|


Antiemperyalist sloganlarla dans
Bombay sokaklarında dünya muhalefetinin ne kadar festival havası varsa esti. Ne kadar dans varsa, ne kadar şarkı varsa... Bir yıl yetecek kadar slogan atıldı
Coca Cola?!.. Terrorista!
Bush?!.. Terrorista!
Blair?!.. Terrorista!
Berlusconi?!.. Terrorista!
Hintli genç bir kız bağırıyor "isimleri", kalabalık cevap veriyor: Terrorista! Slogan bitince Bangladeşliler başlıyorlar, Joan Baez'ın söylediği o ünlü '68 şarkısına: "We shall over come!" (Kazanacağız!) Şarkının yarısı İngilizce gidiyor, diğer yarısı "Bangladeşçe"! Arkalarından gelen ABD'li grup hip-hop'u andıran bir slogan atıyor: "İnsanın gücünden büyük güç yoktur/ Bu gücün sonu yoktur/ Neymiş?!/ İnsandan büyük güç yoktur..."
Arkalarından Latin Amerikalılar başlıyor:
"El pueblo unido! Hamas sera vencido!"
(Birleşen insanlar yenilmezler!)
Onların da arkasından Hintli kadınlar Hintçe bağırıyorlar, onların da arkasından... Bilmediğimiz dillere geçiliyor, bilmediğimiz dillerden çok iyi bildiğimiz şeyler söyleniyor. Bilirsiniz, yüzünden belli oluyor insanlar, gülümseyişlerinden, kocaman gözlerinden ve çelimsiz bedenlerinden ve dünya için iyi şeyler isteyişlerinden...
Dans, değiştirir mi?
Dans etmek, şarkı söylemek, karnavallar düzenlemek dünyayı değiştirir mi? "Eski gelenekten" buna karşı çıkan çoktur. Elbette onların temsilcileri Hindistan'da da bulunuyor. Dünya Sosyal Forumu'na karşı düzenlenen, ama Forum içinde düzenlenen "Bombay Direnişi" grubu, Stalinist ve Maoistlerden oluşuyor. Bu karnavalın tam ortasında son derece memnuniyetsiz yüzlerle bildiri dağıtıyorlar. Dün benim kaldığım otelde gerçekleşen tecavüz olayı üzerine bir bildiri hazırlamışlar ve şöyle diyorlar: "Forum, zaten emperyalizmin tecavüzüdür. Sivil toplum örgütleri ise sadece kondom!"
Güney Koreliler arasında kayboluyor bildiriler. Zira neşeli Koreliler en tuhaf giysileriyle dans ediyorlar sokakta. Sıkışan trafikte yanlarında duran iki katlı otobüsten küçük kız çocukları sarkıyor, anlamak için ne olduğunu. Ve elbette, küçük kızları bilirsiniz, onlar da dans etmeye başlıyorlar. Dansı, antiemperyalist sloganlar eşliğinde ettiklerini biliyorlar mı? Bilmeseler bile bunun iyi bir şey olduğunu biliyorlar. Sanki biliyorlar...
Dilenci çocukların forumu
Hep aynı hareketi yapıyor yüzlerce çocuk Bombay sokaklarında. "Give me one rupi!" (Bir rupi ver bana!) Ellerini ağızlarına götürüp ekmek için olduğunu anlatıyorlar. Bunlar aileleri tarafından zorla dilendirilen çocuklar. Ama bugün, biraz enteresan bir şey oluyor. Birçok "turistin" olduğu düşünülerek Sosyal Forum'un kapanış konserinin yapılacağı alana göndermişler. Fakat o kadar çok eğlence var ki alanda, o kadar tuhaf şey var ki, çocuklar dilenmeyi unutuyorlar. Muhtemelen Hintçe atılan sloganları dinliyorlar. Gülüşerek, konseri, şarkı söyleyenleri izliyorlar. Bu forum onlar için yapılıyor aslında. Kim bilir, çok yavaş da olsa belki bunu fark ediyorlar...
'Demir alma vakti gelmişse...'
"... zamandan, bir gemi kalkar bu limandan" denir ya... Öyle. Müthiş bir telefon alışveriş trafiği. Müthiş bir sözleşmeler gürültüsü. Önümüzdeki aylarda düzenlenecek eylemler için, toplantılar için buluşma kararları alınıyor. 20 Mart'ta mesela, bütün dünyada Irak işgaline karşı eylemler yapılacak. Tıpkı geçen yıl 15 Şubat'ta olduğu gibi dünya sokakları insanla dolacak yine. 600'ün üzerinde şehirde toplam 11 milyon kişinin sokaklara dökülmesi gibi yani... Bakalım. Göreceğiz. Şimdi, dünya muhalefeti için dinlenme vakti. Herkes evine gidip kısa bir mola alacak. Dinlenip yeniden başlayacak çalışmaya. Dinlenip yeniden, dinlenip yeniden... Sonra yenileri gelecek. Sonra yine, yeni çocuklar. Ne diyeyim? Olaylar gelişecek!
Türk bayrakları vardı
Globalleşme karşıtları, 2004 Dünya Sosyal Forumu'nun bitiminde de Bombay sokaklarını doldurdu. Dünya liderlerinin Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu için bir araya geldiği gün, dünya gündemine az da olsa damgalarını vurduklarından emin göstericilerin arasında Türk bayrağı taşıyanlar da göze çarpıyordu.
ecetem@hotmail.com
|
|

|