MİLLİYET İNTERNET

		28 Aralık 2003 Pazar

BİZE ULAŞIN | ARŞiV | KÜNYE | HABER İNDEKSİ |

SIK KULLANILANLARA EKLE |

AÇILIŞ SAYFASI YAP

· YAZARLAR

    Yurtdışındaki Türk öğrenciler, elçiliklerimizden destek bekliyor

    Türkiye'deki bürokrasi genelde işleri yokuşa sürme mantığıyla çalışırken, yurtdışındaki elçiliklerimizin vatandaşa hizmet ilkesiyle çalışmaları beklenemezdi herhalde. Zaten yurtdışındaki üniversitelerde eğitim gören gençlerimizden gelen yakınmalarda ilk sırayı açık ara elçilik ya da konsolosluklarda karşılaştıkları zorluklar alıyor.
    Onlar için hayat oralarda zaten zor. Türkler zorluk çıkardığında galiba moralleri daha çok bozuluyor:

    Elçiliğimizdeki memur, sanki kahvehanede
    "Elçiliklerimizin bizi insan yerine koymayıp her fırsatta azarlaması gerçekten çok üzücü. Dahası o kadar yavaş ve verimsiz çalışıyorlar ki... Evlendiğim için nüfus cüzdanımı değiştirmem gerekiyordu. Karşımdaki memur sadece benim işlemimi ancak bir saatte yapabildi. Benden başkası yoktu zaten. Ama görseniz sanki kahvehanede gibiydi. Eşim yabancı. Bu duruma çok şaşırdı. Çünkü burada sıraya girersiniz, sıranız hemen gelir ve işlemleriniz yapılır. Dahası eşimin soyadını taşıyıp taşımayacağımı sormadan, kendi başına bana eşimin soyadını verdi. Kanada'daki evlilik kanununa göre kendi soyadımı taşıyabilirdim. Ama elçilikte kanunu okuyan yok herhalde!"
    Gülhan Alpargü / Kanada

    Elçilik, destek olmak bir yana köstek oluyor
    "Bizim elçiliğin öğrencilere destek olması gerekirken, dünyanın her yerinde olduğu gibi burada da ancak köstek olur. Vazifesi olan işleri bile sanki lütufmuş gibi yalvartarak yaparlar. Yardımcı olmak bir yana, bütün Türk vatandaşları gibi zaten zor durumda olan öğrencilere de mümkün olan tüm zorlukları çıkarırlar."
    A.C. / Tokyo - Japonya

    New York'tan e - posta gönderen Emrah Savga'nın New York'taki konsolosluğumuzla ilgili anlattıkları da Japonya, Kanada, Almanya ya da İngiltere'den yazan üniversiteli gençlerimizinkinden farklı değil. Tansu Çiller'in başbakan olduğu dönemde bir milletvekili geldiğinde 30 bin dolarlık akşam yemekleri yendiğini, 100 bin dolarlık Türk günü yürüyüşleri yapıldığını, paraların işe yaramaz protokoller için saçılıp savrulurken, bin bir zorlukla öğrenim görmeye çalışan gençlere duyarsız davranıldığını anlatıyor.
    Bu arada fevkalâde masraflı 40 yıllık demode Türk günleri yerine, Türklüğümüzü ifade edecek daha anlamlı etkinlikler düzenleyemez miyiz acaba?
    Önümde biriken e - postalardan dikkatimi çeken 2 tanesine daha yer vererek bu diziyi noktalamak istiyorum:

    "Yalnız bırakıldık" edebiyatına itiraz
    "Yalnız bırakıldık", "sürünüyoruz" gibi ifadelere katılamıyorum. Devlet bize bakmıyor mantığı çok yanlış. Bunu Anadolu'nun dağ köyünde yolu olmayan ya da asgari ücretle zar zor geçinen bir işçi söyleyebilir, ama ister kendi parasıyla gitsin, ister zar zor imkanlarla hem çalışıp hem okusun, yurtdışında okuma imkanını elde etmiş olan söyleyemez. Devlet, ülke içindeki öğrencilere bile yeteri kadar imkan sağlayamıyorken, yurtdışındakilere ne yapsın?"
    Mehmet Doğan / Boston - ABD

    YÖK denklik vermiyor
    "Rusya Federasyonu'nun önemli üniversitelerinden birinde tekstil mühendisliği bölümünü bitirdim ama işe yaramıyor. 4 yılım boşa gitti. Başlangıçta YÖK bu üniversiteleri tanıyordu, şimdi denklik vermiyor.
    Murat Sağdık / Rusya

    mtamer@milliyet.com.tr