|
 |
|
|
"Kara adamım... Yakışıklım!.."
CNN Türk'teki Yüzyılın Aşkları belgeselinde bu akşam Yıldız Kenter-Şükran Güngör var
Tam 46 yıl birlikte yaşadılar; evde, sahnede, stüdyoda, sette... Şimdi Şükran Güngör, Turgutreis'te yatıyor. Mezar taşının üzerinde bir imza daha var: Yıldız Kenter'in imzası...
Bu gece CNN Türk'te izleyeceğiniz "Yüzyılın Aşkları" belgeseli için Yıldız Kenter'le söyleşiye gittiğimde onlarınkinin çok farklı bir aşk hikayesi olduğunu fark ettim.
Tanıştıklarında Şükran Güngör 30 yaşındaymış; Yıldız Kenter 28...
İkisi de zorlu hayatlardan süzülüp gelmişler. Aşkı, ihaneti, ayrılığı tatmış, yenmiş, yenilmişler.
"Aşk değildi ilk hissettiğim" diyor Yıldız Kenter:
"Düzensiz, kaypak bir yaşamdan sonra güveni, huzuru, hoşgörüyü, anlayışı, saygıyı arayan iki insandık. Bizi bunlar yakınlaştırdı. Aşk, sonradan geldi."
İlişkilerinin 46 yıl sürebilmesi bundan mı acaba...?
Demini almış iki insanın birbirinde anlayışı, huzuru, saygıyı bulması...
İlişkiyi ağırdan alması...
Aşka vakit tanıması...
Oyun arası nikâh
1964'te evlenmişler. Çevreden habersiz... Gösterişsiz bir törenle...
O gece Pembe Kadın'da birlikte oynamış, sonra Teşvikiye'de bir dost evinde nikâhlanmışlar.
Nikâh çıkışı ikisi de ailesinin evine gitmiş yatmaya...
Çünkü evlenmelerine karşı çıkan ailelerine söyleyememişler nikâhı...
Ertesi gün yine Pembe Kadın'ın sahnesinde buluşmuşlar.
Bu, uzun süre böyle devam etmiş.
Bir küçük not
Sıkıntı çekmişler elbet. Borç yüzünden tiyatrolarının kapandığı, evlerine haciz geldiği olmuş. Hatta bir ara geçim derdi yüzünden Şükran Güngör, Zeki Müren'in alt kadrosunda uduyla sahneye çıkıp şarkı söylemeyi bile düşünmüş.
Ama birlikte, omuz omuza verip aşmışlar o günleri...
Aynı sahne üzerinde birlikte yaşlanmışlar.
Ve Yıldız Kenter, son oyununun galasından eve döndüğünde masanın üzerinde şu notu bulmuş:
"Bütün dünya bu akşam bir daha öğrendi, oyunun oyunculuğun ne olduğunu... Allah seni nazarlardan, kem gözlerden korusun. Şükran"
Bu notu, başucundaki çekmecede saklıyor hâlâ...
"Bu evde hâlâ her an onunla yaşıyorum" diyor, "Tek zorluk var: Ona sarılamıyorum".
Şükran Güngör, şimdi Turgutreis'te denize karşı yatıyor.
Mezar taşının üzerinde, kendi imzasının hemen yanında bir imza daha var:
Yıldız Kenter'in imzası...
YILDIZ KENTER'DEN ŞÜKRAN GÜNGÖR'E MEKTUP:
"Ellerine dokunamıyorum, ağlıyorum."
Şükran Güngör'ü yitirdiğinden beri her fırsatta ona mektup yazıyor Yıldız Kenter... Aşağıdaki mektup, bu karşılıksız mektupların ilki:
Canım'a ilk mektup
Şükraaaan!
Bebeğim,
Koca kafalım,
Kara adamım,
Eğri bacaklım,
Yakışıklım,
Bunları çabucak, arka arkaya sıraladığımda gülerdin mutlaka. İnanılmaz güzellikte bir gülüş.. Mahmut'un çektiği resimdeki gibi... En İyi Oyuncu ödülünü aldığında, sevinçle kucaklaştığımızda çekilen fotoğrafımızdaki gibi... O resimlere ve kafamdaki sonsuz resimlerine baktığımda, büyük acıma senin gibi gülümseyerek bakmaya ve büyümeye çalışıyorum. Kafamda, yüreğimde, önümde, ardımdasın. Hep yanımdasın. Çiçeklerde, esen rüzgarda, doğan güneşte, incecik beliren ayda, dolunayda hep sen varsın. Yanımdasın. Seni duyuyorum, seninle yaşıyorum. Sana uzanmak, o şefkatli ellerine dokunmak istiyorum.
Dokunamıyorum...
Ağlıyorum.
Yıldız."
can.dundar@e-kolay.net
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
