşı Pencere" filminin Emek Sineması'ndaki galasına gittim. İyi, hoş da, İstanbul'da sinemanın ta kendisi olan Emek'e giden o sokağı, o demokratik, herkese açık yolu kırmızı halıyla döşemek, hadi halıyla döşediniz, o içinden geçtiğimiz hortumsu kırmızı çadırı oraya kurmak kimin marifeti, hangi halkla ilişkilercinin halkla ilişki korkusuydu? Hürriyet gazetesinin Keyif ekinin bu mekân düzenlemesi, içinden geçtiğimiz bu kırmızı tüp, sponsorluk kurumunun, sanata neler yapabileceğinin bir göstergesiydi sanki. Salı akşamı Kanal D'nin 10'uncu yıl kutlamasındaydım ki oradan da dağarcığımıza kattığımız en önemli tespit, şu sıralar popstar Bayhan'ın Türkiye'deki herkesten daha popüler, daha cazip olduğuydu. Çarşamba akşamı Perihan Mağden, Elif Yıldız ve Ahmet Ilgaz ile Ece Bar'da buluştuk. 80'li yılların yükselen değeri Akrep Nalan şarkılarını söyler, barın etrafına dizilmiş silüetler şarkılara eşlik ederken, bir zamanlar "entel bar" diye bir kavram olduğunu hatırladım ve 12 Eylül karanlığını, kasvetini en iyi anlatan şeyin bu "entel barlar"da çekilen çok sayıdaki Yeşilçam filmi olduğunu düşündüm. Ama neyse ki camın ardında Boğaz'ın akıntısı sürüyordu. Ve Ece kendini bozmadan yeniliyordu. Farklı bir Lucescu! Perşembe akşamı Dolmabahçe Kültür Merkezi'nde Beşiktaş'ın 100. kuruluş yıldönümü çerçevesinde Banu Birkan'ın organizasyonuyla bir sanat sergisi açıldı. 15 ressam, bir heykeltıraş ve bir grafik sanatçısının Beşiktaş temalı 56 eserinin yer aldığı sergiye başta Serdar Bilgili olmak üzere çok sayıda Beşiktaş eliti katıldı. Her yapıtın yanında, sanatçının Beşiktaş'la ilgili küçük bir notu bulunuyordu. Türk resminin en önemli isimlerinden Neşe Erdok'un cümlesi ilginçti: "Lucescu, farklı bir Romen". Ne demek? Yani diğer Romenler nasıl da, Lucescu nasıl? Gereğinden uzun Cuma akşamı Lütfi Kırdar Kongre Merkezi'nde TÜRSAK'ın düzenlediği 6. Uluslararası Sinema Tarih Buluşması'nın açılışındaydım. Kültür ve Turizm Bakanı Erkan Mumcu'nun festivalin ana temalarından "medeniyetler arası diyalog" kavramından yola çıkarak "medeniyetler çatışmasının" sipariş bir tez olduğunu belirttiği açılış konuşması, festivalin onur ödülünü alan Prof. Ünsal Oskay'ın çocukluk anılarıyla renklendirdiği "stand up" tarzı teşekkür konuşması, her ikisi de bir hak ihlali olarak kabul edilecek kadar uzundu. Şakayla karışık eleştiri Mumcu'nun konuşması, "Kadınsı Duygular", "Almanya'da Bir Aşk", "Üçüncü Mucize" gibi filmlere imza atmış dünyaca ünlü Polonyalı kadın yönetmen Agnieszka Holland'ın, Oskay'ın konuşması ise sunucu Korhan Abay'ın şakayla karışık eleştirileriyle karşılaştı. Holland, "Kültür Bakanı'nın halkıyla iletişimine hayran kaldım ama neyse ki çok yakışıklı" dedi. Sonunda bekleyenler muratlarına erdi ve Bernardo Bertolucci'nin "Düşler: Tutkular ve Suçlar" adlı son filmini seyredebildiler.  MAGAZİN  Türkiye'nin en popüleri kim?'Bombalamalar beni korkutmadı''Dönmeyi düşünmüyorum'İstanbul-Milano eğlence hattı
|
 |
 |
ŞENAY DÜDEK |
|
