|
 |
|
|
İlgi ve Sevgiyi unuttuk mu?
Bizim Köşe / İsmail Sivri
Mayıs ayı başında geçirdiğim rahatsızlığı duyan Kemal Zorlu, telefon edip hatırımı sordu. İlgisine teşekkür ettim ve "Mazhar Ağabey nasıl?" diye sordum. Şu cevabı aldım:
- İyi, iyi, torunuyla yeni bir iş kuruyor.
Bu habere sevinip, "iyileşince babanı arayacağım" dedim. Oğluyla pazartesi konuşmuştuk, cuma sabahı ölüm haberini aldım. Uzun yıllar birlikte olduğumuz can dostumuz ve ağabeyimizi kaybetmenin üzüntüsü büyüktü.
Son bir kez daha görüşemediğimize kahroldum.
* * *
Hayatın hızlı akışı ve yaşlılığın yorgunluğu içinde, bazen düşündüğünüz ve istediğiniz şeyleri yapamıyordunuz. Ama araya ölümler girince üzüntünüz de büyüyordu.
Siz arayamadığınız gibi sizi arayanlar da azalıyordu.
Bu yılın kışında bir yazımda eski ve yeni tüm dostları arayacağımı düşündüğümü ve düşlediğimi yazmıştım. Uzun süren kış nedeniyle, ancak bir iki dosta ulaşabildim.
Böyle diyerek kendimi haklı göstermek istemiyorum.
Yaşlı ve genç, uzak ve yakın, pek çok dostlar özlemle bizleri bekliyorlar. Haydi bir silkinip dost ve yakınlarımızı arayalım. İnsanoğlu bu ilgilerde ki sevgiye muhtaçtır.
Günlük yaşamdaki selamlaşmalar, hatır sormalar, hatta acı ve tatlı takılmalar, bu ilgiler içinde karşılıklı sevgilerin buluşmasıdır. Böylece yaşadığımızı anlarız.
Eğer yakın komşularımızla görüşüp buluşup konuşamıyorsak, ne yaparsak yapalım, farkında olmadan içimiz katılaşır. Bu katılık, tüm olanaklarımıza karşın, yaşamamızı tatsızlaştırmaz mı?
Gerçek sevgi demek olan bu ilgiyi, aile içinde çocuklar büyüklerinden, büyükler de çocuklardan beklerler. Aile yaşamımızı da güzelleştiren bu sevgiyle dolu ilgilerdir.
İnsanı güçlü kılan ve mutlu eden bu yaklaşımlar değil midir?
* * *
Bu yazımı yazarken aklıma geldi. Üç hafta sonra üniversite giriş sınavları var. Sınavların çok yaklaştığı bu günlerde, çocuklarımız ailelerinin yakın ilgilerini beklerler.
Bu ilgi abartılı olmayan bir sıcak yaklaşımdır. Böyle bir yaklaşım sınava hazırlanan çocuklarımıza bir güven ve huzur verir. Bu huzur ve güven içinde sınavlarda daha başarılı olurlar.
Yalnız çocukların sınav girişlerinde değil, tüm yakınlarımızın zor ve sıkıntılı günlerinde aynı yaklaşımı göstermek, bir sihirli değnek gibi etkili olmaz mı?
İş yaşamında, aile içinde ve dostlar arasında hepimiz bu karşılıklı ilgi ve sevgiyi beklemekteyiz. Gerçekte, bu yakın ilgi ve yürek dolusu sevgiler, yaşamı dayanılır yaptığı gibi güzelleştirmez mi?
Sizler de böyle düşünmüyor musunuz?
ege@milliyet.com.tr
|
|
|

|