 |
 |
 Babamın ameliyatı nedeniyle hastanede sabahlıyorum bir süredir... Gün ne kadar geç ağarıyor ve nasıl da uzayıp gidiyor gece... Dışarıda hayta bir lodos, sulusepken camı döverken, kulağımda Necip Fazıl'ın dizeleri çınlıyor mütemadiyen: "Ne hasta bekler sabahı/ ne taze ölüyü mezar/ ne de şeytan, bir günahı/ seni beklediğim kadar"... Şifa, gündüzün bekçisi... Akşam inip de mesaisi bitince ve ziyaretçiler el ayak çekince, başlıyor taarruzu ateşin, ürpertinin, nöbetin... Devanın peşinde devasa bir koğuş, kâh savrulmuş yapraklar gibi ayak sürüyüp yürüyerek, kâh can verir gibi soluksuz öksürerek karşılıyor geceyi... Karanlığın battaniyesi eşitliyor bitkin hastaları... Bundan sonrası, tespih, dua ve serum... Ve ben, sabahı beklerken bu satırları yazıyorum. *** Başucunu beklediğim, bu solgun, iştahsız hasta babam benim... Kim bilir kaç gece başucumda beklemiş çocuklukta; sıra benim... Çığlık çığlığa ambulanslar, inleyen yatalaklar, hap getiren, serum değiştiren, lazımlık yetiştiren hastabakıcılar bölüyor uzun geceyi... Uykular, gamlı seslerle delik deşik... Gözüm, serum damlacıklarında... "Normal mi acaba, daha kısmalı mı? Yastığı biraz kabartmalı mı? Terliyor, derece koymalı mı?" İlkin sabah ezanları müjdeliyor diken üstündeki gecenin bittiğini, sonra gürültülü kahvaltı arabası, ardından camda obur güvercinler... Şimdi umut, doktorumuz Mut Şafak'ın iki dudağının arasında... melek bir hemşirenin çizelgeye işlediği nabız tutanağında, dilini anlamadığımız bir patoloji raporunda... Hayat, eczalı bezler arasından "İyileş hadi" diye haykırıyor: "Bak, yeni bir yıl geliyor." *** Bir hastane penceresinden bakınca, ne manasız geliyor dışarıdaki yılbaşı telaşı... İhtimal, hapishane parmaklıkları arkasından da öyle görünür. Asker ocağının avlusunda, bir huzurevi inzivasında, yetimler sığınağının tenhasında ya da ne bileyim, morg görevlisinin radyosunda, mezarlık bekçisinin ekranında düşünsenize televizyonların 31 Aralık gecesi "sınırsız eğlence" vaadini... Buradan bakınca, bütün bu cümbüşün, her yıl biraz daha yaklaşan o kaçınılmaz finali unutma telaşı olduğunu sezinliyor insan... "Vur patlasın, çal oynasın"a boğulan bir biçarelik yazgısı... O gürültüden uzakta, yeni bir yılın eşiğinde, bir hastane köşesinde hayat muhasebesine çekilince bocalıyor insan... Nereden gelip nereye gidiyoruz, iki beyaz bez arasında, kundaktan kefene koşarken?.. Ebediyen bize bağışlandığını sandığımız ama aslında geçici olarak emanet aldığımız bir canı taşırken?.. Sabah olup da dede, torununa kavuşunca anlıyorsun ki, bir taraftan dolarken, öbür taraftan boşalan bir havuz problemi hayat... Nedense ben hep zorlanmışımdır bu problemi çözerken... *** Neyse, yeni yıl arifesinde ruhunuzu daraltmayayım: Kim bilir kaç kez başımı beklemiş babamın başını beklerken hastanede, bir güzel tozunu aldım hayatın, kıymetini anladım, sevgiyle cilaladım. Emaneti iadeye bir yıl daha yaklaşmamızı şenliklerle kutlamaya, böylece unutmaya hazırım şimdi... Yeni sene, başta sağlık getirsin hepinize!.. can.dundar@e-kolay.net
|
 Taha AKYOL |
| CHP'den "1930'lar" savunması |
| Melih AŞIK |
| Bizim Romanlar... |
| Fikret BİLA |
| Çözüm... |
| Hasan CEMAL |
| Ayak bağı! |
| Güneri CIVAOĞLU |
| Beyaz geceler |
| Can DÜNDAR |
| Hastanede yılbaşı |
| Abbas GÜÇLÜ |
| Aysun Öğretmen de şehit oldu |
| Hurşit GÜNEŞ |
| 2003 yılını geride nasıl bırakıyoruz? |
| Derya SAZAK |
| Celal Doğan'ın çıkışı |
| Güngör URAS |
| 92 bin işletme 'kayıt dışı' |
| Serpil YILMAZ |
| İşçimizden başka neyimiz var? |
 |
| M. Ali BİRAND |
| B.Elçilerin mesajı: Kıbrıs'ı hemen çözün |