 |
 |
|
FATOŞ KARAHASAN Milyarlarca mesajın dolaştığı dev internet dünyasında her yıl bir virüs alarmı yaşanıyor ve kuruluşlar çeşitli anti - virüs yazılım programlarına rağmen sıkıntılı günler yaşamaktan kurtulamıyorlar. Eski endüstri casusluğunun yerini sanal casuslar alıyor. Sanal casuslar şirketlere gelen iliştirilmiş dosyalarla şirket bilgisayarının içine sızabiliyor. Bu sızmanın ardından veriler aktarılıyor. Şirketin vergi durumu, muhesebe ve ücret bilgisine kadar herşey dışarıya sızdırılabiliyor. Virüslerden daha tehlikeli olan bu olgu şirketlerin ve şahısların önemli bilgilerini tehdit ediyor. Eski programların amacı yalnızca davranışları incelemek olduğu için, bilgilerin kötüye kullanılması tehditi yoktu. Oysa yeni jenerasyon yazılımlarla insanların e - mail'leri, şifreleri, banka hesap ve kredi numaraları, ziyaret ettikleri siteler, kısacası tüm bilgilere ulaşmak mümkün olabiliyor. Aynı şekilde, şirketlerin pazar rakamları, personel bilgileri ve finansal ayrıntılarına erişebilmek de giderek kolaylaşabiliyor. Bu casus yazılımlardan kaçmak oldukça zor. İnternet mesajları yoluyla alıcının bilgisayarına kolayca yerleşebiliyorlar. Son dönemin Bugbear ve Sobig virüsleri aynı zamanda casus yazılımlar da taşıyorlardı. Gelen mesajlardan çıkan "popup" ilanlarda da bu tür yazılımlar olabiliyor ve kapat işaretine basılsa bile programın yüklenmesi engellenemiyor. Kurbanlarına kutlama kartı aracılığıyla programı yükleten LoverSpy isimli bir şirket, diğer müşterisine kurbanın tüm bilgisayar etkinliklerinin raporunu iletme sözü veriyor. Güvenlik firması Webroot'un Kasım'da 300 bin kişiye casus programlara karşı geliştirdiği yazılımı göndererek yaptığı incelemeye göre bilgisayarların yüzde 18'inde casus programla karşılaşılmış. Manhattan'da Kinko fotokopi merkezinin bilgisayarına sızan 25 yaşındaki Juju Jiang, 450 kişinin kişisel verilerine ulaşarak, bu verilerle banka hesaplarını kendi hesabına aktarmayı başarmış.
|
